ฟ้าพร่างในคืนหนาว

by กิดาการ

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ วิ่งมาแล้วก็ผ่านไป คงจะนึกว่าฉันกับเขาเป็นคู่รักที่พรอดรักกับตามประสาหนุ่มสาว ฉันได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นแรงอาจเป็นเพราะความเหนื่อยจากการไล่ตามเมื่อครู่ ตอนนี้เมื่อเห็นลู่ทางสะดวกเขาดันกายออกห่าง

แล้วฉันที่มัวตื่นตะลึงอยู่นั้นก็ต้องถูกสะกดด้วยใบหน้านั้นอีกครั้ง ผู้ชายคนนั้นกวินฉันเห็นเขานิ่วหน้าเล็กน้อย และยังไม่ยอมละมือที่กำลังเท้าคร่อมร่างฉันอยู่ ดวงตานั้นมีแววประหลาดใจ และตอนนี้เหมือนว่าเขากำลังยิ้ม ฉับพลันปากที่เผยอออกด้วยความตื่นตะลึงของฉันนั้นก็ได้ถูกประกบด้วยไออุ่นจากริมฝีปากนุ่มดวงตาฉันเบิกโพลงแต่ก็ไม่อาจจะเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าได้ มีเสียงตะโกนโหวกเหวกออกมา

“ขโมย” มีเสียงตะโกนเป็นภาษาอังกฤษ

“ไม่ใช่ผม” เขาพูดเป็นภาษาอังกฤษออกมาเพียงเท่านั้นเมื่อฉันมองหน้าเขาส่งสายตาอย่างมีข้อกังขา

“ไม่ใช่คุณ” ฉันกลับตอบออกไปเป็นภาษาไทย

“....” ดูตอนนี้เขาต่างหากเป็นฝ่ายตื่นตะลึง

“คุณเป็น...คนไทย” ถ้อยคำแผ่วเบาที่ออกมานั้นฉันคิดว่าเขาคงจำฉันไม่ได้หรอกก็ตอนนี้ฉันอยู่ในรูปลักษณ์ที่ปรุงแต่งมาเป็นอย่างดี ต่างกับเด็กกะโปโลที่เขาเคยเจอเมื่อคราวก่อน

“คุณเป็นขโมย” ฉันบอกกับเขา

“ผมไม่ใช่ พวกนั้นต่างหาก มันเป็นพวกบ้าผมเพียงแต่ผ่านเข้ามาเท่านั้น” เขาใส่อารมณ์อย่างหัวเสียกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“แล้วคุณ...” ฉันพูดได้แค่นั้น

“ผมเป็นแค่นักศึกษา” เขาบอกแล้วทำท่าลุกลนเมื่อเสียงฝีเท้านั้นใกล้เข้ามา

“ผมต้องไปแล้ว” แล้วเขาก็ส่งสายตามาทางเธอพร้อม ๆ กับริมฝีปากที่สัมผัสลงมาอีกครั้งอย่างแผ่วเบาราวกับสายลมแล้วเขาก็วิ่งจากไป

...ฉันมองตามเขาไป

“คุณมันขโมยจริง ๆ ด้วย” ฉันแตะริมฝีปากอันแผ่วเบารู้สึกว่าสิ่งที่สามที่เขาให้ฉันไว้ก็คือ ความรัก...

น่าตลกที่เขาขโมยบางสิ่งของฉันไปและทิ้งบางสิ่งไว้ให้ทุกข์ทรมาน

87 pages, ebook

Published January 1, 2015

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ตัวละคร
ธยาดา (น้ำตาล)
กวิน


รีวิวหลังอ่าน

ซื้ออีบุ๊คเซ็ตนี้ของพี่ยุ้ย เมเปิ้ลสีขาว นานแล้วค่ะ แต่เพิ่งได้อ่าน พอดีหาธีมหน้าหนาวพอดี ฮ่าๆ เลยเปิดเรื่องนี้อ่านก่อน

เรื่องนี้เหมือนอยู่ในครอบครัวนักกีฬาเลย ฮ่าๆ ครอบครัวนางเอกเป็นนักกีฬาทีมชาติกันทั้งบ้านเลยมั้ง ทั้งพี่น้ำมนต์ พี่น้ำแข็ง ไหนจะน้ำตาลเอง ก็เป็นนักเต้นลีลาศ แถมกีฬาพวกเทควันโดก็เก่งมากเช่นกัน อ่านแล้วอยากเก่งกีฬาแบบนี้บ้างจัง อิอิ แต่เราทำไม่ได้ไง ฮ่าๆ

เกิดเรื่องบังเอิญระหว่างพระนางบ่อยมาก มากจนในที่สุดก็ได้ลงเอยกัน แต่กว่าจะลงเอยกันก็ไม่ใช่ง่ายๆ นะ เพราะมีเรื่องของคนรอบตัวมากมายที่เกี่ยวข้อง ทั้งเรื่องของเพื่อน เรื่องของพี่ชาย เรื่องของคนในวงการเต้นลีลาศที่นางเอกจะต้องเกี่ยวข้องด้วย

อ่านไปเหมือนได้เจอเพื่อนเก่า เมื่อมีเอ่ยถึงร้าน “กาแฟ น้ำชา และกาน้ำ” เราจำได้ทันที เพราะเป็นชื่อเรื่องนิยายของพี่ยุ้ยเล่มแรกๆ เลยที่เราได้อ่านตั้งแต่เราอยู่มัธยมอ่ะ แม้เราจะลืมเรื่องไปหมดแล้ว แต่เรายังจำปกได้นะ ฮ่าๆ อ่านไปเรื่อยๆ ก็ลืมตัวละครในเรื่องนั้นหมดแล้วแหละ แต่ก็ทำให้เพิ่งรู้ว่าพระเอกเป็นพี่ชายของกวิตา นางเอกเรื่องนั้นนั่นเอง

คำผิดกับการเว้นวรรคคำอาจจะมีผิดไปบ้าง แต่ก็อ่านเข้าใจได้ค่ะ โดยรวมชอบค่ะเรื่องนี้ เรื่องราวของพระนางที่เกิดขึ้นจากความบังเอิญหลายๆ อย่าง น่ารักดีค่ะ จริงๆ อยากให้ยาวกว่านี้อีกสักนิด คงจะฟินเลย แบบเพิ่มฉากหวานๆ ของพระนางในตอนท้ายไรงี้ อิอิ


Start 12.13 น. Fri 29 Jan 2016
End 11.56 น. Sat 30 Jan 2016
Review Date 16.16 น. Sun 31 Jan 2016