Είτε για να ζεσταθούν είτε για να ζευγαρώσουν, οι σκαντζόχοιροι όταν πλησιάζουν ο ένας τον άλλο πληγώνονται από τα αγκάθια του συντρόφου τους. Πονάνε...
Το ίδιο συμβαίνει συχνά και με τους εραστές. H υπερβολική οικειότητα κάποια στιγμή τραυματίζει κι απογοητεύει. «Τελικά υπάρχει ασφαλής απόσταση ανάμεσα στο πολύ κοντά που πληγώνει και στο πολύ μακριά που παγώνει;» αναρωτιέται η Γεωργία, η ραδιοφωνική παραγωγός στο μεγαλύτερο σταθμό της πόλης, που ζούσε μια ήρεμη και βαρετή ζωή για πολλά χρόνια δίπλα στον εφηβικό της έρωτα κι ας τον είχε πιάσει αρκετές φορές με άλλες γυναίκες. Και μετά… ξύπνησε! Κι αποφάσισε να πιει τη ζωή με το μπουρί της σόμπας ψάχνοντας ταυτόχρονα για το μεγάλο έρωτα. Απογοητεύεται όμως από τους άντρες και πληγώνεται, αλλά και κείνη τους πληγώνει χωρίς οίκτο. Και τους αποτελειώνει με συνοπτικές διαδικασίες. Αλλά ούτε μία στιγμή δεν εγκαταλείπει. Γιατί μπορεί στα είκοσί της να αισθανόταν σαράντα, τώρα όμως στα τριάντα και βάλε νιώθει είκοσι και βγάλε. Και δεν φοβάται πια να ζήσει, να ερωτευτεί, να ρισκάρει, φοβάται μόνο το μυστηριώδη άγνωστο που της στέλνει μήλα και ανθοδέσμες, και στο τέλος φτάνει να απειλεί την ίδια της τη ζωή.
Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για όσους δεν φοβούνται να ζήσουν και να ρισκάρουν ψάχνοντας τον μεγάλο έρωτα!
Οκ, δεν επιθυμεί να δρέψει (φαντάζομαι) δάφνες της λεγόμενης "σοβαρής" λογοτεχνίας (αν και είμαι κατά των διακρίσεων γενικώς και ειδικώς), αλλά για να είμαι ειλικρινής και με εξέπληξε και μου άρεσε και το βρήκα πολύ καλό ...ίσως γιατί ήμουν σε χρονική στιγμή που ήθελα λίγο το μυαλό μου να ταξιδέψει, να γελάσω, να χαμογελάσω, να ξεφύγω, να διαβάσω ένα βιβλίο με πλοκή σύγχρονη, άμεση, ρεαλιστική, χειμαρρώδη, με χιούμορ, ενίοτε και κυνικό ακόμη και πικρόχολο, εκτεινόμενο από τις συναισθηματικές περιπέτειες της Γεωργίας έως τους εύστοχους χαρακτηρισμούς των φίλωμν, συντρόφων, συγγενών και εν γένει του κοινωνικο-φιλικού περιβάλλοντος, διαλόγους απολύτως αληθοφανείς και εστιασμένο στην αιώνια διαμάχη ;;; των δύο φύλων. Διαμάχη ή προσπάθεια συνύπαρξης ετερώνυμων και ομώνυμων, για επικράτηση εκατέρωθεν, δέσμευση, αλλά και την ανάγκη για συντροφικότητα, συμπόρευση, αλληλοκατανόηση και στο τέλος, όλα μαζί "συμπυκνωμένα" στην αγάπη, της οποίας η αναζήτηση ποτέ δεν σταματά....δεν έχω διαβάσει άλλο βιβλίο της κ. Τσαγκά, δεν είχα ιδέα ούτε από τον τρόπο ούτε από το ύφος της γραφής της, ίσως είχα και εγώ μία προκατάληψη με τα βιβλία όσων ανήκουν σε άλλους χώρους (δημοσιογραφικούς, καλλιτεχνικούς κλπ) και αποφασίζουν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στη συγγραφή, αλλά τελικά αν δεν δοκιμάσεις να διαβάσεις όσα δημιούργησαν, θα μείνουν οι "προκαταλήψεις" χωρίς αντίκρισμα τελικά....
Την αλήθεια μου θα τη πω... Του είδους αυτού δεν είμαι! ΑΛΛΑ αυτό το βιβλίο με έκανε να κολλήσω! Το διάβασμά του ήταν απίστευτα διασκεδαστικό και έφευγε νεράκι! Φοβερά σκηνικά που δείχνουν τί τέρατα είναι ορισμένοι άντρες αλλά και πόσο λυσσάρες είμαστε και εμείς οι γυναίκες. Γενικά ήταν ένα βιβλίο που σαν ιστορία πατούσε στη γη, ήταν σα να μου μιλά μια φίλη και να μου λέει τί πέρασε, με ατάκες φοβερές και πανέξυπνες, χαρακτήρες της διπλανής πόρτας. Αυθορμητισμός, γέλιο, ευτράπελα, αγωνία, αγάπη. Πέρασα τέλεια διαβάζοντάς το, παρόλο που δε συνηθίζω να διαβάζω τέτοιου είδους βιβλία!