What do you think?
Rate this book
กลิ่นริษยา
เท็ตสึชิ นักออกแบบเสียง และ มิโนริ แฟนสาวผู้เชี่ยวชาญเรื่องกลิ่น เข้าร่วมโครงการสวนคลายเครียดของ เอจิ ขณะที่งานดำเนินไป เรื่องรักสี่เส้าก็ก่อตัวขึ้นเมื่อเท็ตสึชิเริ่มเคลือบแคลงว่าระหว่างเอจิกับมิโนริอาจมีบางอย่างเกินเลย สุดท้ายเขาตัดสินใจคบชู้กับ ซะคิ คนรักของเอจิเพื่อแก้แค้น เมื่อความสงสัยกลายเป็นความริษยาและหึงหวง จนความรักที่มีมากมายถูกหลงลืม ความสัมพันธ์ของเท็ตสึชิกับหญิงสาวสองคนที่ต่างกันทั้งบุคลิกและกลิ่นกายจะพัดพาชีวิตเขาไปในทางใด
224 pages, Paperback
First published January 1, 2000
5 people want to read
About the author
Hitonari Tsuji
109 books27 followersSee 辻 仁成
Hitonari Tsuji (辻 仁成 Tsuji Hitonari) is a Japanese writer, composer, and film director. In his film and singing work he uses the name Jinsei Tsuji, an alternative reading of the Japanese writing of his name. He debuted as a writer in 1989. His films include Hotoke (ほとけ?) (2001) and Filament (フイラメント?) (2001).
Novels (Japanese Edition)
Pianissimo (1990)
Cloudy (1990)
Kai no Omochyabako (1991)
Tabibito no Ki (1992)
Fragile (1992)
Glasswool no Shiro (1993)
Hahanaru Nagi to Chichinaru Zika (1994)
Open house (1994)
Ai ha Pride yori tsuyoku (1995)
Passagio (1995)
Sabita Sekai no Guidebook (1995)
Newton no Ringo (1996)
Antinoise (1996)
Kyō no Kimochi (1996)
Kaikyō no Hikari (1997)
Ai no Kumen (1997)
Hakufutsu (1997)
Wild Flower (1998)
Sennenn Tabibito (1999)
Reisei to Zyonetu no Aida Blue (1999)
Shitto no Kaori (2000)
Ai wo kudasai (2000)
Sayonara Itsuka (2001)
Koisuru tame ni umareta (2001)
Taiyō Machi (2001)
Mokka no Koibito (2002)
Ai to Eien no Aoisora (2002)
Kanojo wa Uchyūfuku wo kitenemuru (2002)
O'keeffe no Koibito Ozwald no Tsuioku (2003)
99sai made ikita Akanbō (2003)
Ima Kono Syunkan Aishiterutoiukoto (2003)
Katana (2004)
Daihitsy Ya (2004)
Koufuku na Ketsumatsu (2005)
Acacia Ashita no Yakusoku (2005)
Yada to Iiyo (2005)
Ai no atoni Kurumono (2006)
Pianissimo Pianissimo (2007)
Hito ha Omoide ni nomi shittosuru (2007)
Ugan (2008)
Madam to Okusama (2009)
Mokka no Koibito (2009)
Dahlia (2009)
Acacia no Hana no sakidasukoro Acacia (2009)
Kuroe to Enzō (2010)
Novels (English Edition)
Pianissimo by Hitonari Tsuji,transrated by Rebecca Clare Lindsay,Shueisha Inc.1992 ISBN 978-4-08-749812-7
1989 — Subaru Literary Prize (Shueisha), Pianissimo
1996 — Akutagawa Prize, The Light from the Strait (Kaikyō no hikari)
1999 — Femina Prize (Prix Femina Étranger), Le Bouddha blanc (The White Buddha, 白仏)
(from Wikipedia)
Hitonari Tsuji (辻 仁成 Tsuji Hitonari) is a Japanese writer, composer, and film director. In his film and singing work he uses the name Jinsei Tsuji, an alternative reading of the Japanese writing of his name. He debuted as a writer in 1989. His films include Hotoke (ほとけ?) (2001) and Filament (フイラメント?) (2001).
Novels (Japanese Edition)
Pianissimo (1990)
Cloudy (1990)
Kai no Omochyabako (1991)
Tabibito no Ki (1992)
Fragile (1992)
Glasswool no Shiro (1993)
Hahanaru Nagi to Chichinaru Zika (1994)
Open house (1994)
Ai ha Pride yori tsuyoku (1995)
Passagio (1995)
Sabita Sekai no Guidebook (1995)
Newton no Ringo (1996)
Antinoise (1996)
Kyō no Kimochi (1996)
Kaikyō no Hikari (1997)
Ai no Kumen (1997)
Hakufutsu (1997)
Wild Flower (1998)
Sennenn Tabibito (1999)
Reisei to Zyonetu no Aida Blue (1999)
Shitto no Kaori (2000)
Ai wo kudasai (2000)
Sayonara Itsuka (2001)
Koisuru tame ni umareta (2001)
Taiyō Machi (2001)
Mokka no Koibito (2002)
Ai to Eien no Aoisora (2002)
Kanojo wa Uchyūfuku wo kitenemuru (2002)
O'keeffe no Koibito Ozwald no Tsuioku (2003)
99sai made ikita Akanbō (2003)
Ima Kono Syunkan Aishiterutoiukoto (2003)
Katana (2004)
Daihitsy Ya (2004)
Koufuku na Ketsumatsu (2005)
Acacia Ashita no Yakusoku (2005)
Yada to Iiyo (2005)
Ai no atoni Kurumono (2006)
Pianissimo Pianissimo (2007)
Hito ha Omoide ni nomi shittosuru (2007)
Ugan (2008)
Madam to Okusama (2009)
Mokka no Koibito (2009)
Dahlia (2009)
Acacia no Hana no sakidasukoro Acacia (2009)
Kuroe to Enzō (2010)
Novels (English Edition)
Pianissimo by Hitonari Tsuji,transrated by Rebecca Clare Lindsay,Shueisha Inc.1992 ISBN 978-4-08-749812-7
1989 — Subaru Literary Prize (Shueisha), Pianissimo
1996 — Akutagawa Prize, The Light from the Strait (Kaikyō no hikari)
1999 — Femina Prize (Prix Femina Étranger), Le Bouddha blanc (The White Buddha, 白仏)
(from Wikipedia)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 12, 2021
"กลิ่นริษยา" เป็นนิยายดราม่าว่าด้วยความรักและการนอกใจที่เขียนโดยนักเขียนชาย เจ้าของผลงาน BLU เยือกเย็น
แม้จะมีช่วงชีวิตที่ราวกับหลับฝันในปารีส แต่เรื่องนี้ไม่ได้มีความโรแมนติกใดๆ เลย
เรื่องราวของ "เท็ตสึชิ" ชายหนุ่มนักวิจัยด้านเสียงบำบัด เขาใช้ความสามารถทางด้านวิศวกรรมผสานเข้ากับการแต่งเพลง
สร้างท่วงทำนองเพลงเพื่อการบำบัด จนได้รับการยอมรับในฐานะนักวิจัยชั้นแนวหน้า
อาชีพการงานก้าวหน้ามั่นคง ชีวิตรักกับแฟนสาวก็ดำเนินด้วยดี
วันหนึ่ง เท็ตสึชิได้รับการติดต่อจากรุ่นพี่ชมรมสมัยม.ปลาย
รุ่นพี่กำลังสร้างเมกะโปรเจ็ค จะสร้างสถาปัตยกรรมกลางเมืองแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน
รุ่นพี่ได้เห็นหนังสือที่เท็ตสึชิเขียน และมองว่าเขาคือชิ้นส่วนสำคัญที่จะทำให้โครงการนี้เกิดขึ้นได้จริง
รุ่นพี่คาดการณ์ถูกต้องแล้ว
"เสียงบำบัด" จากฝีมือของเท็ตสึชิจะช่วยให้คนรู้สึกผ่อนคลายและฟื้นคืนจากความเหนื่อยล้าได้
อาคารที่รุ่นพี่จะสร้าง เป็นอาคารสำนักงานที่ทำให้คนทำงานรู้สึกผ่อนคลายและฟื้นพลัง
คนทำงานจากทุกชั้นสามารถมองเห็นพื้นที่สีเขียวใจกลางอาคารได้เลยขณะทำงาน
การออกแบบทำให้ไม่ว่าจะทำงานที่ชั้นใด ก็ได้รับแสงอาทิตย์โดยทั่ว
เมื่อผนวกกับเสียงบำบัดของเท็ตสึชิ โครงการนี้จะต้องประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
ในเมื่อรุ่นพี่เห็นด้วยกับการใช้ธรรมชาติบำบัดถึงขนาดนี้
แต่พอเป็นเรื่อง "กลิ่น" กลับติดต่อบริษัทเครื่องสำอางแห่งหนึ่งให้เป็นผู้ดูแล
เท็ตสึชิคิดว่านั่นไม่น่าตรงตามเจตนารมณ์ของรุ่นพี่นัก จึงเสนอว่าลองคุยกับแฟนสาวของเขาดูไหม?
แฟนสาวของเท็ตสึชิเป็นนักอโรมาเธอราพี(นักบำบัดด้วยกลิ่น)
แม้จะยังอ่อนประสบการณ์ แต่เธอร่ำเรียนจากต่างประเทศ และฝึกฝนทำงานด้านนี้มาหลายปี
นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ความสัมพันธ์ของคนทั้งสี่โคจรมาพบกัน
ระหว่างเท็ตสึชิกับแฟนสาว และรุ่นพี่กับภรรยาของเขา
ภายนอก พระเอกเป็นคนมีการศึกษาสูง ดูภูมิฐาน และน่าเชื่อถือ
แต่ภายใน วิธีการคิดของเขาดำมืด ติดอยู่ในวังวนของ victim mindset แบบสุดโต่ง ได้แต่คิดวนอยู่ในอ่างและไม่ทำให้เรื่องเดินไปข้างหน้า
เท็ตสึชิมั่นใจในความคิดของตัวเองมาแต่ต้น ว่าแฟนของตนจะต้องมีใจให้รุ่นพี่แน่ๆ
ถึงจะขาดหลักฐาน เขาก็ตัดสินไปแล้วว่า "สายตาที่คนทั้งคู่มองกัน" ก็ฟ้องความในทุกสิ่ง
ดังนั้น ในวันที่ภรรยาคนงามของรุ่นพี่ติดต่อมา บอกว่าได้ "กลิ่น" ติดเสื้อผ้าสามี
พอฟังคำอธิบายกลิ่นนั้น ทั้งเขาและภรรยาของรุ่นพี่ก็แน่ใจ ว่าคนรักของตนได้หักหลังตนเองเสียแล้ว
และเพราะนี่เป็นนิยายดราม่า ไม่ใช่นิยายสืบสวน
พระเอกของเรื่องจึงไม่มีการตามหาหลักฐานพยานใดๆ ยินยอมให้อคติบังตาทันควัน
เลือกที่จะเชื่อแต่สิ่งที่สอดคล้องกับความคิดของตน จนนำไปสู่ความพังทลายที่คล้ายจะมองว่างดงามและหอมหวานเป็นอย่างยิ่ง
ช่วงต้น 1/3 ของเล่ม เราอ่านได้ยากลำบากและต้องใช้ความพยายามมาก
ทั้งอึดอัด กระอักกระอ่วน ทรมานที่จะอ่าน
เรื่องก้าวหน้าช้ามาก และวนเวียนอยู่ในทัศนคติอันมืดบอดของตัวเอก
เรื่องเริ่มเดิมไวขึ้นนับจาก 2/3 ของเล่ม
หากผู้เขียนไม่ลำดับเรื่องแบบนี้อาจอ่านง่ายกว่านี้ก็ได้
และด้วยน้ำเสียงที่เล่า เราไม่มีความรู้สึกอยากติดตามหรือเอาใจช่วยพระเอกใดๆ เลย
สิ่งที่พอจะเรียกว่าโรแมนติกในเรื่องนี้ คือช่วงที่พูดถึงปารีส
ผู้เขียนเล่าได้เข้าถึงอารมณ์ของการพักใจเดินเล่นทอดน่องได้ราวกับตาเห็น จนเหมือนพาเราไปเยือนปารีสได้โดยไม่ต้องพยายาม
แต่ผู้อ่านก็อ่านโดยรู้เลยว่ามันเป็นความสวยงามที่ไม่จีรัง
มันคือการเพิกเฉยที่จะรับผิดชอบการกระทำของตน... ไม่อยากรับรู้ แค่ใช้ชีวิตสวยๆ ดีๆ ไปวันๆ ก็พอแล้ว
เป็นความกลวงเปล่าของชีวิตที่หลงทางถึงขีดสุดและดึงตัวเองกลับมาไม่ได้
เราอ่านเรื่อง "กลิ่นริษยา" เพราะชอบเรื่อง BLU มาก
แต่เรื่องนี้ ไม่ได้มีอะไรเหมือน BLU เลย นอกจากการเล่าเรื่องชีวิตและบ้านเมืองสวยๆ ในปารีส
นอกนั้นแล้ว เล่มนี้ดราม่าสุดๆ
อ่านแล้วก็ตกใจว่า ผู้ชายก็คิดอะไรแบบนี้ด้วยเหรอนี่
แม้จะมีช่วงชีวิตที่ราวกับหลับฝันในปารีส แต่เรื่องนี้ไม่ได้มีความโรแมนติกใดๆ เลย
เรื่องราวของ "เท็ตสึชิ" ชายหนุ่มนักวิจัยด้านเสียงบำบัด เขาใช้ความสามารถทางด้านวิศวกรรมผสานเข้ากับการแต่งเพลง
สร้างท่วงทำนองเพลงเพื่อการบำบัด จนได้รับการยอมรับในฐานะนักวิจัยชั้นแนวหน้า
อาชีพการงานก้าวหน้ามั่นคง ชีวิตรักกับแฟนสาวก็ดำเนินด้วยดี
วันหนึ่ง เท็ตสึชิได้รับการติดต่อจากรุ่นพี่ชมรมสมัยม.ปลาย
รุ่นพี่กำลังสร้างเมกะโปรเจ็ค จะสร้างสถาปัตยกรรมกลางเมืองแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน
รุ่นพี่ได้เห็นหนังสือที่เท็ตสึชิเขียน และมองว่าเขาคือชิ้นส่วนสำคัญที่จะทำให้โครงการนี้เกิดขึ้นได้จริง
รุ่นพี่คาดการณ์ถูกต้องแล้ว
"เสียงบำบัด" จากฝีมือของเท็ตสึชิจะช่วยให้คนรู้สึกผ่อนคลายและฟื้นคืนจากความเหนื่อยล้าได้
อาคารที่รุ่นพี่จะสร้าง เป็นอาคารสำนักงานที่ทำให้คนทำงานรู้สึกผ่อนคลายและฟื้นพลัง
คนทำงานจากทุกชั้นสามารถมองเห็นพื้นที่สีเขียวใจกลางอาคารได้เลยขณะทำงาน
การออกแบบทำให้ไม่ว่าจะทำงานที่ชั้นใด ก็ได้รับแสงอาทิตย์โดยทั่ว
เมื่อผนวกกับเสียงบำบัดของเท็ตสึชิ โครงการนี้จะต้องประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
ในเมื่อรุ่นพี่เห็นด้วยกับการใช้ธรรมชาติบำบัดถึงขนาดนี้
แต่พอเป็นเรื่อง "กลิ่น" กลับติดต่อบริษัทเครื่องสำอางแห่งหนึ่งให้เป็นผู้ดูแล
เท็ตสึชิคิดว่านั่นไม่น่าตรงตามเจตนารมณ์ของรุ่นพี่นัก จึงเสนอว่าลองคุยกับแฟนสาวของเขาดูไหม?
แฟนสาวของเท็ตสึชิเป็นนักอโรมาเธอราพี(นักบำบัดด้วยกลิ่น)
แม้จะยังอ่อนประสบการณ์ แต่เธอร่ำเรียนจากต่างประเทศ และฝึกฝนทำงานด้านนี้มาหลายปี
นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ความสัมพันธ์ของคนทั้งสี่โคจรมาพบกัน
ระหว่างเท็ตสึชิกับแฟนสาว และรุ่นพี่กับภรรยาของเขา
ภายนอก พระเอกเป็นคนมีการศึกษาสูง ดูภูมิฐาน และน่าเชื่อถือ
แต่ภายใน วิธีการคิดของเขาดำมืด ติดอยู่ในวังวนของ victim mindset แบบสุดโต่ง ได้แต่คิดวนอยู่ในอ่างและไม่ทำให้เรื่องเดินไปข้างหน้า
เท็ตสึชิมั่นใจในความคิดของตัวเองมาแต่ต้น ว่าแฟนของตนจะต้องมีใจให้รุ่นพี่แน่ๆ
ถึงจะขาดหลักฐาน เขาก็ตัดสินไปแล้วว่า "สายตาที่คนทั้งคู่มองกัน" ก็ฟ้องความในทุกสิ่ง
ดังนั้น ในวันที่ภรรยาคนงามของรุ่นพี่ติดต่อมา บอกว่าได้ "กลิ่น" ติดเสื้อผ้าสามี
พอฟังคำอธิบายกลิ่นนั้น ทั้งเขาและภรรยาของรุ่นพี่ก็แน่ใจ ว่าคนรักของตนได้หักหลังตนเองเสียแล้ว
และเพราะนี่เป็นนิยายดราม่า ไม่ใช่นิยายสืบสวน
พระเอกของเรื่องจึงไม่มีการตามหาหลักฐานพยานใดๆ ยินยอมให้อคติบังตาทันควัน
เลือกที่จะเชื่อแต่สิ่งที่สอดคล้องกับความคิดของตน จนนำไปสู่ความพังทลายที่คล้ายจะมองว่างดงามและหอมหวานเป็นอย่างยิ่ง
ช่วงต้น 1/3 ของเล่ม เราอ่านได้ยากลำบากและต้องใช้ความพยายามมาก
ทั้งอึดอัด กระอักกระอ่วน ทรมานที่จะอ่าน
เรื่องก้าวหน้าช้ามาก และวนเวียนอยู่ในทัศนคติอันมืดบอดของตัวเอก
เรื่องเริ่มเดิมไวขึ้นนับจาก 2/3 ของเล่ม
หากผู้เขียนไม่ลำดับเรื่องแบบนี้อาจอ่านง่ายกว่านี้ก็ได้
และด้วยน้ำเสียงที่เล่า เราไม่มีความรู้สึกอยากติดตามหรือเอาใจช่วยพระเอกใดๆ เลย
สิ่งที่พอจะเรียกว่าโรแมนติกในเรื่องนี้ คือช่วงที่พูดถึงปารีส
ผู้เขียนเล่าได้เข้าถึงอารมณ์ของการพักใจเดินเล่นทอดน่องได้ราวกับตาเห็น จนเหมือนพาเราไปเยือนปารีสได้โดยไม่ต้องพยายาม
แต่ผู้อ่านก็อ่านโดยรู้เลยว่ามันเป็นความสวยงามที่ไม่จีรัง
มันคือการเพิกเฉยที่จะรับผิดชอบการกระทำของตน... ไม่อยากรับรู้ แค่ใช้ชีวิตสวยๆ ดีๆ ไปวันๆ ก็พอแล้ว
เป็นความกลวงเปล่าของชีวิตที่หลงทางถึงขีดสุดและดึงตัวเองกลับมาไม่ได้
เราอ่านเรื่อง "กลิ่นริษยา" เพราะชอบเรื่อง BLU มาก
แต่เรื่องนี้ ไม่ได้มีอะไรเหมือน BLU เลย นอกจากการเล่าเรื่องชีวิตและบ้านเมืองสวยๆ ในปารีส
นอกนั้นแล้ว เล่มนี้ดราม่าสุดๆ
อ่านแล้วก็ตกใจว่า ผู้ชายก็คิดอะไรแบบนี้ด้วยเหรอนี่
December 12, 2011
ツイッターで辻仁成さんのファンが読んでいらっしゃったので、読んでみました。
年少の男性の異性への憬れ、そして、小説の題材に関連してギリシャ哲学に於ける空間認識の説明、そして、辻先生が実際にパリに住んでいた経験からだと思うのですが、パリの街並の様子が詳しく述べられていました。特に、街角で出会った似顔絵師との対話は秀逸でした。
最後の方で、主人公が喧嘩しているシーンは、氏の他の作品の使い回し的なような感じもしましたが、プロ作家の方は原稿を幾つも抱えているから、こう言う事も仕方がないかなと思いました。
以下は、辻先生に送った感想文。
http://twitter.com/#!/eijikuma/status...
上記ツイートに、御返事はありませんでした。
その後、11月24日に福島で地震の余震があったのですが、辻先生が、その事を心配なさっていたので、私が、他のSNSに出ていたコメントを御説明申し上げたら、以下の様な御返事を私にされました。
http://twitter.com/#!/TsujiHitonari/s...
年少の男性の異性への憬れ、そして、小説の題材に関連してギリシャ哲学に於ける空間認識の説明、そして、辻先生が実際にパリに住んでいた経験からだと思うのですが、パリの街並の様子が詳しく述べられていました。特に、街角で出会った似顔絵師との対話は秀逸でした。
最後の方で、主人公が喧嘩しているシーンは、氏の他の作品の使い回し的なような感じもしましたが、プロ作家の方は原稿を幾つも抱えているから、こう言う事も仕方がないかなと思いました。
以下は、辻先生に送った感想文。
http://twitter.com/#!/eijikuma/status...
上記ツイートに、御返事はありませんでした。
その後、11月24日に福島で地震の余震があったのですが、辻先生が、その事を心配なさっていたので、私が、他のSNSに出ていたコメントを御説明申し上げたら、以下の様な御返事を私にされました。
http://twitter.com/#!/TsujiHitonari/s...
Displaying 1 - 2 of 2 reviews