After the Final Whistle: The First Rugby World Cup and the First World War

by Stephen Cooper, Jason Leonard

When Britain’s empire went to war in August 1914, rugby players were the first to volunteer: they led from the front and paid a disproportionate price. When the Armistice came after four long years, their war game was over; even as the last echo of the guns of November faded, it was time to play rugby again. As Allied troops of all nations waited to return home, sports occupied their minds and bodies. In 1919, a grateful Mother Country hosted a rugby tournament for the King’s Cup, to be presented by King George V at Twickenham Stadium. It was a moment of triumph, a celebration of military victory, of Allied unity and of rugby values, moral and physical. This is the story of rugby’s journey through World War I to its first World Cup, and how those values endure today.

256 pages, Paperback

First published August 15, 2015

About the author

Award-winning author Stephen Cooper was born in Birmingham, England. After Cambridge University, he was a MadMan in New York, London and Toronto; he first began writing as a travel journalist. His grandfather fought at the Somme, but refused to tell the tale and so inspired a lifelong fascination for the Great War. He has also played and coached rugby longer than he can remember; his first book therefore combined two of his many passions. Praised by commentators as diverse as Fergal Keane, Sir Anthony Seldon and Jason Leonard, it won Rugby Book of the Year in the 2013 Times British Sports Book Awards, featured in BBC TV's World War One At Home and has been optioned for West End theatre. A regular speaker, Stephen lives in Suffolk. A second book was published in August 2015: After The Final Whistle: The First Rugby World Cup and the First World War. He is now at work on a first novel.

Reviews

[Tim Tat · Rating 4 out of 5]

Stephen Cooper schreef met ‘The Final Whistle’ het beste rugbyboek van 2013. Het boek handelt over de Eerste wereldoorlog en vertelt over 15 spelers van de Londense club Rosslyn Park die naar de verschillende fronten gaan en er sterven.
Drie jaar later schreef hij het vervolg, ‘After the Final Whistle. Wederom is de ‘Grote Oorlog’ het strijdtoneel, maar deze keer beschrijft Cooper internationals van alle geallieerde landen en die vochten en waarvan er veel, heel erg veel stierven om de slagvelden in Frankrijk, België, Turkije, Egypte enz. Rugbyers namen massaal dienst, in Engeland zelfs meer dan 90%, maar ook de landen van het gemenebest leverden een enorme bijdrage. En zo komt Cooper met een eindeloze lijst van namen van internationals uit Zuid-Afrika, Australië, Nieuw-Zeeland, Canada en natuurlijk de ‘Home Nations’ die meer gedecoreerd werden dan anderen. Hun heldendaden zowel op het grasveld voor de oorlog als wel op het slagveld tijdens zijn minutieus gedocumenteerd. In tegenstelling tot de 2e Wereldoorlog is er over de eerste weinig bekend in Nederland, wij waren tenslotte neutraal. Af en toe werd het mij wat te veel, al die jonge mannen, sommigen niet ouder dan 14, die de dood vonden in de loopgraven van Vlaanderen of dorre vlaktes bij Galipoli. En tijdens de gevechtspauzes vonden ze toch tijd op met een geïmproviseerd ovaal te spelen. Ook in krijgsgevangenschap trouwens zoals de beroemde wedstrijd in Leeuwarden op 5 november 1916 tussen Schotse en Engelse geïnterneerden die natuurlijk wordt genoemd.
Na de wapenstilstand van 11 november 1918 verbleven veel koloniale troepen nog in het ‘Moederland’ Engeland en rugby gekke koning George de Vijfde besloot een toernooi voor rugbyteams te laten spelen. Zes teams namen deel aan deze eerste wereldbeker; The New Zealand Army, the British Army (tijdens het toernooi Mother Country genoemd), Australian Imperial Forces, Canadian Expeditionary Forces, South African Forces en de Royal Air Force. En zoals zo vaak wonnen ook in 1919 de All Blacks.
After the Final Whistle is soms een deprimerend boek, maar door het optimisme van de hoofdrolspelers en vooral de goede schrijfstijl van Cooper een fascinerend inzicht in een donkere periode van onze recente geschiedenis die niet voor niets de ‘Grote Oorlog’ wordt genoemd en de eerste rugby wereldbeker die bij velen niet bekend zal zijn.

[Malcolm Rios · Rating 4 out of 5]

Solid read. Must have been daunting to trace the lives and deaths of so many rugby/military men. Thankful so many choose to give the fullness of themselves to the great cause.

[Joseph Walliker · Rating 5 out of 5]

I first read this book in 2015, before that years edition of the Rugby World Cup, held in England. I fell in love with it then, and it brought to life an event that was a part of my life then as a schoolchild, Armistice Day in November, that we as a society remember. That year, I as a rugby fan remembered more names and stories lost in the First World War, among them Ronald Poulton Palmer, Dick Thomas, Dave Gallaher and Edgar Mobbs, whose stories are all told with great poignancy in this book. It affected me emotionally in a way I did not expect, as the passion of the rugby field wound its way through the book.
One thing that did not surprise me: then, as now, New Zealand won the "Kings Cup" and in 2015, another legendary All Blacks team won their third Rugby World Cup, and became the first team to win it consecutively. (2011 and 2015). Thoroughly recommend.