Toen Joyce negen was, overleed haar vader op 38-jarige leeftijd. Haar wereld stortte in. Niets in het leven was meer zeker. Een angst die zich ontwikkelde tot een ware hel: ze kreeg de dodelijke eetstoornis Anorexia Nervosa. De negatieve spiraal waarin Joyce terechtkwam, trok haar mee naar steeds diepere afgronden. Met behulp van twee klinische opnames, meerdere psychologen en supporters om haar heen bewandelt ze de weg door ellende, pijn, wanhoop en verdriet. Ze leert hoe om te gaan met onzekerheid en verwerft inzicht in haar eetstoornis. Na jaren van vechten - zowel fysiek als mentaal - heeft ze de strijd gewonnen. Ze bereikt haar minimale streefgewicht. Hoewel het maar een getal is, staat dit getal vanaf nu symbool voor kracht, doorzettingsvermogen, moed, hoop en vertrouwen.
Geeft een mooi inzicht hoe het is om met de ziekte te worstelen.. ik vond het boek op een gegeven moment moeilijk lezen, omdat er bijvoorbeeld heel vaak iets stond over de keuze van het beleg. Dit geeft dan wel inzicht in de ziekte, maar op een gegeven moment is dat wel duidelijk. Daarom grote delen meer gescand dan gelezen.
Aangrijpend maar veel hetzelfde, op een gegeven moment wordt het saai en weet je het allemaal wel, is erg kinderlijk geschreven wat uiteraard logisch is, maar gaat na 150 pagina's tegenstaan en dan zit je nog niet eens halverwege. Heb de andere helft ook niet meer echt gelezen, nog wat stukjes maar niet echt aandachtig meer. Jammer.