اسماعیل رائین فرزند غلامحسین رائین معروف به " غلامحسین پیانو" در سال ۱۲۹۸ ه.ش(1919) در بوشهر متولد شد.تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در بوشهر و در دبیرستان سعادت گذرانید. لیسانس روزنامه نگاری را از دانشگاه تهران اخذ نمود.در مدرسه ی پست در رشته رادیو و بیسیم تحصیل کرد. وی همچنین دارای مدرک مکاتبه ای مخابرات از آمریکا بود. رائین کارهای مطبوعاتی خود را از سال۱۳۱۸ با نوشتن مقالاتى در روزنامهى «خلیج ایران» در بوشهر آغاز كرد. ضمن فعالیت مطبوعاتى خود در نشریههاى «كیهان»، «اطلاعات»، «آتش»، «ایران»، «خراسان»، «تهران مصور»، «روشنفكر» و «فردوسى» با مطالعه بسیار و سفر به کشورهای مختلف از جمله انگلستان و ارائه مدارک فراوان توانست کتب تحقیقی ارزنده ای را به چاپ برساند. آثار او رابه بیش از از دویست کتاب و رساله شمارش می کنند و تا کنون ۵۰ جلد کتاب چاپ نشده از او موجود است. او در کتاب "دریانوردی ایرانیان" ثابت کرده است بر خلاف گفته اروپاییان، ایرانیان نه تنها اهل دریانوردی بوده اند بلکه از قدیم ترین دوره های تاریخی با دریا و دریانوردی سر و کار داشته اند و ناوگان های دریایی ایران در اعصار مختلف تاریخ در دریاهای جهان در تردد بوده اند. وى از اعضاى پایهگذار اتحادیهى نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات بود و چندین دوره ریاست هیئت مدیره و عضویت در هیئتهاى اجرایى این اتحادیه را به عهده داشت. .. از آثار اوست: تصحیح و مقدمه اختناق ایران (تألیف مورگان شوشتر، ترجمهى ابوالحسن موسوى شیرازى، 1345)؛ اسناد و خاطرههاى حیدرخان عمو اوغلى (1358)؛ انجمنهاى سرى در انقلاب مشروطیت (ترجمه و تألیف، 1345)؛ انشعاب در بهائیت (1357)؛ اولین چاپخانه در ایران (1347)؛ ایرانیان ارمنى (1349)؛ پسران صولت قشقایى (1333)؛ حقوق بگیران انگلیس در ایران (1247)؛ حیدرخان عمو اوغلى (1352)؛ در كرانههاى كارون و شط العرب و اسناد تاریخى حاكمیت ایران (1330)؛ دریانوردى ایرانیان دو جلد، 1350)؛ دلالان بینالمللى نفت، سفرنامهى میرزا صالح شیرازى (1347)؛ فراموشخانه و فراماسونرى در ایران (سه جلد، 1347)؛ قیام جنگل؛ یادداشتهاى میرزا اسماعیل جنگلى (1357)؛ میرزا ملكمخان؛ زندگى و كوششهاى او (1349)؛ یپرمخان سردار (1350
_ميرزا ابوالحسن خان ايلچي _ رقابت روسيه و غرب در ايران _اسرار خانه سدان _من از بحرین آمدهام یا اسناد حقانیت ایران _سفرنامه میرزا صالح شیرازی _ میرزا صالح شیرازی _قطع رابطه ایران و انگلیس _بمبسازان گرجی و قفقازی در انقلابهای ایران _روزنامه و روزنامهنگاری در ایران هجوم آمریکا به ایران -۱۸۵۶-___ -حزب کمونیست در ایران از ۱۲۹۸ تا ۱۳۲۰ شمسی و ...
اسماعیل رائین گاهى مطالب خود را در روزنامهها و مجلهها با نام مستعار «بهمن» امضا مىكرد. اسماعیل رائین در سال (1979)۱۳۵۸ در پی مشاجره ی لفظی بر سر تالیف کتابهایش در انتشارات " امیر کبیر " تهران بر اثر حمله ی قلبی درگذشت. و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. از وی آثار چاپ نشده متعددی باقی مانده که در اختیار خانواده اش می باشد. دفتر تحقیقات " رائین" در خیابان مفتح (روزولت) تهران که از سال ۱۳۴۶ تاسیس شده بود، پس از درگذشت او تعطیل شد.
اولین کتابی بود که درباره بابیت و بهائیت میخوندم ، کتاب بدی نبود _ کتاب خوبی هم نبود . از جهت اسناد و مدارکی که احتمالا برای اولین بار منتشر میشد جالب توجه بود . منتها ادعاهای رائین مثل بی طرفی چندان به نظرم دقیق و درست نبود به طور مثال در مورد رابطه این گروه مذهبی با اسرائیل آنچنان صحبت میکنه که انگار سایت های شدیدا مخالف اونها رو میخونید یا وقتی مدعی است در مسئله جانشینی شوقی سمتی رو نداره یا نمیخواد داشته باشه ، ولی در نهایت نوعی سمت میسن ریمی رو میگیره و الیته او رو هم جاسوس cia میدونه . یا در انتهای کتاب پرونده هژیر یزدانی که در کل کتاب یک خط اسم او نبود رو چون صرفا بهایی بوده میاره .