What do you think?
Rate this book
El nombre propio de la felicidad
Mientras Nico, antaño un joven escritor de éxito, trata de arreglar la vida de los que le rodean, la suya va cayendo en un pozo del que cada día le resulta más difícil salir: hace años que no escribe, acaba de mudarse a una polvorienta buhardilla parisina y para conseguir un dinero extra trabaja en el metro de París.
Sus inesperados nuevos amigos y el dibujo abandonado por una chica misteriosa en los túneles del metro serán los detonantes para que Nico decida, por fin, dejar de preocuparse por el bienestar de los demás y acometa la tarea de su vida: alcanzar su propia felicidad.
Sus inesperados nuevos amigos y el dibujo abandonado por una chica misteriosa en los túneles del metro serán los detonantes para que Nico decida, por fin, dejar de preocuparse por el bienestar de los demás y acometa la tarea de su vida: alcanzar su propia felicidad.
- GenresContemporary
366 pages, Paperback
First published June 1, 2016
5 people are currently reading
196 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 40 reviews
October 3, 2022
"Малкото име на щастието" е топла книга за човешките взаимоотношения, която може да предизвика усмивка и на най-смръщеното лице.
История за един писател изгубил вдъхновение след триумфа на първата му книга, който така и не намира нужния заряд за втора успешна творба.
Годините минават, а животът не спира. "Малкото име на щастието" деликатно ни напомня, че животът е там, зад ъгъла и понякога щастието просто стои и те чака, а вдъхновението - то е естественото продължение на любовта.
История за един писател изгубил вдъхновение след триумфа на първата му книга, който така и не намира нужния заряд за втора успешна творба.
Годините минават, а животът не спира. "Малкото име на щастието" деликатно ни напомня, че животът е там, зад ъгъла и понякога щастието просто стои и те чака, а вдъхновението - то е естественото продължение на любовта.
August 28, 2017
Взех я с идеята само да я разлистя, а я прочетох рекордно бързо. Силни образи, доста различни и всеки очарователен сам по себе си, с доста изненадващи обрати на историята, които няколко пъти ме хвърлиха в тъча, а описанията на Мон де Фльор и Париж са чудни.
Силата на книгите е, че ти помагат да изживееш няколко живота, да минат през главата ти куп различни ситуации и да те обогатят с опит, който да ти помогне да се справиш много по-добре със собствения живот. От "Малкото име на щастието" има какво да се научи, без да е наставническа.
Силата на книгите е, че ти помагат да изживееш няколко живота, да минат през главата ти куп различни ситуации и да те обогатят с опит, който да ти помогне да се справиш много по-добре със собствения живот. От "Малкото име на щастието" има какво да се научи, без да е наставническа.
July 27, 2016
Es diferente a los dos anteriores de la autora y quizás por eso desconcierta un poco, una historia mas dulce y menos romántica que los otros y con un ritmo mas pausado.
August 17, 2016
Me ha encantado, a pesar del ritmo bastante lento, recomendaría esta novela a todos.
June 21, 2020
Was für ein wunderschönes Buch! ❤️ Ich hab es tatsächlich nur zufällig entdeckt, auch noch reduziert als Mängelexemplar. Ich hab mich dank Cover und Klappentext auf eine seichte Liebesgeschichte eingestellt, von der nicht viel bleiben wird.
Aber: Oh. Das Buch hat mit völlig überrascht. Es ist eine Liebesgeschichte, ja - aber eine mit so viel Tiefgang, Liebe, bittersüßen Erlebnissen und einfach so viel Wahrheit und Schwermütigkeit, dass sie mich wirklich sehr berührt hat. Auch das Nachwort der Autorin war für mich wirklich einfach nur schön. Hach. Absolute Leseempfehlung.
Aber: Oh. Das Buch hat mit völlig überrascht. Es ist eine Liebesgeschichte, ja - aber eine mit so viel Tiefgang, Liebe, bittersüßen Erlebnissen und einfach so viel Wahrheit und Schwermütigkeit, dass sie mich wirklich sehr berührt hat. Auch das Nachwort der Autorin war für mich wirklich einfach nur schön. Hach. Absolute Leseempfehlung.
June 23, 2016
Ritmo más pausado que los anteriores de la autora, pero creo que en cierto modo ed necesario en una historia así.
los personajes están mucho mejor desarrollados que en sus anteriores obras, y se ve una gran implicación en la historia.
Es un romance muy bonito, y además el libro trata temas como la amistad, la lealtad y la valentía. Me encanta.
los personajes están mucho mejor desarrollados que en sus anteriores obras, y se ve una gran implicación en la historia.
Es un romance muy bonito, y además el libro trata temas como la amistad, la lealtad y la valentía. Me encanta.
August 28, 2017
Много хора се опитват да пишат,явно това е новата мода, но малко от тях стават писатели, а още по-малко добри писатели.
Уви, авторката на книгата не мога да причисля към това число.
Стилът и е елементарен, толкова елементарен, че направо дразнещ.
Буквално прескачах по страниците , защото имах неблагоразумието да си купя тази книга , рекламирана щедро от издателството.
За разлика от стила й, историята е положителна и интересна.
Само затова дадох тази оценка.
Харесах тази мисъл:
"..приятелите ми се нуждаят от мен,толкова, колкото и аз от тях. Те заслужават моята подкрепа толкова, колкото и аз тяхната. Когато съм силен за тях, се уча да бъда по-силен за себе си. "
Уви, авторката на книгата не мога да причисля към това число.
Стилът и е елементарен, толкова елементарен, че направо дразнещ.
Буквално прескачах по страниците , защото имах неблагоразумието да си купя тази книга , рекламирана щедро от издателството.
За разлика от стила й, историята е положителна и интересна.
Само затова дадох тази оценка.
Харесах тази мисъл:
"..приятелите ми се нуждаят от мен,толкова, колкото и аз от тях. Те заслужават моята подкрепа толкова, колкото и аз тяхната. Когато съм силен за тях, се уча да бъда по-силен за себе си. "
April 3, 2020
Уют. Ако трябва да определя тази книга само с една единствена дума, то това ще е "уют". Чудесна романтична история, в която героите са колоритни и с толкова силна връзка помежду си. Като тук визирам най-вече приятелските взаимоотношения. Няма как да не харесам сюжет, в който всеки един от героите си имаше своя драма, но се бореше с нея с помощта на приятелите. Само 1 забележка имам - че действията на всички герои ми прилягаха повече на 20-и-няколко годишни младежи, отколкото на хора над 30-те. А едно от интересните неща е, че нашият главен герой Никола (с ударение на а😉) е представен една идея с по-нежна душа, отколкото сме свикнали да четем за мъжките персонажи. Вярно си е и че е доста наивен и на места действа не дотам адекватно. Но се преглъща. А Мария Женет разказва толкова увлекателно, че чак ми се прииска да походя из Парижките улици, да седна в някое кафене, да отскоча до село Мон де Фльор, където хората не заключват вратите си и ги боядисват в различни ярки цветове.
March 8, 2017
Se que algunos diréis que estoy fatal pero quiero decir que aunque este libro está bien, tienes su momentos de enganche y son bonitos y emotivos, no es un libro para mí que no quiere decir que no me haya gustado, porque si me ha gusto pero a veces se me hacía algo pesado y repetitivo y no le veía sentido a algunas cosas, pero la historia y el trasfondo que tiene es muy bonito y por eso le doy esas tres estrellas porque aunque en momentos se me atragantaba, había otros tantos que lo recompensaba, en fin no lo recomendaría al cien por cien pero si os gustan las historias reales, de amor, pasión, dolor, amistad, desengaños, y mucho más este libro es para vosotros yo soy una chica más de fantasía y no termina de llenarme xD
July 17, 2016
Abandonado por aburrido...
June 23, 2016
Empezaba bien, pero poco a poco ha ido desinflandose... A pesar de eso, es el libro que más me ha gustado de la autora.
July 1, 2016
(3.5)
Una historia que te dejará enamorado del protagonista y que no tendrá ningún tapujo en enseñarte las cosas negativas y positivas que plantea la vida.
Una historia que te dejará enamorado del protagonista y que no tendrá ningún tapujo en enseñarte las cosas negativas y positivas que plantea la vida.
March 3, 2024
Ein Roman zum Wohlfühlen, der einem Vertrauen an das Gute im Menschen gibt und mit viel Optimismus und Lebensfreude zurücklässt! :D
July 20, 2016
Es una novela tierna y positiva. El principio se me hizo un poco lento, pero luego me adapté a su ritmo y disfruté de la historia. Me recordaba continuamente la atmósfera de la película Amelie. Una cosa que me encanta de los personajes es que todos son buenas personas, con sus fallos y decisiones desacertadas, pero todos con buen fondo. En estos tiempos que vivimos, es un regalo poder disfrutar de la amistad, las buenas intenciones, el optimismo, el trabajo en equipo, la familia y el amor de manera natural a través de las palabras cuidadas de Maria Jeunet.
September 17, 2016
Terminado y bueno, no sé qué puntuación darle... Hay cosas que me han gustado, pero otras como los protagonistas o ese final donde todo el mundo sabe, que no me han convencido. Al estar narrado en primera persona, me ha dado la sensación de perderme muchas cosas, demasiadas en ocasiones, y tanto hablar de que es escritor (el protagonista) me ha cansado y mucho. Mi puntuación estaría entre un 2.5 y un 3.
August 4, 2016
Una lectura que te atrapa desde la primera página con una trama llena de amor, amistad y unos personajes muy reales con los que es muy sencillo empatizar.
Reseña completa aquí: http://mividaenhojadepapel.blogspot.c...
Reseña completa aquí: http://mividaenhojadepapel.blogspot.c...
September 29, 2016
considero que es una historia un tanto especial... nos dudo en los felchazos pero no se se me hace en algunos trozos bastante poco creible ademas de muy pasuada.
January 12, 2017
Primer libro de este 2017 y candidato a una de las mejores lecturas del año. Una bocanada de historias cruzadas y divertidas en la tan hermosa ciudad de Paris. Ampliamente Recomendable.
September 8, 2017
"Знаеше какво е да жадуваш някого, независимо дали си го държал в обятията си. Не е нужно да си срещал своята любов, за да знаеш какво е усещането. Ако затворите очи, изпуснете бавно въздуха от белите си дробове и си го представите, ще почувствате експлозията в гърдите си. Наясно сте, че почти у всеки човек има празнота, която може да се запълни само с любов.
Нима ще се окаже истина, че за всеки от нас е отреден само един човек?"
"Познанството с интелигентни хора има този ефект - показват ти света от друга гледна точка и го обогатяват."
"Ревност... отровни стъкълца, които се пъхат в очите ни и изкривяват погледа ни към света."
"В живота, за разлика от компютрите, няма опция назад. Може да продължиш само напред, каквото и да става, независимо как се чувстваш. Искаш или не, времето си тече. Понякога следваме ритъма му и се наслаждаваме на пътуването. Но когато се закотвим на едно място или само в едно чувство, объркването и неразположението само се увеличават."
Много приятна история, романтична и нежна. И ако не беше странния превод, вероятно щеше да бъде още по-добра. Въпреки това си заслужава да се прочете. История за това, че в живота се нуждаем от приятели, а те от нас и че онази важната, първата любов не е за изпускане.
Нима ще се окаже истина, че за всеки от нас е отреден само един човек?"
"Познанството с интелигентни хора има този ефект - показват ти света от друга гледна точка и го обогатяват."
"Ревност... отровни стъкълца, които се пъхат в очите ни и изкривяват погледа ни към света."
"В живота, за разлика от компютрите, няма опция назад. Може да продължиш само напред, каквото и да става, независимо как се чувстваш. Искаш или не, времето си тече. Понякога следваме ритъма му и се наслаждаваме на пътуването. Но когато се закотвим на едно място или само в едно чувство, объркването и неразположението само се увеличават."
Много приятна история, романтична и нежна. И ако не беше странния превод, вероятно щеше да бъде още по-добра. Въпреки това си заслужава да се прочете. История за това, че в живота се нуждаем от приятели, а те от нас и че онази важната, първата любов не е за изпускане.
July 31, 2023
Aaaah... anders kann ich das Buch nicht beschreiben... es war einfach frustrierend und ich hätte es nach 100 Seiten fast schon weggelegt oder besser noch verbrannt.
Ich war LANGE nicht mehr so frustiert beim lesen.
Aufgrund von Cover und Rückseite dachte ich das wäre eine schöne, seichte Liebesgeschichte für den Urlaub...
Oooh wie hab ich mich getäuscht.
Der Protagonist erzählt seine Geschichte als "Roman"... naja, der schlechteste Roman der Geschichte oder doch nur ein Tagebucheintrag.
Im Laufe der Story stellt sich heraus er ist:
- ein krankhafter People pleaser (außer sein Leben ist im grad doch mal wichtiger)
- ein Stalker
- absolut Begriffsstutzig
- nicht in der Lage seine eigenen Fehler zu sehen (bis natürlich ganz am Ende)
Und naja... die anderen Charaktere sind auch nicht wirklich tiefgründig oder spannend.
Die einzige die etwas Würze ins Buch bringt ist das Opfer - entschuldigung: die Geliebte - die aber auch viel zu einfälltig und dumm ist.
Und das Ende wirklich aller Charaktere ist eigentlich von Anfang an klar.
Ich war LANGE nicht mehr so frustiert beim lesen.
Aufgrund von Cover und Rückseite dachte ich das wäre eine schöne, seichte Liebesgeschichte für den Urlaub...
Oooh wie hab ich mich getäuscht.
Der Protagonist erzählt seine Geschichte als "Roman"... naja, der schlechteste Roman der Geschichte oder doch nur ein Tagebucheintrag.
Im Laufe der Story stellt sich heraus er ist:
- ein krankhafter People pleaser (außer sein Leben ist im grad doch mal wichtiger)
- ein Stalker
- absolut Begriffsstutzig
- nicht in der Lage seine eigenen Fehler zu sehen (bis natürlich ganz am Ende)
Und naja... die anderen Charaktere sind auch nicht wirklich tiefgründig oder spannend.
Die einzige die etwas Würze ins Buch bringt ist das Opfer - entschuldigung: die Geliebte - die aber auch viel zu einfälltig und dumm ist.
Und das Ende wirklich aller Charaktere ist eigentlich von Anfang an klar.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 16, 2019
Por la sinopsis prometía un montón y no está mal escrita, pero no me ha enganchado, no me he enamorado de los personajes y Nico apenas me ha aportado eso que decía en la sinopsis.
La historia no está mal, pero no sé, quizás ha sido la forma de narración o algo, pero no me ha atrapado ni me ha llenado ni ha conseguido conquistarme.
La historia no está mal, pero no sé, quizás ha sido la forma de narración o algo, pero no me ha atrapado ni me ha llenado ni ha conseguido conquistarme.
March 7, 2018
Ohhh, qué historia más bonita (a pesar de la cabezonería de Nico). Es de esos libros que lees con una gran sonrisa, Nico, Judith, los amigos, los croissants, el tililar de las velas, un viejo descapotable y París. Ahhh y encima los protagonistas ven una de mis pelis favoritas. Simplemente precioso.
March 21, 2021
самото описание на Париж на мен ми въздейства много приятно, през цялото време чувствах уют и комфорт
персонажите са разнообразни, следва се една главна линия в сюжета, има конфликти и разрешаването им
в общи линии ми хареса
персонажите са разнообразни, следва се една главна линия в сюжета, има конфликти и разрешаването им
в общи линии ми хареса
May 2, 2022
Me gusta la trama del principio con la persecución de la chica por el metro. Y los problemas de sus amigos me han tenido entretenida. Pero después la historia con Judith me ha parecido un poco irreal. Me quedo con algunas reflexiones sobre la vida.
February 1, 2018
Me pareció escrita para hacer una película rosa de Hollywood...
April 21, 2021
Amo este libro.
July 17, 2017
3.5/5
No estoy para nada de acuerdo con la sinopsis del libro. Principalmente, no estoy de acuerdo con las premisas que aparecen tanto en la portada como en la sinopsis que aseguran que "Nico te va a cambiar la vida, vas a adorar a Nico". Perdona, pero no. Me parece un poco prepotente y pretencioso poner ese tipo de frases, pero no solo en este libro sino en general. No me gusta cuando te plantan una frase del tipo "Este libro te va a enamorar", "Este libro te va a hacer reír", etc. porque cada uno es de una forma y creo que hay que tenerlos muy bien puestos para ir diciendo por ahí algo que básicamente se resume en "Mira qué bueno es mi libro".
Pero volviendo al tema de la sinopsis, esta no nos cuenta para nada lo que ocurre en la historia. Sí, Nico es escritor y trabaja en el metro para ganarse un sueldo. Sí, se centra mucho en ayudar a sus amigos y su vida se está derrumbando. Pero definitivamente lo del dibujo... Dejadme que os cuente bien de qué va este libro -dentro sinopsis honesta-: Nico es un hombre de treinta y pico años que durante semanas se dedica a acosar en la distancia a una chica en el metro de París, a hurgar en la basura en busca de lo que ella tira, a perseguirla por la calle, a obligar a sus amigos a averiguar cosas sobre ella y, en definitiva, a someterla a un stalkeo de tres pares de narices que roza lo ilegal solo porque la ve una vez y """"se enamora perdidamente de ella"""" -nótese el instalove-. A partir de este momento, en su cabeza ella es mi chica, mi musa, MI, MÍA, aunque no la conozco de nada . Señoras y señores, esto está MAL.
Antes de seguir con el momento hate, voy a contar un poquito más del libro. Creo que está bastante claro que trata del romance entre estas dos personas, aunque también nos adentra en el mundo de la escritura de Nico y trata con profundidad diversos problemas de los personajes secundarios, que hay que decir que son muy importantes y tienen un gran peso en la vida del protagonista. Todo esto se cuenta en primera persona, pues el protagonista también es el narrador, y además nos lo cuenta con un tono de colegueo, donde se dirige a los lectores llamándoles "amigos" y básicamente nos cuenta de su propia voz lo que le ha ido ocurriendo, alternando un poco entre presente y pasado -aunque de una forma un poco extraña, porque en varias ocasiones llegamos al presente y sin embargo vuelve a narrarse en pasado-.
Me cuesta creer que este libro esté escrito por una mujer, me cuesta mucho, de verdad. Me cuesta porque el personaje de esta chica misteriosa, llamada Judith, no tiene ningún problema en aceptar que este señor ha estado semanas acosándola, viendo sus cosas privadas, escuchando sus conversaciones y siguiéndola. El hecho de que el libro esté narrado por Nico y no en tercera persona podría hacerme pensar que las actitudes machistas son propias del personaje y extrínsecas a la autora, pero es que ningún personaje, ninguno, se plantea que lo que está haciendo Nico es una auténtica locura y como ya he dicho roza lo ilegal. Ni siquiera la misma afectada. Y esto me preocupa muchísmo.
Os estaréis preguntando que cómo he podido darle entonces un 3.5 si tengo tantas quejas. Pues bien, pese a todas esas cosas que me han sacado de quicio, esta actitud se suaviza después de unas cien-ciento y pico páginas y aunque me costó seguir leyendo porque me ponía muy nerviosa, a partir de la mitad del libro me enganchó bastante y seguí por la simple curiosidad de ver qué iba a ocurrir con cada personaje. Porque como he dicho, los secundarios son bastante importantes y no es hasta casi el final que sabemos exactamente cómo se resuelven los conflictos que tienen.
¿Recomiendo el libro? Sí y no. Creo que la historia está bien, que es entretenida hasta cierto punto y que intenta tratar temas bastante profundos y ser un poco aleccionadora pero que se ha quedado corta. Está bien para pasar el rato si eres capaz de no volverte loco con la actitud del protagonista.
No estoy para nada de acuerdo con la sinopsis del libro. Principalmente, no estoy de acuerdo con las premisas que aparecen tanto en la portada como en la sinopsis que aseguran que "Nico te va a cambiar la vida, vas a adorar a Nico". Perdona, pero no. Me parece un poco prepotente y pretencioso poner ese tipo de frases, pero no solo en este libro sino en general. No me gusta cuando te plantan una frase del tipo "Este libro te va a enamorar", "Este libro te va a hacer reír", etc. porque cada uno es de una forma y creo que hay que tenerlos muy bien puestos para ir diciendo por ahí algo que básicamente se resume en "Mira qué bueno es mi libro".
Pero volviendo al tema de la sinopsis, esta no nos cuenta para nada lo que ocurre en la historia. Sí, Nico es escritor y trabaja en el metro para ganarse un sueldo. Sí, se centra mucho en ayudar a sus amigos y su vida se está derrumbando. Pero definitivamente lo del dibujo... Dejadme que os cuente bien de qué va este libro -dentro sinopsis honesta-: Nico es un hombre de treinta y pico años que durante semanas se dedica a acosar en la distancia a una chica en el metro de París, a hurgar en la basura en busca de lo que ella tira, a perseguirla por la calle, a obligar a sus amigos a averiguar cosas sobre ella y, en definitiva, a someterla a un stalkeo de tres pares de narices que roza lo ilegal solo porque la ve una vez y """"se enamora perdidamente de ella"""" -nótese el instalove-. A partir de este momento, en su cabeza ella es mi chica, mi musa, MI, MÍA, aunque no la conozco de nada . Señoras y señores, esto está MAL.
Antes de seguir con el momento hate, voy a contar un poquito más del libro. Creo que está bastante claro que trata del romance entre estas dos personas, aunque también nos adentra en el mundo de la escritura de Nico y trata con profundidad diversos problemas de los personajes secundarios, que hay que decir que son muy importantes y tienen un gran peso en la vida del protagonista. Todo esto se cuenta en primera persona, pues el protagonista también es el narrador, y además nos lo cuenta con un tono de colegueo, donde se dirige a los lectores llamándoles "amigos" y básicamente nos cuenta de su propia voz lo que le ha ido ocurriendo, alternando un poco entre presente y pasado -aunque de una forma un poco extraña, porque en varias ocasiones llegamos al presente y sin embargo vuelve a narrarse en pasado-.
Me cuesta creer que este libro esté escrito por una mujer, me cuesta mucho, de verdad. Me cuesta porque el personaje de esta chica misteriosa, llamada Judith, no tiene ningún problema en aceptar que este señor ha estado semanas acosándola, viendo sus cosas privadas, escuchando sus conversaciones y siguiéndola. El hecho de que el libro esté narrado por Nico y no en tercera persona podría hacerme pensar que las actitudes machistas son propias del personaje y extrínsecas a la autora, pero es que ningún personaje, ninguno, se plantea que lo que está haciendo Nico es una auténtica locura y como ya he dicho roza lo ilegal. Ni siquiera la misma afectada. Y esto me preocupa muchísmo.
Os estaréis preguntando que cómo he podido darle entonces un 3.5 si tengo tantas quejas. Pues bien, pese a todas esas cosas que me han sacado de quicio, esta actitud se suaviza después de unas cien-ciento y pico páginas y aunque me costó seguir leyendo porque me ponía muy nerviosa, a partir de la mitad del libro me enganchó bastante y seguí por la simple curiosidad de ver qué iba a ocurrir con cada personaje. Porque como he dicho, los secundarios son bastante importantes y no es hasta casi el final que sabemos exactamente cómo se resuelven los conflictos que tienen.
¿Recomiendo el libro? Sí y no. Creo que la historia está bien, que es entretenida hasta cierto punto y que intenta tratar temas bastante profundos y ser un poco aleccionadora pero que se ha quedado corta. Está bien para pasar el rato si eres capaz de no volverte loco con la actitud del protagonista.
June 21, 2016
En la portada de la novela El nombre propio de la felicidad la autora salmantina María Jeunet, seudónimo utilizado desde su exitosa primera novela Las hojas de Julia, manda ya un claro mensaje a todos sus lectores: «Nico te va a cambiar la vida (quieras o no)». Sin duda, un mensaje corto y directo que consigue despertar la curiosidad y el ‘apetito’ comenzando rápidamente con la lectura de la novela.
Además, en la portada queda reflejada la Tour Eiffel de Paris porque la capital francesa es el escenario elegido para su tercera novela El nombre propio de la felicidad. Sin embargo es más que un escenario, es más que una elección aleatoria y es más que una decisión premeditada, ya que la autora plasma con especial cariño el carácter parisino, el auténtico aroma que engloba a la ciudad y sus calles repletas de historia, porque además de ser una de las ciudades más importantes del mundo, considerada como la ciudad del amor, es el mayor aporte de inspiración para María Jeunet.
https://lecturaobligada.wordpress.com...
Además, en la portada queda reflejada la Tour Eiffel de Paris porque la capital francesa es el escenario elegido para su tercera novela El nombre propio de la felicidad. Sin embargo es más que un escenario, es más que una elección aleatoria y es más que una decisión premeditada, ya que la autora plasma con especial cariño el carácter parisino, el auténtico aroma que engloba a la ciudad y sus calles repletas de historia, porque además de ser una de las ciudades más importantes del mundo, considerada como la ciudad del amor, es el mayor aporte de inspiración para María Jeunet.
https://lecturaobligada.wordpress.com...
September 18, 2016
4/5
La novela la verdad es que me ha hecho tener dos sentimientos, por una parte me encantaba, es una novela super bonita, con unos personajes hechos con mucho cariño y una trama original y muy positiva, pero el problema está en que es muy pausada, lo que hizo que en algunos momentos se me hiciera un poco más pesada de lo que creía o me desesperara porque no sucedía nada.
La historia nos la narra Nico, el protagonista, y nos cuenta como después de haber escrito su mejor novela, está pasando por un parón escritor que le está haciendo que su vida poco a poco se desmorone. Un día intentando encauzar su vida comienza a trabajar de vigilante en las cámaras del metro de París. Allí, a...
Si quieres leer la novela entera visita el enlace siguiente.
http://corazonesentrelineas.blogspot....
La novela la verdad es que me ha hecho tener dos sentimientos, por una parte me encantaba, es una novela super bonita, con unos personajes hechos con mucho cariño y una trama original y muy positiva, pero el problema está en que es muy pausada, lo que hizo que en algunos momentos se me hiciera un poco más pesada de lo que creía o me desesperara porque no sucedía nada.
La historia nos la narra Nico, el protagonista, y nos cuenta como después de haber escrito su mejor novela, está pasando por un parón escritor que le está haciendo que su vida poco a poco se desmorone. Un día intentando encauzar su vida comienza a trabajar de vigilante en las cámaras del metro de París. Allí, a...
Si quieres leer la novela entera visita el enlace siguiente.
http://corazonesentrelineas.blogspot....
Displaying 1 - 30 of 40 reviews