کافه بامداد

by هانا فردکریمیان

شعرهای این مجموعه بر آمده از صدای تازهٔ شعر ایران است که به ویژه از دههٔ هفتاد شمسی کم کم ریشه گرفت و حالا تبدیل به نهالی پر برگ و بار شده است.
دفتر «کافه بامداد» ویژگی عمده‌ای هم دارد و آن حسن لطیف زنانه‌ای است که در سطر سطر آن موج می‌زند:
سد از بغض نگاهم می‌دزدی و بعد باران
باران که بیاید مه می‌شوی
همیشه لحظهٔ باران
مشکوکی

ترکیب ذوق ورزی شاعرانه و لطافت زنانه چیزی است که به شعر حال و هوایی عاشقانه می‌دهد و این یعنی شعر زنان ایران که با فروغ بال گشود و حالا در این روزگار دود، الکترونیک و پیغام‌های موجی با این اشعار حسی از دور دست‌ها چون نسیم بهاری رگ‌های جانت را به لرزه در می‌آورد.

103 pages, Paperback

First published January 1, 2013

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 2 out of 5]

نمره ی واقعی: دو و نیم

انتظاری از کتاب نداشتم - نه به دلیلی خاص - اما کتاب بسی بیش از انتظارم ظاهر شد. ابتدا که اشعار را آغاز کردم شیوه ی جمله بندی ها و مفهوم پردازی ها نوعی از ابهام را برایم ایجاد کرد که حتی تا مرز انزجار هم پیش رفت اما خصوصا از بخش دوم بیشتر به اثر نزدیک شدم و خیلی جاها از اشعار لذت بردم و در آنها مشارکت حسی داشتم. در آخر وقتی برگشتم و قسمت اول را دوباره خواندم - علی رغم ابهام هایی هنوز حاضر - تعجب کردم که چرا در ابتدا آنقدر برایم دور از دسترس می نمود. خلاصه آنکه به نظرم واقعا به خواندنش می ارزد


اشعاری که بیشتر پسندیدم: 3، 5 و 7 از سمفونی مینو؛ "کافه"، "مرگ شب"، "آخر زمان" و "با تمام وجودم" از کافه الف...؛ و در نهایت "روایت کودکی که بزرگ نمی شود" از روایت

[امیرمحمد حیدری · Rating 1 out of 5]

مجموعه شِرهای کافه بامداد، تلاشی‌ست در جهت دوری از رعایت قواعد دستوری عبارات و جملات، دست‌یازی به آرایه‌های خام و نتراشیده، برای بازسازی فروغ و شاملو. همین.

[Sara Kamjou · Rating 2 out of 5]

معمولی و کم‌انسجام.

[Nedasaffari · Rating 3 out of 5]

زنانگی در تمام اشعار به وضوح دیده میشه.

شعرها روان و پر از ارایه سروده شدند ولی نمی‌دونم چرا برای من حِس نداشتن، نمی‌دونم چرا دریافت من درد بود و غم و ناراحتی!

آیا تعمد شاعر بوده ؟
هرچند رفته رفته که به آخر کتاب میرسیم؛ پختگی اشعار بالاخره هویدا میشه.


https://taaghche.com/book/5502/%DA%A9...

[Mohammad Saeed · Rating 1 out of 5]

حتی ذره‌ای، سطری، خطی به دلم ننشست. اگر منظور از شعر فقط و فقط بازی با کلماته، اشعار این کتاب ضعیف بودند. اگر بازی با کلمات رو کنار بذاریم هم هیچ عنصر شاعرانه‌ای نداشت این مجموعه.