Λίγα χρόνια πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, ο Φάνης αποφασίζει να το κάνει. Θα πάει κάπου, αλλά δεν ξέρει που, με δύο πρώην αγαπημένους ανθρώπους με μοναδικό σκοπό, ύστερα από αυτό το ταξίδι να μην τους ξαναδεί ποτέ. Τώρα, πρέπει να βρει τον τόπο και να τους πείσει να τον ακολουθήσουν. Τα πράγματα θα στραβώσουν κάπου ανάμεσα στο Σούνιο και στην Αρκαδία, ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον εφιάλτη, ανάμεσα σε αρχέγονα πλάσματα και σύγχρονα τέρατα που παραφυλάνε σε κάθε στάση του ταξιδιού του. Ό'τι ξεκίνησε ως μία προσπάθεια κάθαρσης, θα εξελιχθεί σε ένα λουτρό αίματος, στιγματισμένο από προδοσίες, παραισθήσεις και σεξ. Α... Και ο Φάνης με την υπεροψία του, θα προκαλέσει την αφύπνιση ενός πλάσματος πιο όμορφου και δολοφονικού και από τον ίδιο τον διάβολο.
Ένα δυστοπικό χαρτογράφημα της αβύσσου της ανθρώπινης ψυχής. Ένα άχρονο σκηνικό, που επιβιώνει ως το πεδίο μιας προαιώνιας μάχης. Μια θεά που περιφρονεί τα πάντα μέσα στον αδηφάγο κυκεώνα της ύπαρξής της... Ένα μυστήριο που δείχνει να έχει τις ρίζες του στις εποχές του Πελασγού, στην αυγή του Ανθρώπου... Με μια γλώσσα που σε εγκλωβίζει με τον ρέοντα, γλαφυρό και παράλληλα τόσο σύγχρονο ρυθμό της, ο Γιώργος Αποστόλου, δημιουργεί ήρωες-φορείς δινούμενου σκοταδιού. Μέσα από σήραγγες/πύλες, σε βουνά όπου υπαρχουνε μόνο στα μονοπάτια του ονείρου, σε ναούς κρυμμένους μέσα σε εκκλησιές και σε υπάρξεις, κρυμμένες μέσα σε υπάρξεις, ταυτότητες και ιστορίες που ακολουθούνε τον δικό τους χωρόχρονο, στροβιλλίζονται χτίζοντας ένα ζοφερό αραβούργημα... Ο Γιώργος Αποστόλου, αποδεικνύει περίτρανα πόσο εμβληματικά δημιουργικό και αριστουργηματικό μπορεί να είναι το ελληνικό fantasy... [Απαραίτητες πληροφορίες: Όσο όμορφο είναι το "Αγωνία Έπρεπε Να Είναι Το Όνομά Της" άλλο τόσο πανέμορφα είναι τα εικαστικά έργα του ίδιου του Γιώργου Αποστόλου, όπου κοσμούνε το βιβλίο, και εισάγουν τον αναγνώστη σέ ένα σύμπαν καμωμένο από όνειρα και εφιάλτες. Τρέμε Jeff Van De Meer!!!χαχαχαχαχα!!!]
Η "Αγωνία" έχει προβληματάκια που δεν άφησαν το βιβλίο να φτάσει σε ανώτερα επίπεδα καθώς έχει ένα solid μυστήριο και ατμοσφαιρικό σκηνικό, για να μην πω για την trippy αφήγηση του συγγραφέα, τις δεκάδες αναφορές σε μουσικάρες και το artwork που δεν κάνει να το δεις αν έχεις "πάρει" τίποτα…
πολύ ιδιαίτερο μα μίλησε μέσα μου, σε κάποιο βαθύτερο επίπεδο λάτρεψα την πρόζα και την θεματική σίγουρα μέσα στο τοπ10 των αγαπημένων μου βιβλίων ελλήνων ''φαντασάδων'' μακάρι να δούμε κι άλλες δουλειές του συγγραφέα