Ζακυνθινά Παραμύθια

by Δημήτρης Αβούρης, Διονυσία Παναγιωτοπούλου

<<...Κι εζήσανε εκείνοι καλά κι εμείς εδώ καλύτερα. Μήτε εγώ ήμουνα εκεί, μήτε αλήθεια σας είπα>>

203 pages, Paperback

Published January 1, 1996

Reviews

[Kostas Papadatos · Rating 5 out of 5]

Οι φετινές διακοπές στον τόπο καταγωγής μου την αγαπημένη Ζάκυνθο, περιελάμβαναν εξαιρετικά αναγνώσματα τα οποία με συντρόφευσαν στις απογευματινές εξορμήσεις στις όμορφες παραλίες της. Ένα από τα βιβλία που ευχαριστήθηκα όσο κανένα άλλο, ήταν τα «Ζακυνθινά Παραμύθια». Μια συλλογή είκοσι πέντε ευθυμογραφικού χαρακτήρα ιστοριών, οι οποίες εσωκλείονται σε μια πολύ προσεγμένη έκδοση με κατατοπιστικότατο πρόλογο και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.
Μερικοί τίτλοι αυτών είναι «Ο Μισοκωλάκης» (τόσο μα τόσο σουρεαλιστικό),
«Η παπαδία όπου είχε ένα φίλο» (Μια φορά και έναν καιρό, ήτουνα ένας παπάς και μια παπαδία. Ο παπάς δεν ευχαρίσταε την παπαδία κι εφτούνη εβρήκε ένα φίλο...),
«Ο πουπουλόκωλος» (παίζει πολύ η λέξη –κώλος- στο βιβλίο),
«Οι τρεις τρίχες» (Η αδελφή μου έχει τρεις ολόχρυσες τρίχες στην αμασχάλη της. Αν τσι πάρεις, ετότενες να μου πάρεις και το κεφάλι...) και άλλα χαριτωμένα.
Απλά τέλεια συλλογή.
Υ.Γ. Αρκετά από αυτά τα παραμύθια τα ήξερα μισά. Ο λόγος; Η γιαγιά μου προσπαθούσε να τα διηγηθεί και πάντα μα πάντα την έπαιρνε ο ύπνος πριν τα ολοκληρώσει. Το αποτέλεσμα ήταν να την κοιτάζω με μάτια γουρλωμένα γεμάτα απορία και να αναρωτιέμαι ποιό μπορεί να είναι το τέλος της ιστορίας.