ایده جالبی داشت حتی باهاش همذات پنداری هم میکردم یه جاهاییش ولی اصلا خوب نوشته نشده بود. آدمو جذب نمیکرد. احساسات آدمو درگیر نمیکرد. کلی جمله و عبارت اضافه هم توش داشت که اصلا معلوم نبود معنیش چیه. انگار فقط واسه خود نویسنده معنا داشتند. چهل درصدشو بیشتر نتونستم بخونم.
دلم برای ناهید سوخت هر کاری کرد زندگی که تحمیل شده بود رو درست کنه نشد و هرکاری کرد که سامان و از ذهنش بندازه دور و تونست ولی نوید یک مرد ایرانی با چشمان بسته