What do you think?
Rate this book
Liefdesdood
De gedachten die je voor jezelf moet houden omdat je ze niet mag denken, kon hij met haar delen. Ze spraken een verboden taal. Een geheimtaal. Een complot tegen de wereld. Ze konden urenlang scrabbelen en woorden leggen die niet bestonden. Je zou het liefde kunnen noemen, maar zij hield niet van dat woord. Ze beweerde dat liefde was uitgevonden door mensen die er een woord voor nodig hadden. Zij waren anders. Zij waren de liefde al voorbij. Zij waren één. De liefde kon hen niet scheiden. Maar ze werden gescheiden. Niet door de liefde maar door de dood. Niet door hun eigen dood, maar de dood van het kind. De woorden die niet bestonden konden hen niet helpen.
172 pages, Paperback
First published January 1, 1999
1 person is currently reading
37 people want to read
About the author
Oscar van den Boogaard
30 books30 followersOscar van den Boogaard (1964) groeide op in Suriname en Nederland. Hij studeerde rechten en Franse taal- en letterkunde in Montpellier, Amsterdam en Brussel. Na korte tijd op een advocatenkantoor gewerkt te hebben koos hij voor het fulltime schrijverschap. Hij maakte zijn debuut met de roman Dentz die in 1990 verscheen bij Athenaeum - Polak & Van Gennep: op dat moment was hij de enige levende schrijver van die uitgeverij.
Daarop volgden Fremdkörper (roman, 1991), Bruno's optimisme (proloog op het Oceanisch verlangen, roman, 1993), De heerlijkheid van Julia (roman, 1995, nominaties voor de Libris Literatuurprijs en De Gouden Uil), Liefdesdood (roman, 1999), Sensaties (dagboek, 2000), Een bed vol schuim (roman, 2002) en Inspiration Point (dagboek, 2004).
Na zijn overstap naar De Bezige Bij verschenen de romans Het verticale strand (2005), een boek over hoe je door het kantelen van je wereldbeeld een bevrijding van jezelf kunt bewerkstelligen, en Magic Man (2007), een vervolg op de eerdere roman Bruno's optimisme. In 2010 kwam zijn roman Meer dan een minnaar (2010) uit. Februari 2013 verscheen de roman De tedere onverschilligen. Zijn werk werd veelvuldig genomineerd voor de grote literaire prijzen, vertaald en verfilmd. De Standaard riep hem uit tot de belangrijkste schrijver van zijn generatie.
In 2018 verscheen de grootste roman Kindsoldaat. In deze hedendaagse Buddenbrooks wordt de geschiedenis van twee voorname Nederlandse families geschetst, door de ogen van de laatste telg, die vermoedens heeft dat hij een zoon is van prins Bernhard. In februari 2020 verscheen Jachthuis. In deze roman kruipt Oscar van de Boogaard in de huid van zijn alter ego, de achttienjarige Maxwell.
Van den Boogaard woont afwisselend in Berlijn, Antwerpen en Sint Martens Latem, een residentieel kunstenaarsdorp vlakbij Gent.
Daarop volgden Fremdkörper (roman, 1991), Bruno's optimisme (proloog op het Oceanisch verlangen, roman, 1993), De heerlijkheid van Julia (roman, 1995, nominaties voor de Libris Literatuurprijs en De Gouden Uil), Liefdesdood (roman, 1999), Sensaties (dagboek, 2000), Een bed vol schuim (roman, 2002) en Inspiration Point (dagboek, 2004).
Na zijn overstap naar De Bezige Bij verschenen de romans Het verticale strand (2005), een boek over hoe je door het kantelen van je wereldbeeld een bevrijding van jezelf kunt bewerkstelligen, en Magic Man (2007), een vervolg op de eerdere roman Bruno's optimisme. In 2010 kwam zijn roman Meer dan een minnaar (2010) uit. Februari 2013 verscheen de roman De tedere onverschilligen. Zijn werk werd veelvuldig genomineerd voor de grote literaire prijzen, vertaald en verfilmd. De Standaard riep hem uit tot de belangrijkste schrijver van zijn generatie.
In 2018 verscheen de grootste roman Kindsoldaat. In deze hedendaagse Buddenbrooks wordt de geschiedenis van twee voorname Nederlandse families geschetst, door de ogen van de laatste telg, die vermoedens heeft dat hij een zoon is van prins Bernhard. In februari 2020 verscheen Jachthuis. In deze roman kruipt Oscar van de Boogaard in de huid van zijn alter ego, de achttienjarige Maxwell.
Van den Boogaard woont afwisselend in Berlijn, Antwerpen en Sint Martens Latem, een residentieel kunstenaarsdorp vlakbij Gent.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
February 16, 2023
Citaat : Paul slaapt. Hij stelt zijn gedachten uit. Morgenochtend begint er een nieuwe dag met nieuwe kansen maar dan is gisteren inmiddels ver weg, dat eeuwige ontsnappen. Toen ze hem ontmoette dacht ze dat hij een talent had om gelukkig te zijn. Ze dacht dat hij een goede vader voor zijn kinderen zou worden. Ze dacht dat zijn manier van leven met wijsheid te maken had.
Review : Liefdesdood is een heel vreemde roman waar iets beklemmends en broeierigs vanuit gaat en die doet denken aan films van de Franse 'nouvelle vague'-regisseur Eric Rohmer. Alles wordt heel sober en afstandelijk doorgegeven, maar toch bevat het boek heel veel passie. Het heeft een heel tragische maar wel sterke openingsscène, namelijk de dood van een kind.
In dit adembenemend werk wil de auteur aantonen hoe vergankelijk alles is en hoe onomkeerbaar alles wordt net als je denkt dat alles omkeerbaar is geworden. Dit boek is doordrenkt van dood, dood in letterlijke zin maar ook, en vooral, in figuurlijke zin. Je kan het misschien zelfs zo stellen dat de dood van een kind de dood van de liefde tussen de ouders aan het licht brengt.
Oscar van den Boogaard heeft met Liefdesdood toch wel een krachttoer uitgehaald. Een flinterdun verhaal weet hij zodanig te bewerken dat het een Grieks drama wordt. Dat komt in de eerste plaats, vermoed ik, doordat van den Boogaard heel wat suggestieve kronkels inlast en de verbeelding van de lezer aan het werk zet. Zijn taalvirtuositeit zorgt er ook voor dat elk woord en elke zin onmisbaar zijn in het boek. Hij weet zijn personages ook voortdurend te herkneden zonder dat het gekunsteld overkomt, integendeel.
De labiliteit van zijn personages draagt bij tot de mysterieuze sfeer waar dit verhaal mee omsluierd is.
Review : Liefdesdood is een heel vreemde roman waar iets beklemmends en broeierigs vanuit gaat en die doet denken aan films van de Franse 'nouvelle vague'-regisseur Eric Rohmer. Alles wordt heel sober en afstandelijk doorgegeven, maar toch bevat het boek heel veel passie. Het heeft een heel tragische maar wel sterke openingsscène, namelijk de dood van een kind.
In dit adembenemend werk wil de auteur aantonen hoe vergankelijk alles is en hoe onomkeerbaar alles wordt net als je denkt dat alles omkeerbaar is geworden. Dit boek is doordrenkt van dood, dood in letterlijke zin maar ook, en vooral, in figuurlijke zin. Je kan het misschien zelfs zo stellen dat de dood van een kind de dood van de liefde tussen de ouders aan het licht brengt.
Oscar van den Boogaard heeft met Liefdesdood toch wel een krachttoer uitgehaald. Een flinterdun verhaal weet hij zodanig te bewerken dat het een Grieks drama wordt. Dat komt in de eerste plaats, vermoed ik, doordat van den Boogaard heel wat suggestieve kronkels inlast en de verbeelding van de lezer aan het werk zet. Zijn taalvirtuositeit zorgt er ook voor dat elk woord en elke zin onmisbaar zijn in het boek. Hij weet zijn personages ook voortdurend te herkneden zonder dat het gekunsteld overkomt, integendeel.
De labiliteit van zijn personages draagt bij tot de mysterieuze sfeer waar dit verhaal mee omsluierd is.
August 23, 2025
Alles wat je meteen doet kun je niet vergeten.
Ze was blij dat hij vertrok, ze zwaaide hem uit met vreugde.
Het is alsof ze in hem weg wil kruipen.
Maar zonder kind is het altijd eb, de zee heeft zich voorgoed teruggetrokken en het strand wacht tegen beter weten in, uit gewoonte misschien of omdat het niet anders kan.
‘We hebben weinig tijd,’ zegt Daisy.
Oda kijkt haar geschrokken aan.
‘Zelfs als we veel tijd hebben is het nog te weinig,’ voegt ze daaraan toe om haar gerust te stellen.
Wat is het gewicht van de tijd als herinneringen niet vervagen en verlangens niet aan kracht verliezen?
Ze was blij dat hij vertrok, ze zwaaide hem uit met vreugde.
Het is alsof ze in hem weg wil kruipen.
Maar zonder kind is het altijd eb, de zee heeft zich voorgoed teruggetrokken en het strand wacht tegen beter weten in, uit gewoonte misschien of omdat het niet anders kan.
‘We hebben weinig tijd,’ zegt Daisy.
Oda kijkt haar geschrokken aan.
‘Zelfs als we veel tijd hebben is het nog te weinig,’ voegt ze daaraan toe om haar gerust te stellen.
Wat is het gewicht van de tijd als herinneringen niet vervagen en verlangens niet aan kracht verliezen?
February 7, 2017
Difficile de mettre des mots sur cette lecture. L'auteur a un style très particulier, avec beaucoup de phrases courtes, des changements de point de vue pas toujours facile à suivre et une chronologie qui dialogue constamment. Dans ce livre l'ambiance est glaçante, aucune empathie n'est possible avec les personnages malgré leur malheurs. Froid et très étrange.
February 22, 2020
Style over substance: mooie woorden moeten verhullen dat het hier in feite om weinig meer dan een paar GTST-verhaallijntjes gaat.
March 6, 2022
In Deutsch gelesen, leider nicht in der Liste
February 5, 2009
amazing. beautifully put together. one of my absolute favorites.
Currently reading
April 6, 2009So far, it's rather strange to read, but i'll see how it goes.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews