What do you think?
Rate this book
เกียวโตที่รัก โตเกียวที่คิดถึง
เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ “เกียวโต” และ “โตเกียว” สไตล์อินดี้ที่ไม่มีในไกด์บุ๊คญี่ปุ่น โดย ฮิมิโตะ ณ เกียวโต และ ณัฐพงศ์ ไชยวานิชย์ผล เขาและเธอจะพาเราไปรู้จักผู้คน ทำความเข้าใจพื้นที่ เปิดมุมมองใหม่ๆ ต่อญี่ปุ่นและคนญี่ปุ่น และยังทำให้หันกลับมาดู “เมืองไทย” ที่เราใช้ชีวิตอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
เสิร์ฟความสนุกด้วยสไตล์การจัดเลย์เอ้าท์แบบกลับหัวกลับหาง พลิกอ่านข้างหน้าหรือเปิดดูข้างหลังก่อนก็ได้ ไม่มีกติกา
“เกียวโตที่รัก-โตเกียวที่คิดถึง” เป็นพื้นที่พูดคุยสำหรับคนที่อยากแบ่งปันเรื่อง “ญี่ปุ่นๆ” ในมุมที่หลายคนเคยแอบคิดในใจเวลาที่ได้ไปสัมผัส กิน-ดื่ม ท่องเที่ยว อ่านข่าวเกี่ยวกับเกียวโต-โตเกียว... แม้จะเป็นคำชมที่ดูเช้ยเชย แต่สำนักพิมพ์รับรองว่า อ่านแล้วต้องอุทานในใจ...
“เฮ้ย มีแบบนี้ด้วยอะ!”
เสิร์ฟความสนุกด้วยสไตล์การจัดเลย์เอ้าท์แบบกลับหัวกลับหาง พลิกอ่านข้างหน้าหรือเปิดดูข้างหลังก่อนก็ได้ ไม่มีกติกา
“เกียวโตที่รัก-โตเกียวที่คิดถึง” เป็นพื้นที่พูดคุยสำหรับคนที่อยากแบ่งปันเรื่อง “ญี่ปุ่นๆ” ในมุมที่หลายคนเคยแอบคิดในใจเวลาที่ได้ไปสัมผัส กิน-ดื่ม ท่องเที่ยว อ่านข่าวเกี่ยวกับเกียวโต-โตเกียว... แม้จะเป็นคำชมที่ดูเช้ยเชย แต่สำนักพิมพ์รับรองว่า อ่านแล้วต้องอุทานในใจ...
“เฮ้ย มีแบบนี้ด้วยอะ!”
272 pages, Paperback
Published February 1, 2015
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 19, 2021
ต้องบอกตรงๆว่า คำ ผกา เขียนสนุกกว่า นักเขียนีกคนที่เป็นสุดยอดแฟนพันธ์แท้ประเทศญี่ปุ่นอยู่หลายขุมครับ
.
เล่มที่ 159/2021 (265)
เกียวโตที่รัก โตเกียวที่คิดถึง (PDF)
เล่าเรื่อง "เกียวโต" สไตล์อินดี้ ที่ไม่มีในไกด์บุ๊กญี่ปุ่น
ผู้เขียน ฮิมิโตะ ณ เกียวโต,ณัฐพงศ์ ไชยวานิชย์ผล
.
จะบอกว่าทำไม เพราะ ภาษาของคุณ ณัฐพงศ์ มันออกจะเป็นการบรรยาย เเบบบรรยาย จริงๆ จริงเอาเราไม่ค่อยอยู่เท่าไร
.
คำ ผกา เขียนเกี่ยวกับ เกียวโต
ส่วน คุณ ณัฐพงศ์ เขียนเกี่ยวกับโตเกียว ครับ โดยจะเป็นเชิงแนะนำสถานที่ ที่พัก แนะนำ อาหาร อะไรแบบนี้มากกว่า
.
คำ ผกา เป็นคนที่มีความสามารถในการ วิพากษ์ พินิจ วิเคราะห์ และ สังเกตุเห็นถึงความเปลี่ยนแปลง และ ไม่เปลี่ยนแปลง ของสังคมญี่ปุ่นได้เยี่ยมมาก
โดยมองผ่านมุม ของเมืองเกียวโต และ เมืองอื่นๆ อีกนิดหน่อย
.
ส่วนที่ผมชอบ คือ การมองลึกถึง จิตวิญญาณ ในการ craft หรือสร้างมูลค่าเพิ่ม ให้ สินค้าของตนเอง (หรือ ญี่ปุ่นคือ ต้นตำรับ otop นั่นแหละ เพียงแต่มีความเอาใจใส่มากๆ)
.
ชอบการเล่าความหมายและความสำคัญแนวคิดของการชงชา ของญี่ปุ่น ซึ่งผมไม่รู้มาก่อน
ชอบการเล่า แนวคิด การจัดสวนแบบเซนด้วย
.
ที่เหลือก็เรื่องทั่วๆไป ครับ เรื่องจักรยาน การแยกขยะ
.
ในแง่ความสนุก เล่มแรก ให้ 4.5 เล่ม 2 ให้ 3
ปล อ่านใน app tk park หนังสือเยอะมาก
ส่วนตัวติดใจสไตล์การเล่าเรื่อง แบบ ฮิมิโตะ ณเกียวโตครับ
.
เล่มที่ 159/2021 (265)
เกียวโตที่รัก โตเกียวที่คิดถึง (PDF)
เล่าเรื่อง "เกียวโต" สไตล์อินดี้ ที่ไม่มีในไกด์บุ๊กญี่ปุ่น
ผู้เขียน ฮิมิโตะ ณ เกียวโต,ณัฐพงศ์ ไชยวานิชย์ผล
.
จะบอกว่าทำไม เพราะ ภาษาของคุณ ณัฐพงศ์ มันออกจะเป็นการบรรยาย เเบบบรรยาย จริงๆ จริงเอาเราไม่ค่อยอยู่เท่าไร
.
คำ ผกา เขียนเกี่ยวกับ เกียวโต
ส่วน คุณ ณัฐพงศ์ เขียนเกี่ยวกับโตเกียว ครับ โดยจะเป็นเชิงแนะนำสถานที่ ที่พัก แนะนำ อาหาร อะไรแบบนี้มากกว่า
.
คำ ผกา เป็นคนที่มีความสามารถในการ วิพากษ์ พินิจ วิเคราะห์ และ สังเกตุเห็นถึงความเปลี่ยนแปลง และ ไม่เปลี่ยนแปลง ของสังคมญี่ปุ่นได้เยี่ยมมาก
โดยมองผ่านมุม ของเมืองเกียวโต และ เมืองอื่นๆ อีกนิดหน่อย
.
ส่วนที่ผมชอบ คือ การมองลึกถึง จิตวิญญาณ ในการ craft หรือสร้างมูลค่าเพิ่ม ให้ สินค้าของตนเอง (หรือ ญี่ปุ่นคือ ต้นตำรับ otop นั่นแหละ เพียงแต่มีความเอาใจใส่มากๆ)
.
ชอบการเล่าความหมายและความสำคัญแนวคิดของการชงชา ของญี่ปุ่น ซึ่งผมไม่รู้มาก่อน
ชอบการเล่า แนวคิด การจัดสวนแบบเซนด้วย
.
ที่เหลือก็เรื่องทั่วๆไป ครับ เรื่องจักรยาน การแยกขยะ
.
ในแง่ความสนุก เล่มแรก ให้ 4.5 เล่ม 2 ให้ 3
ปล อ่านใน app tk park หนังสือเยอะมาก
ส่วนตัวติดใจสไตล์การเล่าเรื่อง แบบ ฮิมิโตะ ณเกียวโตครับ
May 29, 2016
ให้ 'เกียวโตที่รัก' 4.5 และ 'โตเกียวที่คิดถึง' 3
เป็นงานเขียนที่มี judgement ซึ่งก็เป็น judgement ที่ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะนิยามอย่างไร อาจจะลึกซึ้งน่าสนใจ หรือตื้นเขินเฉพาะตัว ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของผู้อ่านแต่ละคนจริง ๆ
แต่เราชอบมาก !
อาจจะเพราะปกติอ่านแต่บันทึกการเดินทาง ที่ไม่ได้เป็นสารคดีเชิงวัฒนธรรมแบบนี้เท่าไหร่ เลยรู้สึกเหมือนค้นพบขุมสมบัติ
เกียวโตที่รัก เป็นมุมมองต่อการเปลี่ยนผ่านทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่นจากยุคหนึ่งสู่อีกยุคหนึ่ง แต่นำเสนอความคิดหนัก ๆ ด้วยวิธีการสบาย ๆ คล้ายเรื่องเล่า ในขณะที่ โตเกียวที่คิดถึง เป็นการฉายภาพเปรียบเทียบของเมืองหลวงสองเมืองอย่างโตเกียวกับกรุงเทพมหานครอย่างตรงไปตรงมา
แต่ทั้งสองเรื่องมีจุดที่เหมือนกันคือ เปิดโอกาสให้ถกเถียง ตั้งแง่ ต่อยอด และตรวจสอบความเข้าใจทางวัฒนธรรมได้อย่างกว้างขวาง
ถ้ามองหาเรื่องเล่าญี่ปุ่นที่มีกลิ่นอายเฉพาะตัวและไม่ดาษดื่นอยู่ในท้องตลาด เล่มนี้อาจเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ
เป็นงานเขียนที่มี judgement ซึ่งก็เป็น judgement ที่ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะนิยามอย่างไร อาจจะลึกซึ้งน่าสนใจ หรือตื้นเขินเฉพาะตัว ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของผู้อ่านแต่ละคนจริง ๆ
แต่เราชอบมาก !
อาจจะเพราะปกติอ่านแต่บันทึกการเดินทาง ที่ไม่ได้เป็นสารคดีเชิงวัฒนธรรมแบบนี้เท่าไหร่ เลยรู้สึกเหมือนค้นพบขุมสมบัติ
เกียวโตที่รัก เป็นมุมมองต่อการเปลี่ยนผ่านทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่นจากยุคหนึ่งสู่อีกยุคหนึ่ง แต่นำเสนอความคิดหนัก ๆ ด้วยวิธีการสบาย ๆ คล้ายเรื่องเล่า ในขณะที่ โตเกียวที่คิดถึง เป็นการฉายภาพเปรียบเทียบของเมืองหลวงสองเมืองอย่างโตเกียวกับกรุงเทพมหานครอย่างตรงไปตรงมา
แต่ทั้งสองเรื่องมีจุดที่เหมือนกันคือ เปิดโอกาสให้ถกเถียง ตั้งแง่ ต่อยอด และตรวจสอบความเข้าใจทางวัฒนธรรมได้อย่างกว้างขวาง
ถ้ามองหาเรื่องเล่าญี่ปุ่นที่มีกลิ่นอายเฉพาะตัวและไม่ดาษดื่นอยู่ในท้องตลาด เล่มนี้อาจเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ
February 19, 2023
เคยไปสัมผัสญี่ปุ่น 2-3 วัน แม้จะฉาบฉวยแต่ก็รู้สึกสบายหูสบายตากว่า กทม. ที่อยู่อย่างจอแจแออัดติดขัดไปหมด
สิ่งแรกที่เห็นเลยคือความสะอาด ทางเท้าน่าเดิน คนขับรถจอดให้คนเดินเท้าข้ามถนนแบบไม่ต้องโค้งคำนับ ครั้งแรกมันก็รู้สึกแปลกๆ แต่มันดีแบบไม่เคยคุ้นกับเรื่องแบบนี้
สาระพัดเรื่องในหนังสืออันน่าตื่นเต้น บางอย่างนึกออก บางอย่างแม้จะไม่อินด้วยเพราะไม่เคยไปตรงนั้น แต่ก็รับรู้ได้ถึงความใส่ใจของหน่วยงานรัฐในท้องถิ่นที่ให้ความสำคัญของคุณภาพชีวิตคนญี่ปุ่นเป็นอันดับแรก
ด้วยความที่เรียนสถาปัตย์ เรียนวิชาผังเมืองมาบ้าง ยิ่งเห็นได้ชัดเลยว่าการจัดการเมืองของญี่ปุ่นทำได้ดีกว่า กทม. มาก มีเรื่องนึงที่น่าสนใจคือการแบ่งโซนที่ให้พวกสถานที่อโคจรไปอยู่ย่านเดียวกัน ส่วนย่านการค้าก็ไปอยู่อีกโซนนึงแล้วมีสวนสาธารณะปะปนอยู่ให้ผู้คนได้เข้าไปพักผ่อนหย่อนใจ
สิ่งเหล่านี้ กทม. ทำไม่ได้ และมักจะมั่วซั่วแบบขอไปทีอยู่ตลอด
อ่านแล้วรู้สึกผ่อนคลายดี เหมือนหลุดไปอยู่อีกโลกที่ฝันอยากไปถึง แม้จะชั่วครู่ชั่วยาม แต่ก็คุ้มค่ากับการได้ใช้เวลาไปกับมัน
สิ่งแรกที่เห็นเลยคือความสะอาด ทางเท้าน่าเดิน คนขับรถจอดให้คนเดินเท้าข้ามถนนแบบไม่ต้องโค้งคำนับ ครั้งแรกมันก็รู้สึกแปลกๆ แต่มันดีแบบไม่เคยคุ้นกับเรื่องแบบนี้
สาระพัดเรื่องในหนังสืออันน่าตื่นเต้น บางอย่างนึกออก บางอย่างแม้จะไม่อินด้วยเพราะไม่เคยไปตรงนั้น แต่ก็รับรู้ได้ถึงความใส่ใจของหน่วยงานรัฐในท้องถิ่นที่ให้ความสำคัญของคุณภาพชีวิตคนญี่ปุ่นเป็นอันดับแรก
ด้วยความที่เรียนสถาปัตย์ เรียนวิชาผังเมืองมาบ้าง ยิ่งเห็นได้ชัดเลยว่าการจัดการเมืองของญี่ปุ่นทำได้ดีกว่า กทม. มาก มีเรื่องนึงที่น่าสนใจคือการแบ่งโซนที่ให้พวกสถานที่อโคจรไปอยู่ย่านเดียวกัน ส่วนย่านการค้าก็ไปอยู่อีกโซนนึงแล้วมีสวนสาธารณะปะปนอยู่ให้ผู้คนได้เข้าไปพักผ่อนหย่อนใจ
สิ่งเหล่านี้ กทม. ทำไม่ได้ และมักจะมั่วซั่วแบบขอไปทีอยู่ตลอด
อ่านแล้วรู้สึกผ่อนคลายดี เหมือนหลุดไปอยู่อีกโลกที่ฝันอยากไปถึง แม้จะชั่วครู่ชั่วยาม แต่ก็คุ้มค่ากับการได้ใช้เวลาไปกับมัน
July 26, 2022
ถ้าคุณชอบอ่านหนังสือที่ ครึ่งนึงเขียนจากคุณป้าขี้บ่นแต่ไม่รู้ว่าเคยลงมือทำจริงๆจังๆไหม กับอีกครึ่งเขียนจากหนุ่มมีปมขี้เปรียบ ที่ของข้างบ้านดีเกือบหมด ของบ้านตัวเองห่วยบรมแล้วหละก็ หนังสือเล่มนี้เหมาะกับคุณ ถ้าไม่ หนังสือเล่มนี้เหมาะสำหรับไว้อ่านตอนรอรถ บขส
April 25, 2017
ชอบส่วนที่เป็น "เกียวโตที่รัก"
อาจเป็นเพราะชื่นชอบเกียวโตมากกว่าเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อได้อ่านบทความที่สื่อสารเหมือนการพูดคุยกับผู้อ่าน ของนักเขียนที่อยู่เกียวโตมานาน จึงมีความรู้สึกเคลิบเคลิ้ม และถวิลหา อยากกลับไปเยือนเกียวโตอีกสักครั้ง
อาจเป็นเพราะชื่นชอบเกียวโตมากกว่าเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อได้อ่านบทความที่สื่อสารเหมือนการพูดคุยกับผู้อ่าน ของนักเขียนที่อยู่เกียวโตมานาน จึงมีความรู้สึกเคลิบเคลิ้ม และถวิลหา อยากกลับไปเยือนเกียวโตอีกสักครั้ง
Displaying 1 - 5 of 5 reviews