Έξαφνα, σαν από μια αστραπή, η λίμνη λούστηκε με ένα έντονο φως και μπροστά του εμφανίστηκε η πιο όμορφη γυναίκα που είχε ποτέ του δει. «Ποιά είσαι;» ρώτησε ο πρίγκιπας. «Είμαι η Βασίλισσα των Κύκνων» είπε. «Είμαι ο κύκνος που προσπάθησες να σκοτώσεις».
Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΚΥΚΝΩΝ είναι πιθανότατα το πιο αγαπημένο μπαλέτο όλων των εποχών. Η βραβευμένη εικονογράφος Λίσμπεθ Τσβέργκερ αποδίδει με τη δική της μοναδική ματιά την ιστορία αυτή της μαγεμένης πριγκίπισσας των κύκνων. Η δική της εκδοχή βασίζεται στην αρχική παραλλαγή του ίδιου του Τσαϊκόφσκι, όπου η αληθινή αγάπη υπερνικάει κάθε εμπόδιο, παρά στην μεταγενέστερη απόδοση με το τραγικό τέλος, που τελικά επικράτησε. Οι εικόνες της, φωτεινές, λυρικές, γεμάτες χάρη και ομορφιά, παραπέμπουν με θαυμαστό τρόπο στη λάμψη του μπαλέτου και στην παντοτινή απήχηση αυτού του αγαπημένου παραμυθιού.
Pyotr Il'yich Tchaikovsky (Russian: Петр Ильич Чайковский) was a Russian composer of the Romantic era. While not part of the nationalistic music group known as "The Five", Tchaikovsky wrote music which was distinctly Russian: plangent, introspective, with modally-inflected melody and harmony.
Tchaikovsky considered himself a professional composer. He felt his professionalism in combining skill and high standards in his musical works separated him from his colleagues in "The Five." He shared several of their ideals, including an emphasis on national character in music. His aim, however, was linking those ideals with a professional standard high enough to satisfy European criteria. His professionalism also fueled his desire to reach a broad public, not just nationally but internationally, which he would eventually do.
Πρόκειται για διασκευή του γνωστού μπαλέτου του Τσαϊκόφσκι από την Λίσμπεθ Τσβέγκερ, η οποία επιμελήθηκε και την ομολογουμένως πανέμορφη, παραμυθένια εικονογράφηση. Δεν γνωρίζω τις ακριβείς της προθέσεις, και όσο αγνές και αν ήταν, προσωπικά απογοητεύτηκα και νιώθω ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια χαμένη ευκαιρία.
Οι μισές σελίδες του βιβλίου έχουν ολοσέλιδες εικόνες και οι άλλες μισές μερικές παραγράφους κειμένου. Όπως δηλώνει η ίδια η Τσβέγκερ, για δικούς της λόγους, δεν ήθελε ν'αναφέρει ονόματα των χαρακτήρων, αλλά όπως και να έχει.... δεν έχει κείμενο! Γνωρίζοντας τη βασική γραμμή της ιστορίας ήλπιζα να διαβάσω κάτι παραπάνω στο βιβλίο, αλλά μάταια. Η όλη ιστορία συνοψίζεται σε προτάσεις που επεξηγούν τα απολύτως απαραίτητα χωρίς να εμβαθύνουν καθόλου, σε σημείο που αναρωτιέμαι γιατί έκανε καν το κόπο ν' ασχοληθεί. Πόσο πιο όμορφο θα ήταν το βιβλίο της αν πρόσθετε μερικές εικόνες παραπάνω και απέδιδε με τον τρόπο της ολόκληρη την ιστορία πιο αναλυτικά, ώστε αν δεν έχουμε δει το μπαλέτο να μπορούμε να ενδιαφερθούμε γι' αυτό ή τουλάχιστον να κατέχουμε την ιστορία ως αναγνώστες.