What do you think?
Rate this book
Operatie Geslaagd - Afghanistan: van oorlogschirurgie naar PTSS
Als operatieassistent chirurgie gaat Erik Krikke in de zomer van 2007 op uitzending naar Afghanistan. De oorlog is in volle gang. In het NAVO-hospitaal op Kandahar Airfield wordt dag en nacht met man en macht gewerkt om lijf- en ledemaatreddende chirurgie te verrichten. Een onderbelichte kant van oorlogvoering. Alle ervaringen gaan Erik onder de huid zitten. Het opereren van vele zwaargewonde militairen, politiemannen en burgerslachtoffers onder primitieve omstandigheden maakt uiteindelijk van de hulpverlener een slachtoffer. Zijn zwaarste gevecht begint pas jaren later. Hij moet als veteraan de confrontatie aangaan met zijn PTSS, maar vooral met zichzelf.
250 pages, Hardcover
Published April 1, 2016
1 person is currently reading
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
April 1, 2017
wat een ongelofelijk verhaal! Ik heb het regelmatig weg moeten leggen om alles te laten bezinken en een plekje te geven. Knap dat je je verhaal zo durft te vertellen en je zo bloot te geven. Ik hoop dat veel mensen hier iets (aan gaan) hebben, dat ze zien dat ze niet alleen staan met deze problemen. Inmiddels zijn we alweer een aantal missies en uitzendingen van onze mannen en vrouwen verder en hebben we er (hopelijk) iets van geleerd.
February 9, 2023
NIET VOOR DE ZWAKKE MAAG //
Erik Krikke was in de zomer van 2007 operatie assistent chirurgie in Afghanistan. Kandahar Airfield “het meest beschoten kamp van Afghanistan”
Dit is zijn verhaal hoe hij van Oorlogschirurgie naar PTSS ging. Van hulp geven aan anderen naar zelf proberen te overleven. Van hulpverlener naar slachtoffer.
Temperatuur gemiddeld rond de 50 graden in de schaduw. 9 liter water per dag extra drinken tegen uitdroging.
Een airco die het niet aan kan en ook nog stof naar binnen blaast, de OK in.
6 Patiënten opwachten met A-status (de hoogst mogelijke zorg die er is) en er geen 1 van kunnen helpen omdat ze onderweg naar het hospitaal overleden.
Blz 80
“Ik heb zojuist machteloos staan toe te kijken hoe we 6 collega’s en een tolk verloren zonder ook maar één hand te kunnen uitsteken. Wat voelt dit slecht”
“De eerste patiënt heeft een grote kaak verwonding. De onderkaak is vrijwel geheel verdwenen. Urenlang werken we om deze gewonde een functionerende kaak terug te geven. De tweede patiënt heeft diverse verwondingen over het hele lichaam. Deze worden gespoeld, bijgewerkt en na de ingrepen allen verbonden. Wederom merk ik dat dit soort verwondingen normaal beginnen te worden en me nog maar weinig doen.”
Blz 122
“Een schotwond in een voet, een schotwond in de borst en een verwonding aan een been. Het was een rustige dag”
Blz 189
“..Hij ziet er meer dood dan levend uit. Aan het voeteneind van de operatietafel ligt de laatste linkerschoen die deze man ooit heeft aangetrokken. De voet zit er nog in. Alles tussen de voet en het bovenbeen is een vermalen mengeling van gescheurd uniform, vlees, vuil en stof. Het is een onwerkelijk beeld.”
Mijn man was 15 jaar militair, hij is veteraan. Hij was in Afghanistan en heeft last van PTSS. Ik probeer, door te lezen, te kunnen begrijpen wat er in hem omgaat, oa tijdens nachtmerries en huilbuien. Erik Krikke heeft naar mijn mening dit zo kunnen omschrijven dat ik met tranen in mijn ogen heb zitten lezen. Pauze heb moeten nemen na heftige stukken. Een boek waar plaatjes in staan die ik liever niet zag, maar bij mijn man op zijn netvlies staan. En deze plaatjes in het boek staan stil.. en zijn in zwart-wit al vreselijk om te zien. Ik kon af en toe even pauze nemen als het me te veel werd. Daar staan / stonden ze continue onder druk van presteren, hulp verlenen en gevaar.
“ Hulp vragen is geen teken van zwakte. Hulp vragen is stoer. “ en nodig. Niet alleen voor de veteraan, ook voor de familie er omheen.
#hyperalert #adrenaline #veteraan #respect
#snelkookpan #trauma #ptss #militair #bestekslet #helopaarde
#erikkrikke #operatiegeslaagd #hardcover #waargebeurd
Erik Krikke was in de zomer van 2007 operatie assistent chirurgie in Afghanistan. Kandahar Airfield “het meest beschoten kamp van Afghanistan”
Dit is zijn verhaal hoe hij van Oorlogschirurgie naar PTSS ging. Van hulp geven aan anderen naar zelf proberen te overleven. Van hulpverlener naar slachtoffer.
Temperatuur gemiddeld rond de 50 graden in de schaduw. 9 liter water per dag extra drinken tegen uitdroging.
Een airco die het niet aan kan en ook nog stof naar binnen blaast, de OK in.
6 Patiënten opwachten met A-status (de hoogst mogelijke zorg die er is) en er geen 1 van kunnen helpen omdat ze onderweg naar het hospitaal overleden.
Blz 80
“Ik heb zojuist machteloos staan toe te kijken hoe we 6 collega’s en een tolk verloren zonder ook maar één hand te kunnen uitsteken. Wat voelt dit slecht”
“De eerste patiënt heeft een grote kaak verwonding. De onderkaak is vrijwel geheel verdwenen. Urenlang werken we om deze gewonde een functionerende kaak terug te geven. De tweede patiënt heeft diverse verwondingen over het hele lichaam. Deze worden gespoeld, bijgewerkt en na de ingrepen allen verbonden. Wederom merk ik dat dit soort verwondingen normaal beginnen te worden en me nog maar weinig doen.”
Blz 122
“Een schotwond in een voet, een schotwond in de borst en een verwonding aan een been. Het was een rustige dag”
Blz 189
“..Hij ziet er meer dood dan levend uit. Aan het voeteneind van de operatietafel ligt de laatste linkerschoen die deze man ooit heeft aangetrokken. De voet zit er nog in. Alles tussen de voet en het bovenbeen is een vermalen mengeling van gescheurd uniform, vlees, vuil en stof. Het is een onwerkelijk beeld.”
Mijn man was 15 jaar militair, hij is veteraan. Hij was in Afghanistan en heeft last van PTSS. Ik probeer, door te lezen, te kunnen begrijpen wat er in hem omgaat, oa tijdens nachtmerries en huilbuien. Erik Krikke heeft naar mijn mening dit zo kunnen omschrijven dat ik met tranen in mijn ogen heb zitten lezen. Pauze heb moeten nemen na heftige stukken. Een boek waar plaatjes in staan die ik liever niet zag, maar bij mijn man op zijn netvlies staan. En deze plaatjes in het boek staan stil.. en zijn in zwart-wit al vreselijk om te zien. Ik kon af en toe even pauze nemen als het me te veel werd. Daar staan / stonden ze continue onder druk van presteren, hulp verlenen en gevaar.
“ Hulp vragen is geen teken van zwakte. Hulp vragen is stoer. “ en nodig. Niet alleen voor de veteraan, ook voor de familie er omheen.
#hyperalert #adrenaline #veteraan #respect
#snelkookpan #trauma #ptss #militair #bestekslet #helopaarde
#erikkrikke #operatiegeslaagd #hardcover #waargebeurd
June 20, 2023
Erik schrijft zelf achterin dat hij niet een nieuw literair talent wil worden, maar een verhaal heeft om te vertellen. En zo lees ik dit boek precies: een verhaal dat het waard is om gelezen te worden.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews