Ο πληγωμένος αετός

by Stylianos G. Papadopoulos, Στυλιανός Γ. Παπαδόπουλος

Το πρωί πέσανε οι πρώτες ακτίνες στο καλυβάκι του Γρηγορίου. Κουράστηκαν ζητώντας να τρυπώσουνε μέχρι μέσα. Το είχανε τάμα, να μπαίνουμε το πρωί νωρίς, ν ακουμπάνε απαλά στην Ιερή κεφαλή του γέροντα, έτσι για να πάρουνε την ευλογία του. Το χαν καλύτερο, να βλέπουνε το ιερό καλυβάκι από το να φωτίζουνε ανίερα παλάτια. Και σήμερα, μόλις είδανε το μικρό φεγγίτη, μπήκανε διακριτικά στο ιερό βήμα της προσευχής. Ακούμπαγε το κεφάλι σε οριζόντιο ξύλο, καρφωμένο σε κάθετο κοντόξυλο. Ο γέροντας τώρα δεν έκλαιγε γοερά. Τα δάκρυα μόνο κύλαγαν ήρεμα. Κύλαγαν απαλά και τα μάζευε ο Θεός, τα βαζε προσεχτικά στη ζυγαριά. Μ΄ αυτά μέτραγε τη χάρη του. Πολλά δάκρυα, πολλή χάρη. Και είχανε τόσο πολύ βάρος αυτά τα δάκρυα, που δεν πρόφταινε ο Θεός να δίνει χάρη. Έδινε, έδινε... λευτερωνόταν ο Γρηγόριος από το παράπονό του, γέμιζε μέσα του με παρουσία του Θεού... Μέχρι που ένιωσε στο πλευρό, στο κεφάλι, τη θωπεία της ακτίνας του ήλιου... κουνήθηκε να σηκωθεί, να βγει στην πορτούλα, να δει το Θεό στο πρόσωπο του ήλιου.
Να σηκωθεί... μία κουβέντα ήταν... Πως να σηκωθεί; Τ' άρρωστα μέλη του είχανε ξυλιάσει σε κείνη τη στάση. Είδε κι έπαθε, προσπάθησε πολλή ώρα, κάποτε σύρθηκε στο κατώφλι να πει καλημέρα του ήλιου. Άπλωσε τα χέρια του να χαϊδέψει το αεράκι, έφερε γύρω τα μάτια να συνεννοηθεί με τα δέντρα, το χώμα... Κούνησε τα χείλη να πει δύο κουβέντες και στα μικρά πουλάκια.
...Ξημέρωσε αλλιώτικη, χαριτωμένη, εποχή για το Γρηγόριο. Ζούσε για να προσεύχεται, να κλαίει, ν' αγαπάει, να περιαυγάζεται από το θείο φως, ν' αναπαύεται στην αγκάλη της αγίας Τριάδας, να...

399 pages, Paperback

First published January 1, 2001

Reviews

[Stratis Vougioukas · Rating 5 out of 5]

Δεν είναι το βιβλίο συγκλονιστικό. Ο βίος του Αγίου είναι συγκλονιστικός.
Κάθε άλλο σχόλιο είναι ανούσιο.
Αξίζει να το διαβάσετε, είτε πιστεύετε, είτε όχι.

[Daniil Iacsa · Rating 5 out of 5]

Contextul, decorul, povestea timpului în care se desfășoară acțiunea, sunt cele ce lipsesc multor încercări nereușite de roman istoric în zilele noastre. „Vulturul rănit” le are pe toate și imersiunea într-o civilizație de un rafinament desăvârșit, dar dispărută ca atare odată cu căderea Constantinopolului, te cuprinde de la primele rânduri.
Cea mai importantă realizare a lucrării este introspecția psihologică în personalitatea Sfântului, pe baza scrierilor acestuia păstrate în timp, deosebit de personale, la care se adaugă experiența rugăciunii descrise de Papadopoulos din interiorul ei, al paradigmei creștine și liturgice, vii, trăite ca un fir roșu de 1600 de ani în aceleași forme sacre ritualice.

[Marios Lappas · Rating 5 out of 5]

Ωραία μυθιστορηματική και πολύ ιδιαίτερη αφήγηση του βίου του μοναδικού Γρηγόριου!