ลู่เหริน เล่มจบ

路人 - ลู่เหริน #2

by 易人北, อี้เหรินเป่ย, Onederwhy (Translator)

ขณะที่ลู่ชิงเทียนตกอยู่ในอันตรายจากแผนชั่วของสำนักอัคคีทำให้ธาตุไฟเข้าแทรก จิตมารกำเริบ จนคลุ้มคลั่งกระหายเลือดและหลงลืมญาติพี่น้องทั้งหมด คนเพียงคนเดียวที่ลู่ชิงเทียนไม่ลืมคือ ลู่ฉือลิ่ว ผู้ที่ร่วมเป็นร่วมตายอยู่ข้างกายเขาที่เทือกเขาหลงหลังมาตลอด
กระนั้นลู่ฉือลิ่วกลับไม่ดีใจนัก ในเมื่อเจ้านายเขาแค่ไม่อยากพลั้งเผลอฆ่าใครจนต้องหาที่ระบายเท่านั้น! นี่เขาต้องมารับกรรม หัวก็ปวด ตัวก็ปวด ก้นก็ยิ่งปวด
และในเวลานี้เอง ความทรงจำบางอย่างของลู่ชิงเทียนก็ค่อย ๆ ฟื้นกลับมา
ชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ กิริยาท่วงท่าสง่างาม เจ้าสำนักอัคคีผู้มีวรยุทธ์แก่กล้าเป็นอันดับที่สามในยุทธภพและยังเป็นเจ้าของความทรงจำที่ลู่ชิงเทียนไม่อาจลืมปรากฎ ไม่เสียแรงที่สลักคำว่า ใต้หล้าบาดาล ไว้บนหน้าเพื่อตามหาคนรักเมื่อครั้งอดีต
ฉือลิ่วแสยะยิ้มให้ตัวเอง ตัวประกอบอย่างไรก็เป็นแค่ตัวประกอบ ในเมื่อตัวจริงมาแล้ว ถึงเวลาที่เขาต้องลงจากเวทีเสียที
นี่ฉือลิ่วเป็นตัวประกอบจริง ๆ งั้นหรือ?!

Genres: Yaoi

253 pages, Paperback

First published December 14, 2007

About the author

Associated Names:
* 人北
* Yi Ren Bei
* อี้เหรินเป่ย (Thai Profile)

Reviews

[Chanyaku · Rating 3 out of 5]

เราไม่อินความรักของพระ-นาย เราไม่รู้สึกเอาใจช่วยตัวละครไหนเลย แม้จะชอบนายเอกที่สุดในเรื่อง(ชอบความชิล มึนๆ ความปลงกับชีวิตของนาง) แต่ก็ยังไม่สุด ส่วนพระเอกก็คือ...ไม่ชอบคนๆ นี้อ่ะ 55555555 ยากมากเลยที่เราจะอ่านนิยายเรื่องนึงแล้วไม่รู้สึกร่วมไปกับตัวละครหลักได้ขนาดนี้

แต่มีจุดที่น่าสนใจคือเนื้อเรื่องลงลึกในอาชีพ 'เงา' มากกว่านิยายจีนทั่วไป แต่ก็ยังรู้สึกขาดๆ เกินๆ ยังคิดว่าเล่นประเด็นนี้ เอาความเป็น 'เงา' นายเอกมาขยายความได้มากกว่านี้

สรุปคือไม่ชอบนั่นเอง T T

[Ning · Rating 4 out of 5]

ไม่เข้าใจว่า ทำไมนักเขียนต้องสร้างตัวละครให้มันรันทดอะไรนักหนา

ทุกเล่มท่ีอ่านเลยเนี่ย

เล่มนี้ก็รันทดเช่นกัน ไม่หล่อ ไม่รัก
น่าสงสารเป็นที่สุด. แต่สุดท้ายก็มีความหวานใส่มาให้ท้ายๆเล่ม

นี่คือสูตรคนแต่งสินะ

ก็โอเค อ่านสนุกดี มีบางช่วงนอกเรื่องบ้าง น่าเบื่อบ้าง

แต่ยังถือว่าสนุกค่ะ

[Tkpslc. · Rating 4 out of 5]

พอเข้าเรื่องก็ดีขึ้นจากเล่มแรกอะ ขอบ่นว่าเราไม่ชอบที่บทกำลังเข้าซีนอารมณ์บีบหัวใจอยู่ดีๆก็หักดิบตัดมาหวานแหวว เหมือนโดนตบหัวแล้วบอกอะล้อเล่นขำๆ สะเก็ดดาวว คือสะเทือนใจอยู่ ใครจะเล่นด้วยฟระะ

สรุป ถ้าใครชอบงานอี้เหรินเป่ย แพทเทิร์นแนวน้ำเน่าสวรรค์เบี่ยง bdsm / toxic relationship สตอร์คโฮมซินโดรม เมโลดราม่าเน้นเอาสะใจเหตุผลไม่ต้องเยอะก็ลองดู

[Bunnypooh · Rating 5 out of 5]

สนุกมากค่ะ

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วรู้สึกสงสารนายเอก แอบมีหักมุมเล็กน้อย โครงเรื่องสนุกดีแต่ตอนจบแบบห้วนๆ ไปหน่อย

[หยดน้ำผึ้ง · Rating 4 out of 5]

ซื้อเรื่องนี้มาจากงานหนังสือเมื่อวาน

เป็นเรื่องที่ 3 ที่ได้อ่านงานของอี้เหรินเป่ย แล้วก็คิดว่าคนเขียนอาจมีปมเรื่องหน้าตาที่ไม่น่าพิศมัยอ่ะนะ

เรื่องนี้ไม่มีเค้าโครงเรื่องความรักเท่าไหร่ เป็นเรื่องท่องยุทธ์เสียมากกว่า แทบจะหาความหวานไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

คือที่อ่านๆ มานี่ขมหมด มาหวานเอาปลายๆ ลิ้นเท่านั้นเอง

ถามว่าชอบมั้ย ก็ชอบนะ แต่รู้สึกไม่พีคเท่าไหร่ มาพีคเอาตอนเฉลยปมท้ายๆ เล่มสอง เล่มแรกนี่เอาจริงแอบงงนิดๆ ตอนที่นายท่านลู่ออกเดินทางไปกับฉือลิ่ว สร้างแผนลวงเรื่องแผนที่สมบัติ เรางงว่าทำไมต้องทำให้ตัวเองตกเป็นเป้าเท่านั้นเอง

แล้วก็แอบเคืองพระเอกนิดๆ ที่ใช้แผนแรงไปหน่อย แค่เพราะอยากรู้ว่านายเอกรัก และหึงหวงตัวเองหรือเปล่า

แต่ถือว่าผ่านค่ะ สำหรับเรื่องนี้ ไม่เสียดายเงิน

[Artanya · Rating 4 out of 5]

อารมณ์เทาหม่นๆ อนาถแท้ชีวิตรัก อยากซัดนายท่านลู่สักป๊าบ พฤติกรรมน่าโบ้กบาลยิ่งนัก // อ่านแล้วชอบค่อนข้างมาก แต่ข้อเสียคือการจัดหน้าและคำผิด