Απέναντι στα εργαστήρια του ρατσισμού

by Γιώργος Τσιάκαλος

Η μνήμη του Άουσβιτς, ο αντισημιτισμός ως θεμέλιο του ναζισμού, η βιολογία του ρατσισμού, η λογική και η πράξη της ακροδεξιάς, ο εθνικισμός, η ξενοφοβία, οι μετανάστες και η αλληλεγγύη προς αυτούς, οι αντιρρησίες συνείδησης, η άρνηση του πένθους ως απανθρωπιά των ολοκληρωτισμών. Η αναπηρία και ο σιωπηλός αποκλεισμός που σέρνει μαζί της, η φενάκη της «κανονικότητας» στην ύπαρξη, οι Roma στο επίκεντρο του ρατσισμού, οι μνήμες της δικής μας μετανάστευσης, η άνθηση του νεοφασισμού στη Θεσσαλονίκη, η αναγκαιότητα για πολυπολιτισμική παιδεία. Κι ακόμη: η αγωνία του επαναπροσδιορισμού του αριστερού οράματος – που, επί της ουσίας, είναι ένας αγώνας για ζωή με αξιοπρέπεια.
Καθηγητής της παιδαγωγικής για τρεις δεκαετίες μα και ακτιβιστής των δρόμων, ο Γιώργος Τσιάκαλος μελετά, μακριά από δοσμένες βεβαιότητες και δογματισμούς, το πώς βρίσκει γόνιμο έδαφος ο ρατσισμός μέσα σε μια καθημερινότητα σιωπηλής βίας και κυρίαρχου φόβου. Και αναζητεί τους όρους και τις προϋποθέσεις με τις οποίες μπορούμε να σταθούμε απέναντι στα εργαστήρια του ρατσισμού – έτσι ώστε μέσα στον αγώνα ενάντια στη βαρβαρότητα να δυναμώνει η εναλλακτική κοινωνία της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης.

318 pages, Paperback

First published April 1, 2006

About the author

Ο Γιώργος Τσιάκαλος (English: Georgios Tsiakalos) γεννήθηκε το 1946 στο Σουφλί Έβρου και μεγάλωσε στην Αλεξανδρούπολη και στη Θεσσαλονίκη. Το 1964 μετανάστευσε στη Γερμανία. Σπούδασε Βιολογία, Γεωλογία/Παλαιοντολογία, Δημογραφία, Παιδαγωγική, Κοινωνιολογία και Πολιτικές Επιστήμες στο Αμβούργο, στο Κίελο και στο Ντόρτμουντ. Διδάκτορας των Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Κιέλου και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης, δίδαξε στα Πανεπιστήμια του Ζίγκεν, του Όλντεμπουργκ και της Βρέμης, και στην Ανώτατη Παιδαγωγική Σχολή της Ρηνανίας. Από το 1984 είναι καθηγητής της Παιδαγωγικής Σχολής στο ΑΠΘ, της οποίας έχει εκλεγεί τρεις φορές Κο­σμήτορας. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 δραστηριοποιήθηκε στην Αριστερά: υπήρξε στέλεχος της Νεολαίας Λαμπράκη, της ΕΔΑ και του φοιτητικού κινήματος στην προδικτατορική περίοδο, μέλος της εκπροσώπησης του ΠΑΜ στο εξωτερικό (1967-74), στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού και του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, πρόεδρος του Ιδρύματος Νίκος Πουλαντζάς (1997-2005). Έγραψε πολλά επιστημονικά άρθρα και βιβλία, στα ελληνικά και στα γερμανικά. Πολλές ήταν και οι παρεμβάσεις του με άρθρα και σχόλια στα ΜΜΕ. Οι έρευνές του καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων (βιολογία της συμπεριφοράς, πτυχές της ζωής των μεταναστών, ρατσισμός, κριτική θεώρηση της εκπαίδευσης, κοινωνικά και εκπαιδευτικά δικαιώματα των μειονοτήτων κ.ά.). Στο επίκεντρο των ενασχολήσεων και των κειμένων του βρίσκεται σχεδόν πάντοτε η αναζήτηση των όρων και των προϋποθέσεων της ανθρώπινης αξιοπρέπειας — μια αναζήτηση για την οποία επιμένει πως, πέρα από παιδαγωγική πρόταση, είναι το κεντρικό πολιτικό στοίχημα, το μεγάλο διακύβευμα του καιρού μας.