What do you think?
Rate this book
Ruža i trnje
Uspomene • Aforizmi i priče • Prepiska
___
Knjiga Ruža i trnje je pokušaj da se obuhvate najznačajniji pisani tragovi koji su ostali posle ove omiljene srpske kraljice. U njoj su se zato našle uspomene kraljice Natalije do pred kraj XIX veka, njeni aforizmi kojima je ušla u istoriju srpske književnosti kao prva spisateljica koja se oprobala u ovom žanru u vidu knjige, kao i deo njene bogate prepiske – od venčanja sa kraljem Milanom do godina pred smrt u jednom francuskom samostanu u predvečerje Drugog svetskog rata.
___
Knjiga Ruža i trnje je pokušaj da se obuhvate najznačajniji pisani tragovi koji su ostali posle ove omiljene srpske kraljice. U njoj su se zato našle uspomene kraljice Natalije do pred kraj XIX veka, njeni aforizmi kojima je ušla u istoriju srpske književnosti kao prva spisateljica koja se oprobala u ovom žanru u vidu knjige, kao i deo njene bogate prepiske – od venčanja sa kraljem Milanom do godina pred smrt u jednom francuskom samostanu u predvečerje Drugog svetskog rata.
512 pages, Paperback
Published October 14, 2015
23 people want to read
About the author
Kraljica Natalija Obrenović
2 books1 followerNatalija Obrenović (Serbian Cyrillic: Наталија Обреновић), née Keshko (Romanian: Natalia Cheșcu; Russian: Наталья Кешко), known as Natalie of Serbia, was the Princess of Serbia from 1875 to 1882 and then the Queen of Serbia from 1882 to 1889 as the wife of King Milan I of Serbia. The marriage ended in divorce.
Her son King Alexander I and his wife Draga were killed in 1903 during a military coup. As a result, the Karađorđević dynasty came to power in Serbia. Queen Natalie left and did not return to Serbia anymore. She became a member of the Roman Catholic Church, converting from Serbian Orthodoxy. The remaining years of her life she spent in exile in France under the name Comtesse de Roudnik (Countess of Rudnik).
The former Serbian queen lived in seclusion and poverty, which was publicized by the world press.
*
Natalija Petrovna Keško rođena je u Firenci 1859. godine u bogatoj i uglednoj rusko - rumunskoj porodici. Njen otac Petar bio je ruski pukovnik, a majka princeza iz kneževine Moldavije. Bezbrižan period za nju je brzo završen jer ostala bez oca u šestoj, a bez majke u petnaestoj godini života.
Za Milana Obrenovića se udala sa 16 godina, a godinu dana kasnije nakon porođaja koji je jedva preživela, dobili su sina Aleksandra. Imali su još jednog sina Sergeja koji je nažalost preminuo pet dana nakon rođenja. Važili su za najlepši par, ali ubrzo su počele da kruže glasine o Milanovom neverstvu i aferama koje je imao sa mnogim ženama. Nataliju je to jako pogodilo, a kako su godine prolazile, jaz između njih je bio sve veći.
Osim nesuglasica na privatnom planu, kralj i kraljica se nisu slagali ni po političkim pitanjima. Poreklom Ruskinja, Natalija je bila naklonjena Rusiji, a Milan Beču. Nakon razvoda 1888. godine, proterana kraljica je sa sinom Aleksandrom otišla u Nemačku. Nakon što je otkrio gde se nalazi kralj Milan je tražio od nje da mu vrati sina, što je ona nakon dugog protivljenja i učinila. Godinu dana kasnije zbog neuspeha koji je Srbija doživela u ratu protiv Bugraske i narušenog ugleda, kralj Milan je abdicirao.
Svoj život Natalija je nastavila u Francuskoj u dvorcu ''Sašino'', koji je dobio ime po njenom sinu Aleksandru (Saša). U to vreme društvo joj je pravila Draga Mašin, dvorska dama. Veruje se da su se tako Aleksandar i Draga Mašin upoznali i zavoleli.
Natalija je bila protiv braka svog sina sa 12 godina starijom udovicom, a kasnije se ispostavilo i nerotkinjom. Umesto čestitke sinu povodom venčanja, kraljica Natalija ga se putem pisma javno odrekla. Nisu imali priliku da se pomire jer je kralj Aleksandar, zajedno sa kraljicom Dragom ubijen u majskom prevratu 1903. godine.
Gubitak sina jedinca duboko je pogodio kraljicu Nataliju koja se potom povukla iz javnog života u jedan katolički manastir u Francuskoj. Kasnije je i sama primila katoličku veru. Umrla je sama u velikoj bedi i siromaštvu u manastiru Sen Deni 1941. godine. Počiva na groblju Lardi pored Pariza. Uprkos nesuglasicama i svađama sa kraljem, narod je zavoleo i prihvatio Nataliju kao svoju kraljicu. Zvali su je ''srpskom majkom''. Brinula je o ranjenicima za vreme rata sa Bugarskom 1885. godine, pomagala je narodu i iskoristila je svoj uticaj da popravi mišljenje o Srbima i Srbiji koje je vladalo u Evropi.
Njena književna zaostavština uključuje bogatu prepisku, "Aforizme" i "Uspomene".
Her son King Alexander I and his wife Draga were killed in 1903 during a military coup. As a result, the Karađorđević dynasty came to power in Serbia. Queen Natalie left and did not return to Serbia anymore. She became a member of the Roman Catholic Church, converting from Serbian Orthodoxy. The remaining years of her life she spent in exile in France under the name Comtesse de Roudnik (Countess of Rudnik).
The former Serbian queen lived in seclusion and poverty, which was publicized by the world press.
*
Natalija Petrovna Keško rođena je u Firenci 1859. godine u bogatoj i uglednoj rusko - rumunskoj porodici. Njen otac Petar bio je ruski pukovnik, a majka princeza iz kneževine Moldavije. Bezbrižan period za nju je brzo završen jer ostala bez oca u šestoj, a bez majke u petnaestoj godini života.
Za Milana Obrenovića se udala sa 16 godina, a godinu dana kasnije nakon porođaja koji je jedva preživela, dobili su sina Aleksandra. Imali su još jednog sina Sergeja koji je nažalost preminuo pet dana nakon rođenja. Važili su za najlepši par, ali ubrzo su počele da kruže glasine o Milanovom neverstvu i aferama koje je imao sa mnogim ženama. Nataliju je to jako pogodilo, a kako su godine prolazile, jaz između njih je bio sve veći.
Osim nesuglasica na privatnom planu, kralj i kraljica se nisu slagali ni po političkim pitanjima. Poreklom Ruskinja, Natalija je bila naklonjena Rusiji, a Milan Beču. Nakon razvoda 1888. godine, proterana kraljica je sa sinom Aleksandrom otišla u Nemačku. Nakon što je otkrio gde se nalazi kralj Milan je tražio od nje da mu vrati sina, što je ona nakon dugog protivljenja i učinila. Godinu dana kasnije zbog neuspeha koji je Srbija doživela u ratu protiv Bugraske i narušenog ugleda, kralj Milan je abdicirao.
Svoj život Natalija je nastavila u Francuskoj u dvorcu ''Sašino'', koji je dobio ime po njenom sinu Aleksandru (Saša). U to vreme društvo joj je pravila Draga Mašin, dvorska dama. Veruje se da su se tako Aleksandar i Draga Mašin upoznali i zavoleli.
Natalija je bila protiv braka svog sina sa 12 godina starijom udovicom, a kasnije se ispostavilo i nerotkinjom. Umesto čestitke sinu povodom venčanja, kraljica Natalija ga se putem pisma javno odrekla. Nisu imali priliku da se pomire jer je kralj Aleksandar, zajedno sa kraljicom Dragom ubijen u majskom prevratu 1903. godine.
Gubitak sina jedinca duboko je pogodio kraljicu Nataliju koja se potom povukla iz javnog života u jedan katolički manastir u Francuskoj. Kasnije je i sama primila katoličku veru. Umrla je sama u velikoj bedi i siromaštvu u manastiru Sen Deni 1941. godine. Počiva na groblju Lardi pored Pariza. Uprkos nesuglasicama i svađama sa kraljem, narod je zavoleo i prihvatio Nataliju kao svoju kraljicu. Zvali su je ''srpskom majkom''. Brinula je o ranjenicima za vreme rata sa Bugarskom 1885. godine, pomagala je narodu i iskoristila je svoj uticaj da popravi mišljenje o Srbima i Srbiji koje je vladalo u Evropi.
Njena književna zaostavština uključuje bogatu prepisku, "Aforizme" i "Uspomene".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.