อรินทร... หนี้รักสองแผ่นดิน

by Fox

คนที่ทรงกริ้วที่สุดนั้นมิใช่พระชายาผู้ทรยศ แต่เป็นพระองค์เอง
ถูกนางย่ำยีถึงเพียงนี้แล้ว
ก็ยังทรงรัก...รักมาก รักเสียจนแน่นพระอุระ
รักจนต่อให้ทรงตะกายขึ้นจากกระแสน้ำเชี่ยวกรากนี้ได้ก็คงไม่อาจลงทัณฑ์
นางได้แม้เพียงปลายเส้นผม
ในท้ายที่สุดแล้ว พระอารมณ์ที่เป็นใหญ่ที่สุดก็คือความโทมนัส
ดวงพระทัยปวดร้าวราวพ่ายแพ้พระชนม์ชีพ
เมื่อต้องยอมรับโดยดุษณีว่า แม้จะทรงทุ่มเทพระวรกายถวายให้
จนหยาดสุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพ
อรินทรก็ยังเป็นของแผ่นดินสีตปุระ...ไม่ใช่ของพระองค์!
"วิราม…" เสียงสะอื้นไห้ผะแผ่ร้าวลึกสุดหัวใจ
"อรินทร ขอวิรามแคล้วคลาดจากภยันตราย และลืมเลือนเมียใจร้ายคนนี้โดยเร็ว"
อ้า…สายโลหิตขัตติยา ไหลเวียนกายาแม่นมั่น
จรักมอบเจ้านานวัน ชีพนั้นแด่ชาติมิอาจแแปร

Unknown Binding

Published January 1, 2013