Η θλίψη στα μάτια του ποντικού

by Μιχάλης Μακρόπουλος

Η περιπετειώδης εξιστόρηση ενός τραγικού έρωτα μεταξύ των χεριών δύο δολοφόνων (ενός κωφάλαλου, πρώην καλλιτέχνη του τσίρκου, και ενός δασκάλου που έχει σφάξει τη γυναίκα και τα δυο του αγόρια), που είναι έγκλειστοι σ' ένα νησί-φυλακή και πειραματόζωα της διευθύντριας-γιατρού.

156 pages, Paperback

First published December 1, 1995

About the author

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965 και σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έζησε εννέα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Πλέον κατοικεί στη Λευκάδα με τη σύζυγό του και με τα δυο τους παιδιά, και περνά μεγάλα διαστήματα στο Δελβινάκι Πωγωνίου στην Ήπειρο. Εργάζεται ως μεταφραστής λογοτεχνίας από τα αγγλικά και τα γαλλικά.

Έχει εκδώσει βιβλία για ενήλικες καθώς και βιβλία για παιδιά.

Reviews

[TheAuntie · Rating 3 out of 5]

---αμάρτημα νεότητος---

πραγματικά δεν ξέρω πως να βαθμολογήσω αυτό το μυθιστόρημα.

Φαίνεται ότι ως πρώτο βιβλίο του συγγραφέα ήταν πιο πολύ μια δοκιμή, στο στυλ, στις εικόνες, στην πλοκή. Και έτσι, παρά τη δύσβατη γλώσσα του πρώτου μισού βιβλίου που καθυστερούσε πολύ τη ροή της ανάγνωσης, πείσμωσα και ήθελα να φτάσω μέχρι το τέλος. Μετά από αυτό το πρώτο μισό, οι σελίδες διαβάζονταν πιο γρήγορα και κάπως πιο εύκολα, από άποψη γλώσσας και μόνο, γιατί αυτά που διηγούνται είναι τελείως εφιαλτικά, πηγάζουν από το μυστήριο, το φανταστικό, το σουρεαλιστικό και εδώ νομίζω ότι βρίσκεται, παρά τη φρίκη, και η γοητεία και η κάπως θετική συνολική εντύπωση μου.

Μαύρη ατμόσφαιρα και σκοτεινές εικόνες, που από όσα φαίνονται είναι το χαρακτηριστικό του συγγραφέα, και ... εξ' άλλου ... ο τίτλος δεν με προόριζε για κάτι το διαφορετικό.

Είμαι λάτρισσα του Γάλλου μέγα-καλλιτέχνη Ρολάντ Τοπόρ, και πολλές εικόνες από αυτό το βιβλίο για το θλιβερό βλέμμα του ποντικιού μου θύμιζαν τους πίνακες του Τοπόρ.

[Hristos Dagres · Rating 2 out of 5]

Δυστυχώς ή ευτυχώς το βιβλίο αυτό του Μακρόπουλου έφτασε στα χέρια μου αφού είχα διαβάσει τα αριστουργηματικά "Μαύρο Νερό" και "το δέντρο του Ιούδα". Δυστυχώς γιατί η σύγκριση κάνεις τις αδυναμίες αυτού του βιβλίου εντονότερες αλλά ευτυχώς γιατί αν ήταν ανάποδα η σειρά ίσως να δίσταζα να διαβάσω το "Μαύρο Νερό".