N. Noordervliet, Het oog van de engel, Atlas Contact, Amsterdam, Augustus 1991, 271 blz.
Biografie De auteur van het boek “Het oog van de engel“ is de 74 jarige Nelleke Noordervliet. Nelleke is geboren op 6 november 1945 in Rotterdam. Haar volledige naam is Petronella Maria Noordervliet-Bol. De eerste roman van Nelleke verscheen in 1987 en werd meteen een groot succes. Het oog van de engel is haar derde roman, naast romans schrijft ze ook vele novellen, verhalen, essays, gedichten, toneelstuken en colums. De scrijfster komt uit een katholiek gezin, haar vader was automonteur en haar moeder huisvrouw. Nelleke studeerde in het begin op het katholieke lyceum Maria Virgo, daarna studeerde ze Nederlands aan de Universiteit Leiden. Ze werd ook een tijdje gemeenteraadslied voor de Partij van de Arbeid in Monster. Uiteindelijk trouwde Nelleke met een fysisch chemicus warmee ze twee dochters kreeg.
Andere einde voor het boek: Aan het einde van het verhaal sterft Elisabeth nadat ze geopereerd wordt door Doppet, voor de tumor in haar oog. Elisabeth had al een moeilijk leven daardoor zou ik liever hebben dat de roman een ander einde zou krijgen. Ze werd door Doppet gebruikt en achtergelaten maar toch bleef ze naar hem opkijken. Het zou beter geweest zijn moest Doppet zijn excuses aanbieden. Ook moest hij Elisabeth op tijd naar de dokter brengen. Na de dood van Elisabeth keert hij terug naar de bergen, naar het huis waar hij opgegroeid was. Hierin wil ik ook graag verandering in brengen. Volgens mij zou Doppet moeten boeten voor zijn leugens en zijn egoistisch gedrag. Ook zijn de laatste woorden van Elisabeth niet veel belovend. In plaats van hem te beschuldigen voor hoe hij haar behandeld heeft zegt ze dat ze geen pijn heeft. Dat klinkt niet echt geloofwaardig aangezien ze heel haar leven geleid heeft.
Een tamelijk ingewikkeld geschreven boek over religie, wetenschap en goed zijn.
Elisabeth, met een gezwollen oog, speelt/is de engel, waarmee ze in een trance de Franse Revolutie aanwakkert met apocalyptische voorspellingen. Dit doet ze samen met Doppet, die alles voor de revolutie over heeft. Hoewel haar oog blind is, ziet ze midden in de mensenmassa dat goed zijn niet bestaat.
"De mens is. Niet goed. Niet kwaad. Hij is. Hij wil zijn. En die wil tot zijn maakt hem tot vijand"
Ze verliest haar geloof en na een rel ook het contact met Doppet. Die blijkt nadat de revolutie is geëindigd, toch wat twijfels te krijgen over de gang van zaken, maar hij blijft trouw aan zijn zaak. Het oog van Elisabeth corrupteert tot het haar dood wordt, en haar laatste maanden keert ze terug bij Doppet, die de valse wetenschap waartegen hij streed moet gebruiken om haar pijn te verlichten.
Enkele passages zijn pas begrijpbaar na 1 of 2 keer teruglezen, en er zijn veel verwijzingen naar echte gebeurtenissen en personen in de revolutie terug te vinden. Dit vermoeilijkt het lezen tot op zekere hoogte, maar levert geen al te grote problemen op.
This entire review has been hidden because of spoilers.