Hierdie boek is bekroon met die Silwer Sanlam-prys vir Jeuglektuur 2011. Ben word koud. Sy mond voel skielik droog. Hy kyk na die foto teen die varsproduktemark se muur. Sy blik is vasgenael op die man heel regs op die foto. Hy vat versigtig met sy vinger aan die man se gesig. Hy het ’n pa. ’n Regte pa.
“Dink jy ons is te slapgat om iets weg van hierdie dorp af te waag?” vra Liefie terwyl sy haar lang, bruin bene in die sonnetjie strek. “Hoekom het ons nie ook verlede jaar ná matriek op ’n trein geklim en gaan kyk wat ons op die eerste die beste dorp anderkant Hoopvol gedoen kan kry nie?"
Nathalie kyk na die druiweprieel wat die dak van die hotel se binnehof byna toegerank het. “Dalk wou ons nie,” antwoord sy. “Miskien is dit bedoel dat party mense op sulke plekke soos Hoopvol moet lewe."
Hoopvol is die aangrypende verhaal van Ben wat ná ’n traumatiese gebeurtenis by sy huis in Johannesburg blindelings op ’n trein klim om die pa te gaan soek wat hy nooit geken het nie. Dis ook die storie van Nathalie se uitsiglose lewe op ’n dorpie in die Karoo. Op verrassende wyse word dié stories een.
Die voorgeskrewe boek van my Afrikaanse klas hierdie jaar.
Fantastiese plotontwikkeling en storielyn. 'n Baie genotvolle en realistiese storie. Dié boek het die tipe afgeronde karakters wat 'n mens elke bladsy wil laat omblaai.
Wow, what a story. Twists turns and tears. Humour, empathy, love and loss. Healing and friendship. Couldn’t put it down. One note - you need a box of tissues with this book.
Does anyone have an explanation for the guesthouse’s name choice? ‘Bonalie’
My take back as a non-assigned book: It requires a bit of patience you get to the plot half of the book. And after reflection I realise its a sensible plot, if yet not extremely original, maybe then predictable. The connections named in the description of the book is loosely past and future and my expectation in the first half was way more complex.