اين کتاب روايتی کوتاه از بخش های زندگی يک عالم ربانی يعني مرحوم استاد علي صفايي حائري است که بر اساس رهنمودها و راهبردهای برگرفته از مکتب، به ايفای مسووليت خويش پرداخت و برای جوانان اين مرز و بوم، چه در حوزه و دانشگاه و چه در کوچه و خيابان دل سوزاند و کوشيد. اين نوشته حديثی کوتاه از روش، منش و سلوک اوست که از دوستان و همنشينان و شاگردان آن زنده ياد جمع آوری شده است.
*** بخشی از مقدمه کتاب *** در این اندیشه بودم که غربت شیخ استاد را چگونه تصویر کنم؟ چگونه شروع کنم. چیزی به نظرم نرسید تا اینکه در حدیث دلنشینی خواندم که پیامبر (ص) فرموده اند: "المومن مکفر"؛ مومن مورد ناسپاسی قرار می گیرد. اما هنوز در جستجوی این بودم که چرا؟ برای خودم توضیح می دادم که حتما به این دلیل که مومن از مردم توقع نداشته باشد و پیامبر (ص) به این گونه تسلی داده اند. تا این که تکمیل این بیان را در روایتی از امام صادق (ع) یافتم. حضرت فرموده اند: مومن مورد ناسپاسی واقع می شود و این به خاطر آن است که کارهای معروف (مقابل منکر) او به سوی خدا صعود می کند و در میان مردم منتشر نمی شود. ولی کافر مشهور می گردد؛ زیرا او معروفش را برای مردم انجام داده است. پس عمل او در بین مردم انتشار می یابد، ولی به آسمان صعود نمی کند.