Ο Μιχάλης Γ. Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1919. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο στα Πανεπιστήμια του Μάντσεστερ, του Κέιμπριτζ και της Χαϊδελβέργης. Το 1961, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής της Ένωσης Κέντρου. Διατέλεσε υφυπουργός (1964) στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου και υπουργός με τη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε εταίρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, συνεργάτης του Ιδρύματος Μελετών της Χερσονήσου του Αίμου, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κινήσεως. Τακτικός αρθογράφος σε εφημερίδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, ελληνικών και ξένων περιοδικών, έχει συγγράψει νομικά ιστορικά και πολιτικά βιβλία στην ελληνική και αγγλική γλώσσα.
το πιο ενδιαφέρον και καλογραμμένο από τα βιβλία του Παπακωνσταντίνου. Έχει το σοβαρό μειονέκτημα ότι είναι "μυθιστορηματική αυτοβιογραφία" (δηλαδή ούτε μυθιστόρημα ούτε απομνημονεύματα), αλλά δίνει την εικόνα μιας ολόκληρης εποχής μαζί με πολλές πληροφορίες που δεν είναι εύκολο να αντλήσεις από άλλες πηγές. Ταυτόχρονα, είναι το λιγότερο στεγνό και στυφό έργο του συγγραφέα