พิษพรางรัก

สืบเสน่หา #5

by พิมลพัทธ์

แม้จะถูกซ่อนพรางไว้ภายใต้ความแหนงใจ แต่รักก็คือรัก คือสิ่งที่จะทลายกำแพงและเชื่อมสองดวงใจไว้ด้วยกัน

แม้จะเติบโตมากับครอบครัวที่อบอุ่น แต่กันตาภาก็ไม่อาจซาบซึ้งกับความรักที่เธอได้รับอย่างเต็มหัวใจ เพราะกำแพงบางๆ ที่เธอก่อขึ้นกีดขวางความรักไว้นั้น ก่อด้วยอิฐที่ชื่อความกินแหนงและผสมปูนที่ชื่อว่าความแคลงใจ ซ้ำร้ายนับวันมันจะยิ่งสูงใหญ่ขึ้น แม้ว่าต่อหน้าเธอจะแสร้งทำเป็นว่าเธอกลมเกลียวกับคนอื่นๆ ในครอบครัวมากเพียงใดก็ตาม

ความกินแหนงแคลงใจคือต้นเหตุที่ทำให้เธอไขว่คว้าหาความรักจากคนนอกครอบครัว โดยที่ไม่รู้เลยว่าความรักที่ไขว่คว้าได้มานั้น เคยเป็นของใครมาก่อน และกำแพงหัวใจนั่นเองคืออุปสรรคที่อำพรางเธอไว้จากรักบริสุทธิ์ รักที่ไม่มีเงื่อนไข ที่ใครคนหนึ่งมอบให้เธอไว้นานแล้ว รอเพียงแค่เธอจะสามารถรับรู้มันได้เมื่อไหร่เท่านั้น…

304 pages, Paperback

First published October 1, 2015

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – พิษพรางรัก ชุดสืบเสน่หา
ผู้แต่ง – พิมลพัทธ์


ตัวละคร
กันตาภา (กันตา) อายุ 22 ปี
ปราณนต์ พัฒนทรงผล (พี่ปราณ) นามปากกา แพทริก ฌองปอลล์


รีวิวหลังอ่าน

ไม่ได้อ่านผลงานของพี่อัง พิมลพัทธ์มานานมากๆๆ แล้วค่ะ คิดถึงสุดๆ เลย หลังจากติดใจจากเรื่อง “คือ...เธอ” มาตั้งแต่สมัยเราเรียน ม.5 ฮ่าๆๆ ตามมาด้วย “เพียงเพชร...เกล็ดดาว” คืออ่านแล้วหลงใหลในแนวการเขียนของพี่อังมากๆ เลย พอหายไปนานก็คิดถึงแบบที่ว่าพอเห็น “พิษพรางรัก” ออกมา แทบจะกรี๊ดลั่นบ้าน (ก็พูดเวอร์ไป 555+)

เรื่องนี้อ่านสนุกดีค่ะ แต่ก็มีทั้งจุดที่ชอบและไม่ชอบค่ะ จุดที่ชอบคือสำนวนภาษายังคงลื่นไหล อ่านสนุกสไตล์พี่อังเลยค่ะ ส่วนสิ่งที่ไม่ชอบคือนิสัยของกันตาภา นางเอกของเรื่องค่ะ และจริงๆ ก็ยังมีสิ่งที่ทำให้อ่านแล้วแอบสะดุดและคิดว่าใช้คำนี้บ่อยจัง คือคำว่า “ลูกฟลุก” จนเรางงว่าคำนี้แปลว่าอะไร จริงๆ คำนี้คนอื่นอาจจะใช้กัน แต่เราไม่รู้จักอ่ะ คุ้นแต่คำว่าฟลุกแบบคำเดียว พอเจอเป็นคำว่าลูกฟลุกในบทสนทนาสองสามรอบ (เช่นในหน้า 149) ก็เลยตั้งคำถาม แต่ถามอากู๋แล้วหาคำตอบไม่ได้ หรือจริงๆ ก็คือฟลุกแหละ

กันตาภาเป็นเด็กที่เอาแต่ใจตัวเองมากๆ เลยนะ พ่อ พี่ปราณ คอยเตือน ก็จะทำอะไรตรงกันข้ามกับที่เตือน บอกไม่ให้ไปกินข้าวกับหมอเพื่อนบ้านอย่างหมอธีรเดช ที่อายุมากกว่ากันตาถึง 20 ปีบ่อยๆ ห้ามไม่ให้ไปเที่ยวตรังกับหมอเดช เธอก็ยังจะไป ไม่ยอมฟังถึงคำเตือนที่บอกว่าไม่เหมาะสมเลยนะที่จะไปเที่ยวกับผู้ชาย ถึงแม้คนนั้นจะมีลูกสาวไปด้วยก็ตาม และแม้จะอ้างว่าเสียดายค่าตั๋วเครื่องบิน แต่จริงๆ ก็ควรคิดสักนิดอ่ะว่าทำไมคนในครอบครัวถึงเตือน

ใจจริงอยากให้ปราณนต์เป็นตัวละครหลักในการเล่าเรื่องมากกว่า 555+ เพราะอ่านแล้วรู้สึกชอบพี่ปราณมากกว่า แถมพี่ปราณแกเป็นนักเขียนในสำนักพิมพ์ซีทรู ซึ่งเป็นจุดร่วมของชุดนี้ ที่มีเจ้าของคือคุณ JC (อารมณ์แอบนึกถึงคุณเดือนเด่นนภาของชุด “Love Detective… รักนี้ต้องสืบ”) แล้วก็มีเพื่อนนักเขียนร่วมโปรเจ็กต์ ก็คงจะเป็นพระนางในเล่มอื่นๆ ของชุดนี้แหละ หลักๆ ที่โผล่มาคืออินถวา แล้วก็อีกคนหรือเปล่า เราก็ลืม 555+

ชอบหนักมากคือนิยายโรมานซ์ที่กันตาอ่านอ่ะ เรื่องของเมดิลีนกับแรมเซย์ หน้า 104-112 อ่านแล้วแอบลุ้นต่อเลย ดันตัดมาเรื่องปัจจุบันซะงั้น แอบถามเลยว่าพี่อังมีโครงการเขียนไหมคะ หนูอ่านแล้วลุ้นค่ะ 555+ ดันอ่านนิยายโรมานซ์ในนิยายเรื่องนี้แล้วติดใจ ฮาาาา

การสืบคดีที่พี่ปราณต้องให้ความช่วยเหลือกับหน่วยงาน แล้วก็ได้เพื่อนมาช่วยสืบอ่ะ เราก็พอเดาคนร้ายได้นะ แล้วก็ร้ายกาจโคตรๆ จริงๆ น่ากลัวสุดๆ ด้วย

ถึงเรื่องนี้จะอ่านไปด้วยความหมั่นไส้นางเอกไป แล้วก็แอบหมั่นไส้กับความหื่นของพี่ปราณในช่วงท้ายๆ อาจจะไม่ค่อยอินกับความรักของพระนาง ที่เป็นพี่น้องต่างสายเลือดกันที่ผูกพันกันมานาน แต่อ่านแล้วก็ทำให้หายคิดถึงผลงานของพี่อังไปได้เยอะเลย แล้วก็จะรอเล่มต่อๆ ไปเรื่อยๆ นะคะ อยากอ่านอีกค่ะ


[สปอยล์]

นอกจากกันตาจะนิสัยเอาแต่ใจแล้ว สงสัยอะไร ก็ไปหาแหลกเลยจ้าที่ห้องของพี่ปราณ ไม่ได้เกรงใจเลยว่าค้นห้องของคนอื่น จริงๆ ก่อนหน้านี้ซ่อนแอบจนเจอปริศนาลับในห้องเก็บของของหมอธีรเดชก็ครั้งหนึ่งล่ะ (แต่อันนั้นอาจจะเป็นเรื่องที่ดี ที่ทำให้ได้รู้ความจริง) เรื่องที่มีเสื้อผ้าของแม่ตัวเองอยู่ในห้องเก็บของของเพื่อนบ้าน

มันจะมีจุดพีคสุดของเรื่อง ก็ตอนที่กันตาโดนหมอธีรเดชทำร้ายชนิดที่เกือบจะข่มขืนสำเร็จแล้ว ไหนจะถ่ายวีดีโอไว้ด้วย เราทนอ่านฉากนั้นแบบละเอียดไม่ค่อยไหวอ่ะ ก็ต้องรีบสแกนอ่าน ไม่งั้นคงอ่านไม่จบแน่ๆ เลย แต่ก็แอบสงสัยนะว่าพอพ้นเรื่องร้ายๆ ไปอ่ะ ทำไมไม่ค่อยมีการเอ่ยถึงความรู้สึกกลัวของกันตาสักเท่าไรเลย เป็นเราถ้าเจอเข้าไปแบบนั้น คงจะเกิดอาการกลัว จนทำอะไรไม่ถูกไปสักพักใหญ่ๆ เลยแหละ อารมณ์อินกับเรื่องตรงนี้เลยไม่ค่อยมากเท่าไร เพราะพอหลังจากนั้น อีตาพี่ปราณก็เริ่มหื่นล่ะ 555+

หมอเดชนี่น่ากลัวนะ มีอะไรกับแม่ของกันตา เพราะพ่อของกันตาไม่ค่อยมีเวลาให้ ต่อมาพอพ่อแม่ของกันตาจะคืนดีกัน ก็เลยตัดสายเบรกให้รถของแม่กันตาเกิดอุบัติเหตุจนตายจากไป แล้วก็จะเอากันตาเป็นเมียอีก โดยวางยาไม่ให้กันตาขยับตัวได้เลย ต่อต้านการข่มเหงของเขาไม่ได้เลย โหดร้ายมากอ่ะ

Start 0.09 น. Mon 9 May 2016
End 7.43 น. Wed 11 May 2016
Review Date 17.18 น. Wed 11 May 2016

[Linii · Rating 4 out of 5]

ไม่ได้อ่านนิยายของพิมลพัทธ์มาตั้งนาน คิดถึงมากๆ กลับมาอ่านก็ยังชอบอยู่ไม่เปลี่ยนจริงๆ อยากอ่านอีกเยอะๆเลย เป็นกำลังใจให้นักเขียนค่ะ

[Miki · Rating 3 out of 5]

นางเอกใสๆเอาแต่ใจ อ่านเรื่อยๆเพลินๆใสๆ
น่าจะดีกว่านี้ท่าขยี้ปมของตัวละครมากกว่านี้ ^^

[Fish Lapass · Rating 3 out of 5]

97/2558
Date...6/11/58
เรื่อง...พิษพรางรัก ชุด สืบเสน่หา
By...พิมลพัทธ์
สนพ...แจ่มใส (LOVE)
ปีที่พิมพ์ : ตุลาคม 2558
จำนวน 294 หน้า / ราคา 209.- บาท
*******************
ปราณนต์ พัฒนทรงพล + กันตาภา
(แพทริก ฌองปอลล์)
****************
#ปราณนต์ : ปราณ งานประจำคือวิศวรไอทีหนุ่มของโรงพยาบาล งานอดิเรกคือ เจ้าของนามปากกา แพทริก ฌองปอลล์ นักเขียนนวนิยายรักโรแมนติกแห่งสำนักพิมพ์ซีทรู
.
#กันตาภา : กันตา สาวน้อยหน้าหวาน ที่มักจะมาพร้อมกับความสดใส แต่ใครจะรู้ว่าในใจของเธอมีคำถามที่ยังต้องการคำตอบ...คำตอบที่มาช่วยยืนยันความรักจากพ่อที่มีต่อแม่ของเธอ
.
#อดีตอันแสนเจ็บปวด เมื่อความรัก ความเอาใจใส่ ในชีวิตคู่ลดน้อยถอยลง ถูกแทนที่ด้วยคำว่าหน้าที่ หน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบชีวิตผู้อื่นมากมายอย่างนายแพทย์กุศล ความสัมพันธ์ที่มั่นคงกลับถูกสั่นคลอนด้วยความอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว น้อยเนื้อต่ำใจของผู้ได้ชื่อว่าเป็นภรรยา ความเหงา อ้างว้าง ต้องการใครสักคนในยามเกิดปัญหา ใจร่ำร้อง...เรียกหาถึงผู้เป็นสามี แต่เสียงที่ส่งไปกลับหยุดอยู่ที่ผู้ชายอีกคน...ผู้ชายที่มีรั้วบ้านติดกัน เสียงที่ส่งถึงผู้เป็นสามีค่อยๆ เบาลงเรื่อยๆ แต่ใจกลับเต็มตื้นไปด้วยความรัก...ความอาทรจากผู้ชายอีกคน ความหวั่นไหวทำลายความมั่นคงในความรักจนเกินกว่าจะรับมือ เวลานี้ไม่มีใครผิด...ไม่มีใครถูก มีเพียงการยอมรับความผิดและทำในสิ่งที่ถูก
.
“ในบางสถานการณ์ ไม่มีใครที่ถูกทั��งหมดและผิดทั้งหมด มนุษย์ทุกคนล้วนมีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันไป”
.
#ความสูญเสียที่ยากเกินยอมรับ เด็กในวัยสิบขวบอย่าง กันตาภา สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก ความรักจากพ่อถึงจะมาด้วยใจที่บริสุทธิ์ แต่ความคลางแคลงใจในการพาผู้หญิงอีกคนเข้ามาแทนที่แม่ของเธอ กลับสร้างกำแพงเล็กๆ ที่นับวันจะยิ่งทวีความสูงมากขึ้น หากไม่ได้รับการทำลายด้วยความรักจากผู้ชายคนนี้ที่ชื่อ...ปราณนต์
.
#ชวนเล่าหลังอ่าน
ชักชวนกันมาโดนพิษเล่มที่สองค่ะ #พิษพรางรัก โดย...พิมลพัทธ์ พี่อังที่ห่างหายไปจากงานเขียนหลายปีเลยค่ะ กลับมาครั้งนี้กับพิษรักที่พร้อมจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย พาให้เลือดลมในร่างกายสูบฉีดด้วยแรงเสน่หาถึงสองคู่ อ๊ะๆ ไม่ใช่พระเอกกับพระรองนะคะ แต่เป็นคู่ของพระเอกอย่างพี่ปราณกับคู่ของพระเอกในนิยายโรมานซ์ต่างหากค่ะ เล่มนี้เป็นเรื่องของนักเขียนนามปากกา แพทริก ฌองปอลล์ (ปราณนต์) แห่งสำนักพิมพ์ซีทรู ที่อยู่ดีๆ ก็ต้องมาทำหน้าที่สืบหาคนร้ายที่ยักยอกการเบิกจ่ายยาอันตรายอย่าง #ซูโดเอฟีดรีน ของโรงพยาบาล แอบเสียดายคุณหมอธีรเดช ผู้ชายอบอุ่นแบบนี้ไม่น่าผิดหวังเรื่องความรักเลยค่ะ ถึงจะร้ายแต่หนูก็สงสารอาหมอนะคะ (_._) และที่มาแย่งซีนพระเอกอีกคนคือ คุณวาโยค่ะ ผู้ชายลึกลับอีกคน แห่งพิษทิวาทัณฑ์ราตรี (ซึ่งเราจะพาไปโดนพิษเป็นเล่มถัดไปค่ะ) ความหวาน...ความโรแมนติกของพี่ปราณถึงแม้จะต่ำเตี้ย...แต่ความไวของมือนี่อย่าประมาทค่ะ

"คำเตือนว่าการดื่มสุราทำให้ความสามารถในการขับขี่ยานพาหนะลดลง แต่ไม่เห็นมีใครเคยเตือนเลยว่ามันจะทำให้ความสามารถในการขับขี่อย่างอื่นสูงขึ้น"
.
ขอติดเรท 17+ (เรทน้อยกว่าคุณเตชินทร์นิดนึงค่ะ 555)

[Zaygo Mullika · Rating 2 out of 5]

ผิดหวัง
ปกติชอบเรื่องเก่าๆของพิมลพัทธ์มาก เห็นหายไปหลายปี กลับมาอีกทีคือค่อนข้างผิดหวัง
นางเอกน่ารำคาญมาก โตจนเรียนจบแล้วแต่ไม่รู้ว่าการไปบ้านผู้ชายคือไม่เหมาะ ขนาดทั้งพ่อทั้งพี่เตือนก็แล้วยังไม่ฉุกคิดใดๆ เอาแต่โกรธ โมโห

ตอนสงสัยแม่พระเอกก็ด้วย ขนาดพระเอกพยายามอธิบายหลายรอบแล้วว่าให้ลองวางอคติ แค่วางนางเอกยังไม่ทำเลย เถียงกลับอีกต่างหาก ทั้งๆที่แม่พระเอกดูแลนางเอกมา10กว่าปีมากกว่าเวลาที่แม่แท้ๆดูแลนางเอกอีก แล้วเถียงใครไม่เถียงไปเถียงลูกชายเค้า เอองง

ไหนจะตอนไปบ้านหมอเดชอีก คือลูกสาวหมอเดชมาตามไปกินข้าวแล้วใจอ่อน มีเรื่องขนาดนั้นแล้วทำไมไม่ให้ลูกสาวหมอเอาข้าวมากินบ้านนางเอกบ้าง

ไหนจะเรื่องที่แค่หมอเดชเล่าเรื่องแม่ให้ฟังก็ยังนั่งฟังอยู่เฉยๆซะตั้งนาน เป็นคนปกติคงไม่อยู่ฟังแล้ว ทีตอนพระเอกพูดเรื่องแม่ตั้งนานไม่ฟัง หมอเดชพูดดันนั่งฟังอยู่ตั้งนาน

พ่อนางเอกกับหมอเดชอีก คือยังสามารถอยู่บ้านติดกันได้มาจนป่านนี้ได้ยังไงแถมทำงานที่เดียวกันอีกด้วย ตามความเป็นจริงไม่น่าจะเป็นไปได้นะ

ความรักนางเอกกับพระเอกคือไม่อินมากๆ เข้าใจว่าพระเอกรักมานานแล้ว แต่ในเรื่องไม่ได้ปูพื้นมามากมายอะไร เหมือนอยู่ๆมายัดเยียดให้ตอนกลางเรื่อง

เรื่องนิยายที่นางเอกอ่านคือใส่มาทำไม จะสื่อว่านางเอกอ่านนิยายแล้วจินตนาการเป็นพระเอก คือมันไม่อิน อ่านแล้วตลก ถ้าจะใส่มาควรเป็นตัวเอียงดีกว่าไม่งั้นมันจะกลือนไปกับเนื้อเรื่องธรรมดา

ตอนท้ายสุดที่พระเอกทักว่านางเอกไม่ใส่บรา แล้วพูดบนโต๊ะอาหารคืออะไร ปกติในชีวิตจริงต่อให้พี่ชายสนิทกับน้องสาวแค่ไหนก็ไม่พูดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาต่อหน้าคนอื่น(ถึงแม้คนอื่นนั้นจะเป็นแม่กับพ่อก็ตาม) แล้วยิ่งเป็นพี่ชายนอกสายเลือดที่กำลังชอบๆกันอยู่ คือบทนี้ไม่ควรมีที่สุด แถมนางเอกยังเถียงอีกก็เข้าใจว่ามันธรรมดาแต่ชีวิตจริงคือมันมีแต่เถียงแก้เขินไม่ใช่เถียงจริงจังแบบที่นางเอกทำ

สรุปผิดหวัง

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องอาจจะเพราะคาดหวังมากเกินไปเลยทำให้ผิดหวังพอสมควรค่ะ ไม่อินกับความรักพระเอกนางเอกเลย รู้สึกนางเอกเพ้อมากเกินไป พูดกับตัวเองเยอะ ทำให้ไม่อิน แต่จุดปริศนานั้นชอบเพราะมันหักมุมดี