Hoşlanıyordu tren yolu kenarlarında vakit geçirmekten. Ta eskilerden başlamıştı bu garip huyu. Hat boylarında yürüyor, gelip geçen trenleri merakla izliyordu. Yalnızdı daima. Demiryolu kenarına bir çocuk neden inerdi? Alt tarafı raylarda bozuk para ezdirmek için. Peki ya yirmi iki yaşına gelmiş kazık kadar bir adam? Ege rampalarında kürek kebabı, Konya Ovası’nda matara çayı… Ateşçi küreğine et yatırılır, ocağa salınır; üstüne de demir matarada demlenmiş çay… Güzel! Hep güzel değil ama her şey. Trenler eskiyor, raylar kayboluyor, makinistler unutuluyor… Hikâyeler birbirine karışıyor… Mümtaz’la Ayşe’nin, Caner’le Mücella’nın içtiği öğlen rakıları. Gizli kapaklı ilişkiler. Cürmü meşhut. Ardından gelen boşanmalar, evlilikler; fokurdayan dedikodu kazanları… Trenler Çıldırırsa bir lokomotiften diğerine geçerken yönümüzü şaşırdığımız alengirli bir anlatı. Tren tutkunlarının, meşum kadınların, dolambaçlı işler çeviren erkeklerin paralel ilerleyen yollarına makaslar ekleyerek, hepsini aynı istasyonda buluşturuyor Orhan Berent.
1964 yılında İzmir’de doğdu, 1985’te Edebiyat Fakültesi’ni bitirdi.1997 yılında Birleşmiş Milletler Bölgesel Habitat için İzmir demiryolları ile ilgili bir etüt hazırladı. Levent Cantek’in derlediği Çizgili Hayat Kılavuzu’nda (İletişim, 2002) iki incelemesi yer aldı. 2002-2007 yılları arasında Lal Kitap’tan çıkan Zagor ve Martin Mystere dergilerinde editörlük ve yayın danışmanlığı yaptı. Yine 2004-2007 arasında Levent Cantek’in önderliğinde çıkan yarı akademik Serüven Çizgi Roman Araştırmaları dergisinde yazarlık yaptı, yayın kurulunda bulundu. Dergiye ek olarak çıkan iki kitapçıkta Türkiye’de yayımlanmış Zagor maceralarının envanterini hazırladı. 2012 yılında İletişim Yayınları’ndan çıkan, Kemal Varol’un derlediği Memleket Garları ve Tanıl Bora’nın derlediği Tren Bir Hayattır adlı eserlere yazılarıyla katkı sağladı. Aynı yıl bir grup gönüllünün çıkardığı İstanbul Seyahat Planlama İSAP dergilerine ulaşımla ilgili yazılar yazmaya başladı. 2013 yılında yine İletişim Yayınları’ndan çıkan, deniz ve denizcilikle ilgili İskeleye Yanaşan adlı kitabı Murat Koraltürk ile birlikte derledi. Dokuz Eylül Üniversitesi’nde akademik uzman olarak çalışıyor. Açık kaynak kodlu yazılımlar ve Unix tabanlı işletim sistemleri hakkında da makaleleri, ders notları bulunmaktadır. Arada sırada Agos ve Evrensel gazetelerinde popüler kültür ve sporla ilgili yazılar yazıyor.
Yarım asır çalıştıktan sonra emekliye ayrılmış bir makinist...Her sabah gara gidip kimseye yakalanmadan tren kullanmaya çalışıyor.Adı deliye çıkmış,Deli Mümtaz diyorlar mahallede,başında feneri dudaklarında düdüğü o çok sevdiği trenlerini hayal ederek geçiyor sokaklardan. Yetiştirdiği makinistler için Mümtaz Baba o,herkese yardım eden,trenlere aşık,ihtiyar bir adam. Orhan Berent Trenler Çıldırırsa’da bize Mümtaz Baba’yı delirten dedikoduları,kalp kırıklıklarını,aşık olduğu trenlerine hasret kalışını yalın ve akıcı bir dille anlatıyor. Sevdim ben bu deli ihtiyarın öyküsünü,keşke sonu da mutlu bitseydi.
bir solukta okunuyor. ilgi cekici, akici. bol bol nostalji, bol bol tren var icinde. karakterler cok derin islenmemis ama hikayenin buyusu maskeliyor bu sigligi. beklentimin ustune cikan kisa bir roman.
Hayatında en çok trenleri sevmiş bir adamın, Mümtaz'ın hikayesini farklı tanıklıklar üzerinden dinlediğimiz bir anlatı. Raydan çıkmış trenler devrilir, peki ya raydan çıkmış hayatlar?