De poort naar de hemel 1

by Pierre Makyo (Scenario), Eugenio Sicomoro (Illustrator)

Drie meisjes op de vlucht. Op de vlucht voor geweld thuis en op de vlucht voor de stad waarin ze zich achtergelaten voelen. Manu, Julie en Anna komen terecht in een huisje op het platteland. Daar vinden ze in de kelder een menhir die 'de poort naar de hemel' voorstelt. Op die plek zou je met de doden kunnen praten. De legende heeft voor de drie vriendinnen een erg geladen betekenis, want ze hebben elk al een zelfmoordpoging achter de rug... beangstigend. Hun dichtste buur is een schilder die elk jaar een portret maakt van zijn verdwenen dochter en hoe hij zich haar op dat moment voorstelt. Eén van de drie meisjes lijkt als twee druppels water op zijn dochter... Weird. Even verder trekt elke dag Vincent voorbij, een geitenhoeder. En hij heeft een meer dan gezonde belangstelling voor de meisjes... Gevaarlijk!
Dan is er natuurlijk ook nog de politie, die op zoek is naar de drie jongedames... Stresserend!

Genres: Comics

56 pages, Hardcover

First published May 7, 2008

About the author

Pierre Makyo ou Makyo, de son vrai nom Pierre Fournier, est un scénariste et dessinateur de bande dessinées. Il est né le 16 juillet 1952 à Dunkerque (France). Il est le frère du scénariste de bande dessinée Toldac.

NB this is NOT the same Pierre Fournier who worked for Hara-Kiri & Charlie-Hebdo, nor the Pierre Fournier from Québec.

Reviews

[Repix Pix]

La historia está bien y el dibujo es precioso.

[Jota Houses]

Una historia levemente policiaca con connotaciones mágicas que no se concretan. Flojita. Dibujo precioso y adecuado a la historia.

[Roeliox]

2,5*

[Jan]

"De poort naar de hemel" Deel 1
Reeks Vrije Vlucht
Nederlandstalige editie
Uitgeverij Dupuis 2008
ISBN 978-90-314-2871-1

[Jan]

"De poort naar de hemel" Deel 1
Reeks Vrije Vlucht
Nederlandstalige editie
Uitgeverij Dupuis 2008
ISBN 978-90-314-2871-1

[Uggla]

Descubrí esta novela gráfica en una lista de recomendaciones de thrillers, me llamó la atención que la reseña decía que era una novela negra con toques fantásticos y este elemento solo se menciona al inicio y al final del libro, por lo que no considero que sea parte fundamental de la trama. Si olvidamos lo anterior, tenemos una novela negra (gráfica) bien contada que se lee con agilidad y se disfruta bastante.

[Marc Bosch]

La trama está poco hilvanada y el suspense se resuelve a través de una acumulación de casualidades que deja esa sensación de “Ya, ¿y que más?”. Los personajes están bien dibujados pero carecen de profundidad y por si fuera poco, las dinámicas entre las tres protagonistas son algo cansinas. Se salva la recreación de una interesante atmósfera rural a cargo de Sicomoro.