What do you think?
Rate this book
Licht en geluid
Wanneer No op een dag beslist dat zijn leven anders moet, strekt een universum van mogelijkheden zich voor hem uit. Samen met zijn huisgenoot Simon laat hij alles achter wat hem dierbaar is.
Op hun bizarre tocht door Europa wacht hen een aantal confrontaties. De eenzame zakenman, pedofiele motorrijders en de bedrieglijke echtgenoot: de ene ontmoeting is nog perverser, vreemder en rauwer dan de andere. No raakt steeds verder verwijderd van zijn doel, en van zijn reisgenoot. Hoe meer hij zich opsluit in zijn eigen verhaal, hoe hardnekkiger de werkelijkheid zich aan hem opdringt. Er is geen ontkomen aan. Uiteindelijk heeft No maar één vraag te beantwoorden: wat is er eigenlijk gebeurd, thuis, waarvoor hij moest vluchten?
Licht en geluid is een literaire roadmovie, een mystiek en gevoelig relaas waarin zowel het hoofdpersonage als de lezer onontkoombaar verstrikt raakt.
Op hun bizarre tocht door Europa wacht hen een aantal confrontaties. De eenzame zakenman, pedofiele motorrijders en de bedrieglijke echtgenoot: de ene ontmoeting is nog perverser, vreemder en rauwer dan de andere. No raakt steeds verder verwijderd van zijn doel, en van zijn reisgenoot. Hoe meer hij zich opsluit in zijn eigen verhaal, hoe hardnekkiger de werkelijkheid zich aan hem opdringt. Er is geen ontkomen aan. Uiteindelijk heeft No maar één vraag te beantwoorden: wat is er eigenlijk gebeurd, thuis, waarvoor hij moest vluchten?
Licht en geluid is een literaire roadmovie, een mystiek en gevoelig relaas waarin zowel het hoofdpersonage als de lezer onontkoombaar verstrikt raakt.
240 pages, Paperback
First published January 19, 2015
1 person is currently reading
24 people want to read
About the author
Vincent Van Meenen
10 books14 followersVincent Van Meenen is schrijver en doctor in het surrealisme. Hij woont en werkt in Oostende. Zijn laatste roman, 0xBlixa (2023) werd genomineerd voor de BNG Bank Literatuurprijs en ontving een grant van de Ethereum Foundation (2025). Sinds 2018 is hij meervoudig laureaat van de Maarten Inghelsprijs. In 2025 debuteerde hij als dichter met 'Alle fonteinen' (Das Mag)
In het verleden maakte hij theater met vluchtelingen in Athene en schreef hij over de creatiemethodes van beeldende kunstenaars voor het Belgische kunsttijdschrift HART (Glean). Hij is ook de maker van de allereerste Nederlandstalige roman die gepubliceerd werd als NFT (EU, 2021).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
August 29, 2017
Weinig origineel en meer dan geregeld oervervelend romandebuut van een piepjonge theaterman en winnaar van Write Now! in 2012. Hangt helaas met losse haken en ogen aaneen van onnozelheid, onevenwichtigheid en onvolwassenheid. Een plot zou het geheel al lichter verteerbaar maken, of een verhaal waar iemand een greintje interesse voor zou kunnen vertonen. Peuteren in de eigen navel kan ik nog velen, er op een dergelijke manier in staren is alleen maar enerverend. Jammer, maar ik geef Van Meenen nog een kans met TUIN, dat begin oktober uitkomt.
May 11, 2016
Debuut
Twee vroege twintigers, studenten, hebben een doel waarvoor ze op reis gaan. Het wordt een roadtrip naar een soort heilige graal. Doorheen de reis wordt het als maar duidelijker dat de reis steeds minder met het object dat ze zoeken te maken heeft, het gaat hoe langer hoe meer over de reis zelf. We spreken over de debuutroman van Vincent Van Meenen.
Het hele verhaal draait oorspronkelijk rondom No, de student die ietwat schichtig en beduusd overkomt. Teruggetrokken en stil op zijn studentenkamer luistert hij in het weekend wanneer iedereen naar huis is graag naar het zoemen van de boiler en de ijskast. No is op vroege leeftijd zijn moeder verloren, en dat heeft grote littekens achter gelaten. Littekens die dreigen te springen bij de minste speldenprik.
Daartegenover staat Simon. Niet echt verrassend is hij compleet en in alles het tegenovergestelde van No. Letterlijk. Hij is sociaal, joviaal, een waaghals,... En op de koop toe heeft hij een moeder.
‘‘Het gaat om mijn moeder,’ aarzel ik [No]. ‘Ik was amper zes toen ze stierf. Aan dat beeldje hangen godverdomme de enige echte herinneringen die ik aan haar heb.’’ De zoektocht naar het beeldje komt al snel op gang. Maar hoe langer hoe meer vervagen de karakters van No en Simon in een soort turbulente lsd-trip, waar de werkelijkheid nog maar moeilijk is te onderscheiden van de droom. De reis is op de duur geen reiken naar het doel meer, maar een vraag naar de oorsprongen waaruit ze zijn vertrokken. De zoektocht naar No’s moeder, is de zoektocht naar zijn eigen heimat.
Debuterende schrijvers, het blijft een klasse apart. Jammer genoeg schemert maar al te vaak door de taal de noeste arbeid om ‘geweldige’ literaire constructies op poten te zetten. Uitgekiende karakters en verhaallijnen, niets wordt aan het toeval overgelaten en alles heeft een welomschreven functie. Ook Van Meenen laat vanaf de eerste zin de grip op het organische van een literair verhaal varen. Het is een soort fenomeen om imponerende zinnen aan elkaar te rijgen, door Ilia Leonard Pfeijffer een ‘schrijverszinnetje’ genoemd. Even een voorbeeld van zijn hand: ‘Het was in ieder geval niet het gevoel dat ik gewoonlijk heb wanneer ik een openbaar gemak bezoek. Dat laatste is echt zo’n schrijverszinnetje, ik weet het. Een groot gevoel onmiddellijk kapot relativeren. Gaan voor gegniffel in plaats van voor kwetsbare oprechtheid. Ik kon het niet laten. Het lijkt wel alsof ik nu al ben aangestoken door mijn Pelsvriendjes.’ De Pelsvriendjes in dit citaat staan voor de Nitwits uit de jonge garde - weliswaar getalenteerde - schrijvers. Ook ‘Licht en geluid’ ontsnapt niet aan de grillen van het debuteren. Het boek wil gewoon te goed zijn.
‘Licht en geluid’ bevat veel existentiële kantjes, mystieke belevingen en Nietzscheaanse ironie. Maar wat Van Meenen lijkt te vergeten is dit boek een ziel mee te geven.
Wouter Etienne
Twee vroege twintigers, studenten, hebben een doel waarvoor ze op reis gaan. Het wordt een roadtrip naar een soort heilige graal. Doorheen de reis wordt het als maar duidelijker dat de reis steeds minder met het object dat ze zoeken te maken heeft, het gaat hoe langer hoe meer over de reis zelf. We spreken over de debuutroman van Vincent Van Meenen.
Het hele verhaal draait oorspronkelijk rondom No, de student die ietwat schichtig en beduusd overkomt. Teruggetrokken en stil op zijn studentenkamer luistert hij in het weekend wanneer iedereen naar huis is graag naar het zoemen van de boiler en de ijskast. No is op vroege leeftijd zijn moeder verloren, en dat heeft grote littekens achter gelaten. Littekens die dreigen te springen bij de minste speldenprik.
Daartegenover staat Simon. Niet echt verrassend is hij compleet en in alles het tegenovergestelde van No. Letterlijk. Hij is sociaal, joviaal, een waaghals,... En op de koop toe heeft hij een moeder.
‘‘Het gaat om mijn moeder,’ aarzel ik [No]. ‘Ik was amper zes toen ze stierf. Aan dat beeldje hangen godverdomme de enige echte herinneringen die ik aan haar heb.’’ De zoektocht naar het beeldje komt al snel op gang. Maar hoe langer hoe meer vervagen de karakters van No en Simon in een soort turbulente lsd-trip, waar de werkelijkheid nog maar moeilijk is te onderscheiden van de droom. De reis is op de duur geen reiken naar het doel meer, maar een vraag naar de oorsprongen waaruit ze zijn vertrokken. De zoektocht naar No’s moeder, is de zoektocht naar zijn eigen heimat.
Debuterende schrijvers, het blijft een klasse apart. Jammer genoeg schemert maar al te vaak door de taal de noeste arbeid om ‘geweldige’ literaire constructies op poten te zetten. Uitgekiende karakters en verhaallijnen, niets wordt aan het toeval overgelaten en alles heeft een welomschreven functie. Ook Van Meenen laat vanaf de eerste zin de grip op het organische van een literair verhaal varen. Het is een soort fenomeen om imponerende zinnen aan elkaar te rijgen, door Ilia Leonard Pfeijffer een ‘schrijverszinnetje’ genoemd. Even een voorbeeld van zijn hand: ‘Het was in ieder geval niet het gevoel dat ik gewoonlijk heb wanneer ik een openbaar gemak bezoek. Dat laatste is echt zo’n schrijverszinnetje, ik weet het. Een groot gevoel onmiddellijk kapot relativeren. Gaan voor gegniffel in plaats van voor kwetsbare oprechtheid. Ik kon het niet laten. Het lijkt wel alsof ik nu al ben aangestoken door mijn Pelsvriendjes.’ De Pelsvriendjes in dit citaat staan voor de Nitwits uit de jonge garde - weliswaar getalenteerde - schrijvers. Ook ‘Licht en geluid’ ontsnapt niet aan de grillen van het debuteren. Het boek wil gewoon te goed zijn.
‘Licht en geluid’ bevat veel existentiële kantjes, mystieke belevingen en Nietzscheaanse ironie. Maar wat Van Meenen lijkt te vergeten is dit boek een ziel mee te geven.
Wouter Etienne
November 11, 2021
Het is een uniek boek. Niks kon ik voorspellen. Alles had dubbele betekenissen. Mooi geschreven. Het was wel soms eens denken van "wtf"
November 5, 2025
"Eindelijk connectie, want zijn onbegrip is het mijne" (62).
Displaying 1 - 5 of 5 reviews