اکبر اکسیر، شاعر، منتقد، طنزپرداز و روزنامهنگار، متولد اسفند ماه ۱۳۳۲ در شهر مرزی آستاراست. او لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و هماکنون دبیر بازنشستهٔ آموزش و پرورش است. نخستین کتاب شعر اکسیر در سال ۶۱ به چاپ رسید اما پس از آن تقریبا به مدت دو دهه کتابی را منتشر نکرد تا آنکه با کتاب بفرمایید بنشینید صندلی عزیز در سال ۸۲ و ارائهٔ نظریهٔ شعر «فرانو» مورد توجه اهالی ادبیات قرار گرفت.
ابوالقاسم تقوایی در رابطه با کتاب مشترک خود با اکبر اکسیر به خبرنگار ایلنا گفت: آقای اکسیر در چند مجموعهی اخیر خود، اشعار پراکندهای داشتند با محوریت گاو که از زوایای مختلف اجتماعی و فرهنگی و… به آن پرداخته بودند. من نیز در این زمینه اشعاری داشتم. در نهایت با آقای اکسیر به این نتیجه رسیدیم که این شعرها را در مجموعهای با محوریت «گاو» منتشر کنیم.
او ادامه داد: «گاو» در ادبیات کهن ما بسیار مطرح است. در شعر ناصرخسرو، خاقانی، مولوی، سعدی و… از گاو نام برده شده است. همچنین از دورهی مشروطه به بعد هم برخی از شاعران در شعر خود با زوایای دید مختلف به «گاو» نگاه کردهاند. این حیوان یک موجود اسطورهای است. در آیین میتراییسم، گاو، نقش قابل توجهی دارد. هنوز در برخی از قبایل و کشورها همچون هندوستان به این حیوان نگاه ویژهای میشود. در مکاتب مختلف هنری و آثار هنرمندان بزرگ مثل پیکاسو و سالوادور دالی هم به گاو توجه شده است.
دو پا داشتم دو پا هم قرض کردم تا از دست گاوها فرار کنم غافل از این که خود چهار پا شده بودم! ~اکبر اکسیر ساعدی مهرجویی انتظامی برای «گاو» شدن باید بزرگ بود. ~ابوالقاسم تقوایی