Evlerimiz Poyraza Bakar

by Ethem Baran

Ya anlatan kim? Bütün bunlar olup biterken benim nerede olduğum ve niçin orada değilmişim gibi anlattığım sorulabilir. Bunları size anlatıyorum ya... Buradayım işte... Saçlar siyahî, kıvır kıvır, ağzında piposu… Üçgen vücut diyorlar, eskiden boksörmüş. Hele o keçisakalı, tüm mahalleyi baştan ayağa dellendiriyor. İsmi Foto Şeyda ya da Sinek Yaşar, ne fark ederse gali… Gerçi bakmayın milletin car car konuşmasına, kızlar beğense yeter, biri var ki yeri hepten ayrı. İyi de o kız kim peki, derseniz eğer… Gözleri Fatma Girik'e benzeyen kız işte, hani var ya hafif dolgun. Köprü altında Çilo Mehmet'le buluşan ya da imam babası yüzünden okulu bırakan… Evlerimiz Poyraza Bakar ince bir yaz hırkasıyla gidilen çay bahçelerinin, bozkırda tek tük yükselen kavak ağaçlarının, öğle ezanı okunurken durgunlaşan kasabaların hikâyeleri. Ethem Baran, usul usul anlattığı taşrasını özenle istifliyor. Ustaca ve bozkır kokan.

123 pages, Paperback

First published March 1, 2016

About the author

1962’de Yozgat’ta doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Yozgat’ta tamamladı. 1983’te Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Eğitim Yönetimi ve Planlaması Bölümü’nden mezun oldu. Çeşitli dergilerde öykü, deneme ve eleştiri yazıları yayımlandı. İlk öykü kitabı Sonrası Ayrılık 1991’de çıktı. Onu 1994’te yayımlanan Kurutulmuş Gül Mevsimi izledi. Dönüşsüz Yolculuklar Kitabı (2005 Yunus Nadi Öykü Ödülü), Unuttuğum Bütün Akşamlar (2005), Bozkırın Uzak Bahçeleri (2006), Evlerimiz Poyraza Bakar (2009), Bulut Bulut Üstüne (2011), Zira (2015), Döngel Dünya (2020 Sait Faik Hikâye Armağanı), Güzelliğini Gördükçe Ağlayasım Geliyor (2021) adlı öykü kitapları ile Yarım (2008), Emanet Gölgeler Defteri (2013) ve Köhne (2024) adlı romanları vardır.

Reviews

[Alp Özdemir · Rating 2 out of 5]

Kötü pozlanmış taşra fotoları.

[Pınar Aydoğdu · Rating 5 out of 5]

Sıradan hayatların sıra dışı öyküleri ustalıkla işlenmiş.

[Sezgi · Rating 5 out of 5]

"Zaman zaman keşke eskisi gibi olsam diyorum. Eskisi gibi.. Eskiden olduğum gibi... Sayfalar dolusu mektup yazardım... eskiden. İçim mi kurudu, duygularım mı beni terk etti (hangi duygularsa onlar? ), ben mi zamansız kaçtım güzelliklerden? Kaybettiğim o kadar çok şey var ki... Kaybolan çocukluğum, kaçıp giden delikanlılığı gibi. Oysa bir çok şeye çok erken başlamıştım. O "birçok şey" in beni terketmeleri de çok erken oldu."