Helse liefde

by Frédéric Bastet

Twee bevriende componisten aan de haak geslagen door twee doortastende, geëmancipeerde en talentvolle dames, met hemelse en op den duur vooralhelse gevolgen: ziedaar het materiaal voor een vierstemmige fuga. Frédérique Bastet, groot muziekliefhebber en ervaren biograaf, is het wel toevertrouwd het contrapunt in het oog te houden van Frédérique Chopin, Franz List, Marie d'Agoult en George Sand. Heel Europa is het toneel van hun wederwaardigheden, hun artistieke successen, hun persoonlijke tragedies, de venijnige afrekeningen-in-romanvorm van de beide vrouwen. Een verrukkelijk boek, en tegelijk een boeiend beeld van een rijk tijdperk.

709 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

See also F.L. Bastet

Reviews

[Ilse · Rating 4 out of 5]

"If heaven wants us to be faithful to our earthly affections, why does he sometimes let angels get lost among us and make us meet them on our way?"

In Infernal Love, Frédéric Bastet paints a fascinating picture of the Zeitgeist, the mentality and the social milieus in which four 19th century artists moved: the illustrious love couples Marie d'Agoult and Franz Liszt on the one hand, George Sand and Frédéric Chopin on the other. The central figure is Chopin, whose early death in 1849 brings the book to a close. The whole book breathes the great admiration Bastet had for Chopin. From countless letters and memoirs and a few key novels, Bastet composes a "four-part fugue", a biographical chronicle of the lives and mutual relationships of the four main characters. Love affairs, artistic work and successes, friendships with contemporaries such as Balzac, Berlioz and Delacroix are all recounted, spiced up with numerous family perils and intrigues. What happens once the love cools down is not at all ordinary: both women, quite emancipated for that time, settle with their respective lovers in a literary way - under a male pseudonym. This fascinating book about four lives centred on music and literature is clearly and smoothly written and reads like a novel.

In the painting by Danhauser that was used as the cover of the book, Liszt plays the piano, while Sand, Rossini, Paganini, a bust of Beethoven and a painting by Byron, among others, look on; Marie d'Agoult sits with her back to the viewer. The choice of this painting as the cover for this book is curious because Chopin is the great absentee here: he is, after all, the central figure of this book.

* * * * * * * *

"Als de hemel wil dat wij trouw zijn aan onze aardse genegenheden, waarom laat hij dan soms engelen onder ons verdwalen en doet hij ons die ontmoeten op onze weg?"

In Helse liefde schetst Frédéric Bastet een fascinerend beeld van de tijdsgeest, de mentaliteit en de sociale milieus waarin vier 19de eeuwse kunstenaars zich bewogen: de roemruchte liefdesparen Marie d’Agoult en Franz Liszt enerzijds, George Sand en Frédéric Chopin anderzijds. Centrale figuur is Chopin, bij wiens vroege dood in 1849 het boek eindigt. Het hele boek ademt de grote bewondering die Bastet voor Chopin koestert. Uit talloze brieven en memoires en enkele sleutelromans componeert Bastet een “vierstemmige fuga”, een biografische kroniek van de levens en onderlinge verhoudingen van de vier hoofdpersonen. Liefdesrelaties, artistieke werk en successen, vriendschappen met tijdgenoten als Balzac, Berlioz en Delacroix passeren de revue, gekruid met talrijke familiale perikelen en intriges. Wat er gebeurt eenmaal de liefde bekoelt, is bepaald niet alledaags te noemen: beide voor die tijd behoorlijk geëmancipeerde vrouwen rekenen op literaire wijze af met hun respectieve geliefde – onder mannelijk pseudoniem. Dit boeiende boek over vier levens in het teken van muziek en literatuur is helder en vlot geschreven en leest als een roman.

Op het schilderij van Danhauser dat als cover voor het boek werd gebruikt, speelt Liszt piano, terwijl onder andere Sand, Rossini, Paganini, een buste van Beethoven en een schilderij van Byron toekijken; Marie d'Agoult zit met haar rug naar de toeschouwer toe. De keuze voor dit schilderij als cover voor dit boek is merkwaardig omdat Chopin hier de grote afwezige is: hij is immers de spilfiguur van dit boek.