Voir Écrire

by Christian de Portzamparc, Philippe Sollers, Hélène Bleskine (Preface)

The creative forms of literature and architecture appear to be distinct, one constructing a world on the page, the other producing the world in which we live. It is a conscious act to read literature, but the effects of architecture can pass by unnoticed. Yet, despite such obvious differences, writers and architects share a dynamic with their readers and visitors that is unpredictably similar.

Writing and Seeing Architecture unveils a candid conversation between Christian de Portzamparc, celebrated French architect, and influential theorist Philippe Sollers that challenges us to see the analogous nature of writing and architecture. Their fascinating discussion offers a renewal of visionary architectural thinking by invoking past literary ideals that sought to liberate society through the reinvention of writing itself. Urging that new rules be set for each creation rather than resorting to limitations of the capitalist society, the authors’ daring confrontation of the interactions between writing and designing a space forcefully demonstrates the importance of intellectuals and practitioners intervening in the public sphere.

Christian de Portzamparc is an architect whose designs include the French Embassy in Germany, the Cité de la Musique in Paris, and the LVMH Tower in New York City.

He was winner of the Pritzker Architecture Prize in 1994.

Philippe Sollers is a novelist and critic whose journal Tel Quel (1960–1982) published Jacques Derrida, Michel Foucault, and Bernard-Henri Lévy. He is the author of many books, including The Park and Une Vie Divine.

Catherine Tihanyi’s translations include One Must Also Be Hungarian by Adam Biro and The Story of Lynx by Claude Lévi-Strauss.

Deborah Hauptmann is associate professor of architecture theory at Delft University of Technology, The Netherlands.

Genres: Architecture

232 pages, Pocket Book

First published September 10, 2003

Reviews

[Merve Eflatun · Rating 4 out of 5]

"Bunun senin gibi bir mimarı ilgilendireceğini düşünüyorum, çünkü ben bir müze uykucusu ya da resim uykucusu olma konusunda gönüllüyüm. Katedral, kilise, konser salonu, tiyatro, bahçe vb. uykucusu da olabilirim. Kent uykucusu. Bir mimar, bana son derece yeni bir bakış açısıyla, bir odanın, bir koridorun, merdivenin, banyonun, oturma odasının, eskiden yemek odası denilen odanın, tuvaletlerin vb. ne olduğunu söyleyebilecek kişidir. Tuvalet deyince Bacon'ı anımsamak gerek, çünkü resim tarihine lavaboyu, kusmayı ve helayı sokan odur. Sonra, bir sokak, bir mahalle, beklenmedik bir koy, su, ışık, gökyüzü, güzel "uyuyan" şeyler. Kayıp zamanı bulmak için. Proust'un yapıtı da uykuyla başlar. Ama onun kadar uyanık başka bir yapıt da yoktur, o ayrı. Büyük bir mimardı Proust, işe yatağından başlamıştı."

[Bahadır · Rating 3 out of 5]

"Bir Mimar ile Bir Yazar Tartışıyor:" alt başlığı ile sunulmuş kitap. Özgün dilinde olmayan bu alt başlık, yayıncının bu iki entelektüel arasındaki sohbetin (discussion) şiirselliğini ve disiplinler arasılığını es geçişinin bir uyarısıymış meğer.