ตามรอยรัก

หัวใจเดินทาง #6

by ปองวุฒิ

เดินทางข้ามฟ้า เพื่อตามหาความรัก ความหลัง...ของใครบางคน

เชสเตอร์ นักวาดภาพประกอบดาวรุ่งหนุ่มลูกครึ่งอเมริกันเก็บความหวังอัดแน่นมาเต็มกระเป๋า เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาตามหาความลับ...และความหลัง ในเมืองที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน...แม้แต่ชื่อ

วิสสุตา คอลัมนิสต์ฟรีแลนซ์สาวกรุงผู้รักอิสระ จำเป็นต้องกลับมาอุดรธานี จังหวัดบ้านเกิดอย่างไม่เต็มใจ เพราะรุ่นพี่สาวไหว้วานให้เธอเป็นไกด์นำชายหนุ่มลูกครึ่งอเมริกันเที่ยวอุดรธานี

ความทรงจำเลวร้ายในอดีตส่งผลให้วิสสุตาไม่อยากกลับมาบ้านเกิด เธอจึงไม่สบอารมณ์ที่ต้องนำเที่ยวให้ชายแปลกหน้าที่รู้จักเพียงแค่ชื่อ แต่ทันทีที่เจอหน้ากัน คำว่าหน้าที่และอารมณ์หงุดหงิดพลันหายไปชั่วขณะ

เพราะชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า...หล่อราวกับเทพบุตร!

หญิงสาวกลบเกลื่อนความรู้สึกตัวเองด้วยการแสดงออกแบบไม่ใส่ใจต่อท่าทีของชายหนุ่ม ที่ทั้งป้อนคำหวาน ส่งสายตาหยาดเยิ้ม ไปจนถึงแสดงความเป็นห่วงเป็นใยตลอดเวลาที่เธอพาเขาเที่ยวอุดรธานี

เมื่อเธอพาเขาออกเดินทางเพราะหน้าที่ ส่วนเขาตามเธอไปด้วยใจ...ที่ไม่ได้มุ่งหวังแค่ไปเที่ยว แต่เพื่อตามหารักแท้...จากใครบางคน เส้นทางท่องเที่ยวของเขาและเธอจะมาบรรจบกันเป็นเส้นทางรักได้หรือไม่...

376 pages, Paperback

First published October 1, 2015

About the author

ปองวุฒิ รุจิระชาคร เจ้าของนามปากกา ปองวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2525 จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาการตลาด จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอันดับสอง
เริ่มต้นการเขียนนวนิยายเพราะความรักการอ่าน ชอบอ่านหนังสือหลากหลายแนว ต่อมาจนอายุ 15 ปี เขาเริ่มต้นการเขียนด้วยการเขียนไดอารี่ส่วนตัว ก่อนจะเขียนอย่างเป็นจริงเป็นจังในช่วงเรียนมหาวิทยาลัยด้วยการส่งเรื่องสั้นส่งไปตีพิมพ์ตามนิตยสาร เช่น ขวัญเรือน เป็นต้น งานเขียนชิ้นแรกที่ออกสู่สายตานักอ่านคือ เรื่องสั้น "ฟ้าหลังฝนที่เปลี่ยน" ตีพิมพ์ในนิตยสารขวัญเรือน ใช้นามปากกาว่า ปองวุฒิ ก่อนจะตีพิมพ์นวนิยายเรื่องยาวครั้งแรกชื่อ "Pornovel" ในอีก 4 ปีต่อมา
แรงบันดาลใจในการเขียนของเขามาจากหลายแหล่ง ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ เพลง ภาพยนตร์ และงานศิลปะแขนงต่างๆ รับเข้ามากลั่นกรองจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เป้าหมายของเขาในอนาคตคือ การทำงานเขียนอย่างต่อเนื่องเพื่อให้มีกลุ่มนักอ่านมากขึ้น รวมถึงการทำงานให้มีมาตรฐานและรูปแบบความเป็นสากลมากที่สุด[1]
หนังสือในวัยเด็กที่เขาประทับใจจนกลายเป็นรากฐานสำคัญของการเป็นนักเขียนในทุกวันนี้คือ หนังสือของอกาธา คริสตี้ ไอแซค อาซิมอฟ โรอัลด์ ดาห์ล ส่วนนักเขียนไทยที่เขาชอบคือ วิรัตน์ โตอารีย์มิตร และชาติ กอบจิตติ

อีกนามปากกา คือ ปองวุฒิ รุจิระชาคร

Reviews

[Patrawan Dear]

#ตามรอยรัก / ปองวุฒิ

เป็นเรื่องราวของหนุ่มอเมริกันที่เดินทางไปเที่ยวอุดรธานี (ตาม concept ท่องเที่ยวของสนพ.) โดยมีเป้าหมายแอบแฝงในการตามหาแม่ และมีหญิงสาวผู้มีปมกับจังหวัดบ้านเกิดเป็นผู้นำทาง

ในระหว่างที่ทั้งสองตามรอยรักของพ่อกับแม่ในอดีต ก็ได้พาผู้อ่านท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่าง ๆ ไปพร้อมกัน นับว่าทำหน้าที่หนังสือนำเที่ยวได้แบบไม่มากไม่น้อยจนเกินไป

ด้านโทนอารมณ์ของเรื่องเป็นไปในแนวน่ารัก อ่านง่าย ไม่ต้องคิดมาก ไม่มีผี มีซับพล็อตพอให้มีลุ้น ทำให้ต้องพลิกดูชื่อผู้เขียนให้แน่ใจอีกครั้ง

เป็นอีกแนวของผู้เขียนที่จัดว่าอ่านได้เพลินดีเหมือนกันค่ะ :)

[Summerplayrough · Rating 5 out of 5]

เราอ่านเล่มนี้หลังจากสานรักสลับกาลของคนเขียนเดียวกันไม่นาน

ชอบเล่มนั้นมากกว่าเล็กน้อยแต่ยังสนุกและคุณภาพดีเหมือนเดิมค่ะ

อันนี้เป็นแนวท่องเที่ยวน่ารัก เราไม่รู้ว่าคนเขียนต้องมีข้อจำกัดเรื่องแนว

ด้วยไหมทำให้เขียนยากแต่ก็ทำออกมาได้ดีมากเลยนะ

แนะนำให้หามาอ่านกันค่ะ ไม่ผิดหวัง

[Wanderer On MInd · Rating 3 out of 5]

วิสสุตา (แพท) - เชสเตอร์ (เชส)
ตามหน้าที่ของหนังสือคือ แนะนำแหล่งท่องเที่ยวของจ.อุดรธานี เราก็เลยได้ตามคู่พระ-นางไปในสถานที่ต่างๆด้วย ในฐานะคนไม่เคยไปจ.นี้ ถ้าผู้แต่งย้ำว่าสถานที่ต่างๆมีความหลังกับเรื่องราวหรือเป็นหลักของเรื่อง เราคงอินและอยากไปมากกว่านี้ แต่ถ้าเป็นการแนะนำให้รู้จักจ.นี้ ก็ถือว่าทำได้ดี
เรื่องราวของแพทและเชส ดำเนินไปเรื่อยๆ แอบคิดเอาเองว่า ปมของแพทคงคอขาดบาดตายกว่านี้ ถึงกับไม่ยอมกลับมาที่อุดรธานีเลย

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ตามรอยรัก ชุดหัวใจเดินทาง 6
ผู้แต่ง – ปองวุฒิ

ตัวละคร
วิสสุตา ไพศาลพาณิชยการ (แพท) อายุ 25 ปี
เชสเตอร์ (เชส)


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้น่ารักมากๆ เลยค่ะ พาไปเที่ยวอุดรธานี จังหวัดทางภาคอีสานที่มีแหนมเนืองขึ้นชื่อ เพื่อนเราก็เคยซื้อมาฝาก อร่อยมากมาย พอได้อ่านเล่มนี้แล้ว ทำเอาอยากตามรอยละครไปกินๆๆๆ ที่อุดรธานีเลยค่ะ 555+

พระเอกเรื่องนี้คือดีงามอ่ะ ฮีน่ารักจริงๆ นะ อ่านไปก็โอ๊ยยยยย ฮีเป็นลูกครึ่งฝรั่ง-ไทย ที่น่ารักน่าหยิกมากมาย ชอบตอนพยายามพูดภาษาไทย หลังจากฟังคนอื่นบ่นๆ ว่าๆ นินทาฮีซึ่งๆ หน้า ฮีก็ทำเฉย จริงๆ ก็ไม่แน่ใจว่าอาจจะเป็นเพราะฮีไม่ได้เข้าใจหมด หรือฮีคิดในใจว่า ไม่เป็นไร ช่างมันเหอะ 555+ เป็นพระเอกที่อ่านแล้วหลงใหลได้ไม่ยากเลยจริงๆ ค่ะ พอรู้ว่าชอบนางเอก ฮีก็พูดอย่างตรงไปตรงมา

แอบฮาตัวเองอ่ะ เวลาอ่านชื่อพระเอกว่าเชสเตอร์ เราจะนึกถึงเชสเตอร์กริลล์ทันที ใจร้ายกับพระเอกของเราไปไหมอ่ะ ได้ยินชื่อดันไปนึกถึงร้านอาหารซะงั้น ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

ส่วนนางเอก จริงๆ ก็มีทั้งมุมน่ารัก แล้วก็มุมที่ทำตัวได้น่ารำคาญ 555+ ดื้อรั้นพอๆ กับคนเป็นพ่อแหละ ตอนแรกๆ ที่ยังไม่บอกว่า ทำไมวิสสุตาถึงได้ไม่ยอมกลับบ้านมา 7 ปีแล้ว เราก็ดันมโนไปไกลแล้ว กลัวว่าเรื่องจะดราม่าหนักแบบเรื่อง “จะกอดเธอไว้ด้วยรัก” ที่เราอ่านก่อนหน้านี้ในชุดเดียวกัน เรื่องนั้นที่นางเอกไม่กลับลำปาง เพราะเจอดราม่าหนักมาก แต่แล้วก็โล่งใจ ไม่ได้ดราม่าอะไรมากเท่าไร แค่เรื่องของพ่อลูกที่ปากแข็งและดื้อรั้นพอกัน ฮ่าๆๆ

ตัวละครที่สร้างสีสันของเรื่อง นอกจากเชสเตอร์กับวิสสุตาที่พาเราไปเที่ยวอุดรธานีในเรื่องแล้ว ก็ยังมีกิตติภพ หรือตี๋ แฟนคนแรกของวิสสุตา ที่ไม่ยอมให้ใครเรียกเขาว่าตี๋ ให้เรียกกิตติ 555+ ฮีคิดว่ารักเดียวใจเดียวกับวิสสุตา เลยตามตื๊อตลอดเวลา พร้อมฝันหวานว่าไหนๆ พ่อของเขาและเธอต่างก็เชียร์ให้ลงเอยกัน ยังไงวิสสุตาก็คงจะยอมแต่งงานกับเขาแน่นอน ซึ่งถามว่าตอนอ่านเนี่ย บางช่วงก็รำคาญตี๋นะ แต่บางช่วงก็แอบสงสาร แบบที่เชสเตอร์พูดแหละว่าพูดแรงไปไหม สงสารตี๋ไรงี้ บางช่วงก็แอบอมยิ้มกับการทำอะไรที่เกินร้อยของตี๋ ฮ่าๆ สรุปว่าเป็นตัวละครที่ครบทุกรสชาติจริงๆ เราก็เลยแอบชอบหน่อยๆ ละกัน อิอิ

การดำเนินเรื่องช่วงแรกๆ ก็ทำให้ลุ้นๆ แหละว่านางเอกมีปัญหาอะไรกับที่บ้านเนี่ย แล้วก็ลุ้นไปกับเชสเตอร์ด้วยว่า ใครกันเป็นแม่ของเขาที่ทำให้เขามาตามหาถึงอุดร แต่ช่วงกลางๆ เรื่องจะรู้สึกว่าเรื่องยืดๆ ไปหน่อย เป็นช่วงที่ลูกไม่อยากอยู่บ้าน ทะเลาะกับพ่อ หนีไปเที่ยวกับเชสเตอร์ (จริงๆ ช่วยเชสเตอร์หาแม่ระหว่างพาเที่ยวด้วย) เกิดเรื่อง กลับบ้านทะเลาะกันอีก เพราะเจอน้องสาวต่างแม่ขี้อิจฉาช่างยุอีกด้วย ช่วงนี้เราจะเนือยๆ ไปหน่อย

แต่พอพ้นช่วงกลางเรื่องไป สนุกอีกแล้ว ชอบๆ อ่านแล้ววางไม่ลง จนเสียดายช่วงตอนจบที่สั้นไปหน่อย เหมือนถูกตัดจบ เง่อออ จนเรามีข้อสงสัยในใจไงว่า แล้วตกลงคนนี้ยังไงต่อล่ะ คลายปริศนาได้แล้ว ตัวละครนี้ที่เคยพูดถึง ก็หายไปกับสายลมและแสงดาว เลยคิดว่าถ้ามีต่ออีกสัก 1-2 บท เรื่องคงจะจบสมบูรณ์กำลังดีเลยแหละค่ะ

แต่ยังไงโดยรวมก็ชอบเรื่องนี้ค่ะ พระเอกดีงาม อ่านแล้วทำเอาอยากตามรอยไปกินที่อุดรมากๆ ค่ะ แล้วตอนอ่านก็ไม่ได้รู้สึกว่าในเรื่องจะยัดเยียดการเที่ยวในทีเดียว ค่อยๆ ใส่สถานที่ต่างๆ ในอุดรไปเรื่อยๆ ได้กลมกลืนกับเรื่องดีค่ะ ทำให้อ่านเพลินและสนุกกับเรื่องค่ะ

[สปอยล์]

จริงๆ พอเดาได้แหละว่า แพรใจ เจ้าของเกสต์เฮ้าท์อ่ะเป็นแม่แท้ๆ ของเชสเตอร์ แต่เธอปกปิดไว้ เพราะกลัวแหละ เราไม่ค่อยโอเคตอนที่วิสสุตาได้ยินชื่อป้าศรีเรียกแพรใจว่า “เพ็ญ” แล้วเธอก็แอบไปค้นห้องของแพรใจเพื่อหาอัลบั้มมายืนยันว่าเป็นแม่ของเชสเตอร์ จริงๆ เราว่าน่าจะเข้าไปพูดตรงๆ ด้วยเลยดีกว่าไหมอ่ะ อันนี้แค่รู้สึกแปลกๆ นะว่าถึงขั้นไปหาของในห้องส่วนตัวเลยเหรอ

นางเอกกับพ่อต่างคนต่างก็แรงใส่กัน เลยทำให้ไม่เคยพูดจาดีๆ ให้กันนานๆ เลย แต่พอช่วงเข้าใจกันแล้ว แอบคิดว่าน่าจะมีช่วงเวลาพ่อลูกอยู่ด้วยกันแบบน่ารักๆ หน่อยอ่ะ แล้วตกลงพ่อยอมรับให้เชสเตอร์เป็นแฟนไหมหว่า 555+

ธิดารัตน์ หรือแนน น้องสาวต่างแม่ขอ���แพท เราว่านะ เธอมีปมนะคนนี้ ขี้อิจฉาขั้นสุด เรียนก็ไม่เอา วันๆ ไม่ทำอะไรดีๆ เลย สุดท้ายไม่กระอักเลือดเหรอที่พี่สาวที่ตัวเองชอบใส่ร้ายอ่ะ ได้เชสเตอร์เป็นแฟน 555+

สาธิต น้องชายของตี๋ คนนี้น่าจะเป็นปมๆ หนึ่งของเรื่องเลย เป็นเด็กที่ติดยา ติดการพนัน ทำให้พ่อและครอบครัวต้องเดือดร้อน พ่อกับสาธิตปิดไม่ให้กิตติภพรู้เรื่องนี้ด้วย แล้วก็พยายามหาทางให้กิตติภพได้แต่งงานกับวิสสุตา แต่สุดท้ายแล้วด้วยความรักเพื่อนที่มีให้กัน พอพ้นปัญหาแล้ว พ่อของวิสสุตาก็ให้ความช่วยเหลือ การเลี้ยงดูลูกก็ต้องดูแลและใส่ใจลูกให้ดีกว่านี้อ่ะ ไม่งั้นคงจะเตลิดแบบสาธิตจริงๆ

ชอบโมเม้นท์กิตติภพกับภารตี สาวรุ่นพี่ที่เป็นเจ้านายของแพทด้วย สองคนนี้เราก็เดาได้ว่าจะปิ๊งๆ กันเอง ทั้งๆ ที่ภารตีบอกว่ากำลังคุยๆ กับลูค เพื่อนของเชสเตอร์ก็ตาม ภารตีเป็นคนแนะให้วิสสุตาพาเชสเตอร์มาเที่ยวอุดรตามหาแม่ เพื่อจะทำคะแนนให้ลูคตกลงเป็นแฟนกับเธอ แต่สุดท้ายเราว่าคู่นี้คงจะเข้ากว่าลูค ที่แม้แต่เชสเตอร์ยังบอกว่าฮีอ่ะเจ้าชู้ เราก็เชียร์ทีมอาตี๋ที่ติ๊งต๊องเป็นบางครั้งละกัน ฮ่าๆ

จริงๆ ที่แอบบ่นๆ ว่าจบเร็วไป เพราะเราอยากให้มีฉากแบบว่า เชสเตอร์เป็นลูกของแพรใจ 555+ แล้วทุกคนที่เคยนินทาพูดจาไม่ดีใส่เชสเตอร์ (แบบที่คิดว่าเชสเตอร์ฟังไม่ออก) จะตกใจไรงี้ อยากเห็นฉากแบบนี้ ฮ่าๆๆๆ แล้วก็คิดด้วยนะว่า เวลา 1 ปีผ่านไป ก็น่าจะพูดถึงกิตติภพกับภารตีด้วยว่ายังไงล่ะ ธิดารัตน์ แล้วก็สาธิต เป็นยังไงกันบ้าง วิสสุตากับพ่อเข้าใจกันดีแล้วจริงๆ ใช่ไหม (พ่อดูโหดกับลูกตลอด เพราะกลัวจะเสียลูกไปแบบที่เสียภรรยาสุดที่รัก ที่เสี่ยหุงมีส่วนทำให้ภรรเมียตายจากไป)


Start 18.24 น. Sun 19 Jun 2016
End 21.45 น. Tue 21 Jun 2016
Review Date 15.26 น. Wed 22 Jun 2016