Φως στις σκιές

by Πένυ Παπαδάκη

Η Ελένη, σύζυγος του Άρη, ζει για δεκαπέντε χρόνια σε μια εικονική πραγματικότητα. Κλεισμένη στο χρυσό κλουβί του γάμου της, τρέφεται με ψέματα, απάτες και προδοσία. Όταν όλα θα αποκαλυφθούν, θα βρει τη δύναμη να φύγει και να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή.

Στον δρόμο της θα συναντήσει τον Ορέστη, έναν άντρα που κουβαλά βαρύ σταυρό στις πλάτες του, δίνοντας μάχες για να σώσει τη μονάκριβη κόρη του από τον σκοτεινό κόσμο των ναρκωτικών. Οι δοκιμασίες που θα περάσουν θα είναι πολλές και μεγάλες, αλλά το πείσμα τους να διαλύσουν τις σκιές του παρελθόντος και να βγουν νικητές στο φως θα είναι μεγαλύτερο.

Αντίθετα ο Άρης θα κληθεί να πληρώσει σκληρό τίμημα για τις παράνομες πράξεις του. Τα θύματα αυτών των πράξεων είναι πολλά, μα για εκείνον δεν είναι παρά… παράπλευρες απώλειες. Θανάσιμα αμαρτήματα, η πλεονεξία και η αλαζονεία του. Όταν όμως έρθει η ώρα να αναμετρηθεί μαζί τους, θα μάθει με τον πιο αμείλικτο τρόπο πως «όλα εδώ πληρώνονται», και μάλιστα με τόκο.

Γιατί, όταν όλα βγαίνουν στο φως, ή θα λάμψουν ή θα καούν.

312 pages, Paperback

First published September 24, 2015

About the author

Η ΠΕΝΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε λογιστική και ασχολήθηκε με το αντικείμενο των σπουδών της για είκοσι πέντε χρόνια, δίχως να επιτρέψει στους αριθμούς να επηρεάσουν το ανήσυχο πνεύμα της. Εργάστηκε επίσης για επτά χρόνια στον τομέα του μάρκετινγκ, μέχρι το 2011, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Μιλά αγγλικά και γερμανικά. Το 2007 έγινε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Τα τελευταία χρόνια καταπιάνεται και με τη στιχουργία. Στίχους της έχουν ερμηνεύσει η Λένα Αλκαίου και ο Θοδωρής Νικολάου. Ύστερα από αρκετά χρόνια που ασχολείται με τη συγγραφή εξακολουθεί να πιστεύει πως η μεγαλύτερη δημιουργία της ζωής της είναι τα δύο παιδιά της, στα οποία σχεδόν πάντα αφιερώνει τα βιβλία της.

Reviews

[Christiana · Rating 2 out of 5]

Η Ελένη είναι παντρεμένη με έναν πλούσιο, γοητευτικό και δυναμικό άντρα. Της προσφέρει όλα τα υλικά αγαθά που χρειάζεται, εκτός από την αγάπη και τον χρόνο του. Αυτή λατρεύει και το χώμα που πατά ο αντρούλης της, ίδια πιστή Πηνελόπη.
Μια μέρα μαθαίνει ότι ο άντρας της την κερατώνει ασύστολα, κι ότι έχει κάνει μάλιστα και παιδί με την γκόμενα. Από τη σύγχυση της, η Ελένη χάνει το παιδί που κυοφορεί.
Ποιά είναι, λοιπόν, η αντίδραση της; Αποφασίζει να κάτσει στη σπιταρώνα και να του κάνει τον βίο αβίωτο; Να βάλει δικηγόρους να του πάρουν και τα σώβρακα; Να βάλει το σόι της να τον κάνει τόπι στο ξύλο; Οοοοοχι! Είδατε που δεν ξέρετε τίποτε από τη ζωή; Σε άλλο πλανήτη ζούσατε τόσα χρόνια, γατάκια! Ευτυχώς δηλαδή που ήρθε η Παπαδάκη να σας ανοίξει τα μάτια!
Η Ελένη λοιπόν, κατόπιν προσεκτικής σκέψης (;;;) αποφασίζει να πάρει των ομματίων της με ένα σακ βουαγιάζ και λίγα μετρητά, να αφήσει τα πάντα στον άντρα της και τη γκόμενα, και να πάρει τους δρόμους προς άγνωστη κατεύθυνση.
Επειδή ως γνωστόν η Ελλάδα είναι κάτι σαν τις ΗΠΑ, ούτε κολλητή έχει, ούτε κουμπάρα, ούτε θεία στο χωριό, ούτε μια ξαδέρφη να πάρει ένα τηλέφωνο. Τυχαία λοιπόν βρίσκει στον δρόμο της ένα ξενοδοχείο, βλέπει φως, μπαίνει, και ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΡΑΔΥ γνωρίζει τον έρωτα της ζωής της, έναν εξηντάρη με τον οποίο καταλήγει στο κρεβάτι. Πώς είπατε; Το κάνει από εκδίκηση; Και πάλι λάθος, γατάκια! Ο κύριος αυτός αποδεικνύεται εντός λίγων ωρών πως είναι το καλύτερο της φιλαράκι, το έτερον της ήμισυ, η αδελφή ψυχή της, που θέλει μόνο το καλό της και ποσώς τον ενδιαφέρει αν η νεαρά είναι φίνο γκομενάκι και κορμάκι τούμπανο. Αυτά μόνο εσείς οι ανώμαλοι τα σκέφτεστε. Όχι, πρόκειται για αγνό, πραγματικό έρωτα και να σκάσετε, ντάξει;
Η καλομαθημένη Ελένη λοιπόν, που ζούσε μια ζωή στη χλίδα, βρίσκει αμέσως δουλειά ως πωλήτρια σε κατάστημα (ποιά ανεργία καλέ;), φτιάχνει στο πι και φι το σπιτάκι της (με τον μισθό της πωλήτριας πάντα) και είναι σούπερ ευτυχισμένη.
Σύντομα γνωρίζει και την κόρη του εξηντάρη, με την οποία γίνονται αμέσως κολλητές. Πως είπατε; Οοοοοχι αγάπες μου, ούτε αντιζηλίες, ούτε κόντρες, ούτε "Πας να μου κλέψεις την πορτοφόλ.... εεεε τον μπαμπά μου, πορνίδιο". Αυτά μόνο στο δικό σας μυαλό συμβαίνουν και όχι στον πραγματικό κόσμο, δηλαδή αυτόν της Παπαδάκη.
Και η ιστορία μας συνεχίζεται, με την ίδια πάντα πειστικότητα και αληθοφάνεια...

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

Πριν από περίπου ένα μήνα, επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το βιβλίο της Πένυς Παπαδάκη, "Φως στις σκιές", που αρχικά είχε εκδοθεί από τις Εμπειρία Εκδοτική το 2008. Πρόκειται για το τρίτο μυθιστόρημα της συγγραφέως, και ο λόγος που αναφέρω όλες αυτές τις λεπτομέρειες είναι πολύ στοχευμένος, αφού θεωρώ πως οι μικρές αυτές λεπτομέρειες θα μπορέσουν να σας βοηθήσουν να κατανοήσετε περισσότερα πράγματα στην συνέχεια του κειμένου αυτού, και -ίσως- σε μεγαλύτερο βάθος. Και μην βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα πως το βιβλίο δεν μου άρεσε -γιατί η αλήθεια είναι πως η εισαγωγή μου φαντάζει κάπως "τρομακτική"- απλά δεν θα μπορούσα και σε καμία περίπτωση να ισχυριστώ πως είναι το καλύτερό της έργο ή, τουλάχιστον, το δικό μου πιο αγαπημένο.

Η Ελένη έχει ζήσει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια της ζωής της μέσα σε έναν γάμο που στην πραγματικότητα, δεν της προσφέρει τίποτα περισσότερο από ένα χρυσό κλουβί. Τι κι αν όλα φαντάζουν ιδανικά, εκείνη βαθιά μέσα της δεν είναι ευτυχισμένη, και τα ψέματα και η προδοσία που τρέφουν την καθημερινότητά της θα την κάνουν να ξεσπάσει, να αποτινάξει τα δεσμά της και να φύγει, επιχειρώντας να φτιάξει μια νέα ζωή, να κάνει μια νέα αρχή. Στο δρόμο της θα συναντήσει τον Ορέστη, έναν άντρα που κουβαλάει τον δικό του σταυρό και που παλεύει να σώσει την κόρη του από την μάστιγα των ναρκωτικών. Δύο ταλαιπωρημένες ψυχές και δύο άνθρωποι που ψάχνουν τρόπο να εισχωρήσει και πάλι το φως στη ζωή τους και να ξεκινήσουν από το μηδέν, εκεί που η μοίρα αποδεικνύει με τον δικό της τρόπο πως ο καθένας μας, στο τέλος, παίρνει αυτό που του αξίζει.

Η κυρία Παπαδάκη παντρεύει δύο διαφορετικές ιστορίες που, όμως, έχουν ένα κοινό σημείο. Το βαρύ φορτίο που φέρουν η Ελένη και ο Ορέστης που αν και διαφορετικό, είναι κάτι που πρέπει ο καθένας να αντιμετωπίσει μόνος του, έτσι ώστε να μπορέσει να οδηγηθεί στην προσωπική του λύτρωση. Δύο ιστορίες απόλυτα σύγχρονες, δύο ιστορίες που αποτελούν φαινόμενο των καιρών μας, το συζυγικό τέλμα εξαιτίας λάθος επιλογών, και το γονεϊκό τέλμα όταν καλείται κάποιος να αντιμετωπίσει μια δύσκολη πραγματικότητα στη ζωή του παιδιού του, όπως είναι η χρήση ναρκωτικών ουσιών. Δύο άνθρωποι διαφορετικοί μα και τόσο όμοιοι, που αναζητούν απελπισμένα το δρόμο εκείνο που θα τους βοηθήσει να βγουν από τα σκοτάδια της καθημερινότητάς τους και να βγούνε, επιτέλους, στο φως, ζώντας ξανά, καλύτερα, πιο ουσιαστικά και ολοκληρωμένα, διεκδικώντας όλα όσα έχασαν στην μέχρι τώρα πορεία τους.

Όμως, περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο, το "Φως στις σκιές" είναι ένα μυθιστόρημα που μιλάει για δικαίωση, για το κάρμα -αν θέλετε- που όλοι μας καλούμαστε κάποια στιγμή να πληρώσουμε για τις επιλογές που έχουμε κάνει. Σωστές ή λάθος, όλες οι επιλογές έχουν ένα αποτέλεσμα, καθώς κι έναν αντίκτυπο, τόσο στη δική μας ζωή όσο και στις ζωές των ανθρώπων γύρω μας. Και όσο κι αν προσπαθούμε να θάψουμε την αλήθεια, εκείνη πάντα καταφέρνει να βρει το δρόμο της και να αποκαλυφθεί, τιμωρώντας ή δικαιώνοντας, σκληρή και αμείλικτη, όπως ακριβώς οφείλει να είναι. Πρόκειται για μια ιστορία απόδοσης δικαιοσύνης, που μπορεί να μην είναι πάντα εύκολη, είναι όμως ισχυρή και ειλικρινής, έτοιμη να θυσιάσει και να θυσιαστεί, γιατί μονάχα η εξύψωση του ήθους μπορεί να φέρει την αποκάλυψη και να ξεκαθαρίσει τις θολές μέχρι πρότινος, εικόνες στα μάτια μας.

Με γραφή σύγχρονη και ρεαλιστική, με γλώσσα άλλες φορές σκληρή και άλλες, πάλι, γεμάτη ευαισθησία και τρυφερότητα, με λόγο που ρέει και με μια ιστορία βαθιά αληθινή και ανθρώπινη, το βιβλίο αυτό κρύβει στις σελίδες του κάτι από την προσωπική αλήθεια του καθενός μας, ένα μικρό ή μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Ένα μυθιστόρημα που συγκινεί αλλά κυρίως, προβληματίζει, αναγκάζοντάς μας -κατά κάποιον τρόπο- να μπούμε στη θέση των πρωταγωνιστών, να βιώσουμε τα διλήμματα και τις ανασφάλειές τους, να μπούμε στο μυαλό και στην ψυχή τους και να πάρουμε τις δικές μας αποφάσεις. Διδακτικό, αλλά όχι ηθικοπλαστικό, το "Φως στις σκιές" μιλάει για πράγματα που πολλές φορές διστάζουμε να το κάνουμε και που όμως, στην παραδοχή τους, βρίσκεται ο δρόμος προς τα φωτεινά μονοπάτια της συνείδησης.

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 2 out of 5]

Ζορίζομαι λίγο να εκφέρω άποψη για το συγκεκριμένο βιβλίο. Καταπιάνεται με ένα εξαιρετικά σοβαρό θέμα- τη χρήση ναρκωτικών και τη διακίνησή τους, όμως μου φαίνεται ότι η όλη ιστορία ειπώθηκε λίγο επιφανειακά. Βρήκα πολλές από τις αντιδράσεις των ηρώων υπερβολικές- ξαφνικά άρχιζαν να φωνάζουν και να βρίζουν για παράδειγμα ή αντίθετα πολύ χλιαρές- μαθαίνει η Ελένη και όλοι οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές του βιβλίου ότι ο Άρης διακινεί ναρκωτικά και δεν το λέει στην Αστυνομία; Απλά συνεχίζουν τη ζωή τους; Επίσης δεν μου δημιουργήθηκε κανένα απολύτως συναίσθημα παρά μόνο στις τελευταίες σελίδες που ως άνθρωπος ταράχτηκα και στεναχωρήθηκα.
Μάλλον δε μου ταίριαξε το βιβλίο αυτό τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όμως διαβάζεται εύκολα και παρά το βαρύ του θέμα και την άσχημη κατάληξη σε αφήνει με μια γλύκα και ελπίδα ότι τα πράγματα κάποια στιγμή θα στρώσουν.

[Tassos Bog · Rating 4 out of 5]

Αρκετά καλό βιβλίο με γρήγορη ροή και με δύσκολο θέμα.

[stef_readsz · Rating 3 out of 5]

🌶️

💧💧💧

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 4 out of 5]

Το μυθιστόρημα ΦΩΣ ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ είναι ένα βιβλίο που σε παρασέρνει μέσα στις σελίδες του με τις αλήθειες και τις ανατροπές που κρύβει η ζωή. Ένα βιβλίο γεμάτο από τις χαρές και τις λύπες της ζωής, που σου δείχνει μια το καλό και μια το κακό της πρόσωπο μέσα από τις επιλογές που οι ίδιοι κάνουμε. Ένα βιβλίο γεμάτο έντονα συναισθήματα, περιπέτειες, συγκινήσεις, τον αγώνα που κάνουν κάποιοι άνθρωποι για να ζούνε πάντα στο φως με τον αγώνα και τον μόχθο της ζωής τους, ενώ κάποιοι άλλοι ψάχνουν τον εύκολο δρόμο, το εύκολο χρήμα. Ένα βιβλίο που μας διδάσκει, μας δείχνει πόσο ευαίσθητη ή μη μπορεί να είναι η ανθρώπινη ψυχή, μας μαθαίνει πως η ανθρωπιά και το αληθινό δόσιμο της ψυχής χωρίς ανταλλάγματα είναι δώρα για να μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις αντιξοότητες της ζωής.