دكتر قاسم صافي، شانزدهم شهريور ماه 1327 در شهرستان گلپايگان در خانداني اهل فضل و ادب تولد يافت. پس از پايان تحصيلات ابتدايي و متوسطه به تهران آمد و با ورود به دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبيات فارسي و علوم كتابداري به مطالعه و تكميل تحصيلات پرداخت. در دانشگاه تهران از محضر استادان فقيد و بزرگي نظير زندهياد جلالآل احمد، دكتر پرويز ناتل خانلري، دكتر عبدالحسين زرينكوب، دكتر لطفعلي صورتگر، دكتر هدايت الله نيرسينا، دكتر ماهيار نوابي، دكتر محمد جعفر محجوب، دكتر اميرحسين آريانپور و استاداني ديگر كسب فيض كرد. در آبان ماه 1349 وارد شغل دولتي شد و در سال 1355 به عضويت هيات علمي دانشگاه تهران درآمد. وي سالها سردبيري و مسووليت نشريات متعدد را به عهده داشت و ضمن تدريس و تحقيق در دانشگاهها و مراكز تربيت معلم، عهدهدار مشاغل اجرايي نيز بود؛ از جمله، مشاور امور بينالملل وزارت فرهنگ و ارشاد و مسوول مركز تقويت و توسعه زبان فارسي و ايرانشناسي، نويسندگي و اجراي برنامههاي علمي و فرهنگي در صدا و سيماي ايران، ويراستاري آثار علمي در دانشگاههاي تهران و تربيت مدرس، مشاور و رييس مركز خدمات كتابداري كتابخانه مركزي و مركز اسناد دانشگاه و عضو شوراي انتشارات دانشگاه تهران. مدتي نيز در مسووليتهاي رايزني فرهنگي و «مركز تحقيقات فارسي» ايران در اسلامآباد و استاد افتخاري در دانشگاههاي جيسي و پنجاب لاهور پاكستان فعاليت كرده است. از اين نويسنده تاكنون 25 عنوان كتاب و بيش از 50 مقاله و گزارش علمي به چاپ رسيده است.