Vrouwen en kinderen eerst

by Peter Terrin

Vijf mannen arriveren in een afgelegen gebied waar ze moeten zorgen voor de demontage van een productieband in een verlaten fabriek. Ze nemen hun intrek in het verveloze hotel van het drop. De jonge Karsten heeft, vanwege zijn talenkennis, de leiding over het team, bestaande uit werkmannen van verschillende origine en discipline. Hij moet erop toezien dat de ontmanteling van de AT-289, waarop een uitzonderlijk soort vloertegel werd gemaakt, vlot en binnen de drie weken verloopt. Karsten mijdt elk contact met de bewoners van het zonderlinge dorp, diep in de vallei met uitgeputte mijnen, dat wordt getroffen door de zoveelste crisis. Nauwgezet leeft hij het contract na waarin de opdracht van zijn team omschreven staat. Vrouwen en kinderen eerst is een hallucinant verhaal over geloof, waarneming en identiteit. In kristalheldere beelden toont Terrin ons het leven als een raadselachtig verschijnsel, waarin de mens ten slotte is overgeleverd aan niets dan zijn eigen waarheid.

190 pages, Hardcover

First published October 1, 2004

About the author

Peter Terrin is een Vlaamse schrijver.

Peter Terrin in de Nederlandstalige Wikipedia

Peter Terrin bij "Schrijversgewijs"

Peter Terrin bij Uitgeverij De Arbeiderspers


Peter Terrin is a Flemish writer.

Reviews

[Trees]

Onderhoudend boekje, titel begrijp ik niet.

[Peter Corens]

Wellicht de bedoeling, maar het verschrikkelijk hautaine, egocentrische hoofdpersonage streek mee dusdanig tegen de haren het het moeilijk bleek om de subtiliteiten van het boek te blijven zien.
Op zich wel een intrigerend verhaal, dat veel in het ongewisse laat. Stof tot nadenken, al komt het ook wel wat geforceerd over bij momenten; diepgang insinueren door dingen niet uit te spreken...

[Erik]

[Dutch]

Was er in Peter Terrin's vorige roman Blanco al sprake van een spanningsveld tussen werkelijkheid en fantasie, in Vrouwen en kinderen eerst wordt het allemaal nog veel vreemder.

Lees meer op 8WEEKLY

[Liorah Hoek]

Dat was weer een fijne Terrin. Benauwse setting, veel sleur en dan personages die noch zeggen wat ze denken noch vragen wat ze willen weten. Licht absurd en toch lekker nors proza.