หัวขโมยจำนนใจ

非常保鑣 #3

by Hei Jie Ming, 黑潔明, เฮยเจี๋ยหมิง

‘แบล็กแองเจิล’ เพชรสีดำมูลค่ามหาศาลเป็นที่ต้องการของทุกคน... โดยเฉพาะ ‘เซียนโจรกรรม G’

ใครจะไปรู้ล่ะว่าเด็กสาวผมสั้นกุด ดวงหน้ารูปไข่ขาวซีด ปากเล็กสีชมพู ตัวไม่สูงมากคนนี้จะเป็นยอดนักโจรกรรมไปได้... ขนาด ‘ไป๋เทียนอี้’ ที่ว่าเก่งกาจอยู่ใกล้ชิดเธอแทบจะตลอดเวลาแบบนี้ยังไม่รู้เลย

ไม่รู้ขนาดที่ว่า ‘ฉู่หนิง’ อาศัยอยู่ที่ห้องเขามาเป็นอาทิตย์ แถมยังแอบลงมาขโมยอาหารกินก็ตั้งหลายมื้อ...

เฮ้อ เขาเป็นอะไรไปเนี่ย... ไม่สมกับที่เป็นลูกชายตาเฒ่าเจ้าของบริษัทรักษาความปลอดภัยเดย์ไลต์เลย เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นเซียนโจรกรรมที่ตัวเองตามล่า แถมยังตามติดเป็นเงาคอยดูแลเอาใจใส่เธออีก... ละเหี่ยใจกับนายคนนี้จริงๆ!

Genres: Novels

224 pages, Paperback

First published September 30, 2015

About the author

Associated Names:
* Hei Jie Ming (English)
* 黑潔明 / 黑洁明 (Chinese)
* เฮยเจี๋ยหมิง (Thai)

Reviews

[Polyj · Rating 3 out of 5]

อ่านแล้วไม่ค่อยเชื่อว่านางเอกจะมีบุคลิกแบบนี้

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – นักฆ่าล่อลวงใจ ชุด The Bodyguards (黑天使的情人保鏢 ชุด 非常保鏢)
ผู้แต่ง – เฮยเจี๋ยหมิง (黑潔明) เขียน เม่นน้อย แปล

ตัวละคร
ฉู่หนิง (เสี่ยวหนิง)
ไป๋เทียนอี้


รีวิวหลังอ่าน

ชื่อเรื่องจริงๆ ก็น่าจะประมาณว่า “บอดี้การ์ดที่รักของนางฟ้าสีดำ” ฮ่าๆ เรื่องนี้มีส่วนเชื่อมโยงกับ “คู่บุปผาข้ามภพ” แต่เรายังไม่ได้อ่านเรื่องนั้นเลย ไม่น่าเชื่อว่าอยู่คนละแนว แต่ข้ามเรื่องกันได้ เท่าที่รู้คือ ไป๋เทียนอี้ เป็นพ่อของนางเอกเรื่อง “คู่บุปผาข้ามภพ” และข้าพเจ้าเดาว่า “พี่ฉิน” ที่เอ่ยถึงในเรื่องนี้ น่าจะเป็นพระเอก “คู่บุปผาข้ามภพ” แหงๆ เลย เดาเอาล้วนๆ นะ ฮ่าๆๆ ใช่ไม่ใช่ต้องไปอ่านเอาอีกทีอ่ะ

ครึ่งเรื่องแรกอ่านไปขำไปมาก เลยทำให้อ่านไปได้อย่างรวดเร็ว คือขำอ่ะ ฉู่หนิงชอบปีนลงไปห้องของไป๋เทียนอี้ แอบไปอยู่ แอบไปกินอาหาร บลาๆๆ เพราะจะหลบญาติตัวเองที่จะตามให้กลับไปแต่งงาน (ต่อเนื่องจากเรื่องก่อน ที่ฉู่ตี้มาที่ห้องน้องแล้วไม่เจอน้องตัวเอง) หารู้ไม่ว่าโลกกลมมาก เพราะไป๋เทียนอี้สนิทกับฉู่ตี้

ขำสุดๆ ก็ฉากที่ฉู่หนิงปีนออกนอกห้องตัวเอง แล้วมีแปรงสีฟันอยู่ในปากด้วย แถมเผลอทำยาสีฟันหยดลงไปข้างล่างด้วย สงสารคนที่อยู่ข้างล่างจริงๆ นะ ถ้าเกิดโดนหัวขึ้นมาอ่ะนะ ฮ่าๆๆๆ

ช่วงกลางๆ แอบเนือยๆ เล่าถึงการตามล่าหา “นักโจรกรรม G” ลืมเล่าว่าไป๋เทียนอี้เข้าใจว่าฉู่หนิงเป็นใบ้ เลยทำให้ในเรื่องไม่ค่อยมีบทพูดของนางเอกสักเท่าไรนะ

อ่านไปก็จะตื่นเต้นกับช่วงท้ายๆ อีกครั้ง ตอนที่รู้ความจริงกันแล้ว ว่าโลกกลมขนาดไหน และไป๋เทียนอี้รู้ใจว่าตัวเองรักฉู่หนิงจริงๆ

การเล่าเรื่องเป็นไปตามสไตล์ของเฮยเจี๋ยหมิง ที่เราเพิ่งเคยได้ลอง เราชอบนะ แต่เรื่องนี้มีช่วงที่เนือยๆ แล้วไม่ทำให้เราอ่านแล้วต่อเนื่องเหมือนตอนอ่าน “นักฆ่าล่อลวงใจ” เลยสรุปได้ว่าในชุด The Bodyguards นี้ ชอบ “นักฆ่าล่อลวงใจ” ที่สุดค่ะ เป็นเรื่องที่กำลังดี อ่านแล้วลื่นไหลไปได้จนจบ


Start 8.09 น. Tue 27 Oct 2015
End 7.26 น. Sat 31 Oct 2015
Review Date 23.06 น. Sat 31 Oct 2015

[Breezy Riz · Rating 4 out of 5]

หลังจากลองเล่มในชุดนี้ผ่านไป มีคนความจำเสื่อมไปแล้วสองคน
มาถึงเล่มนี้ซึ่งเป็นเล่มที่สามในชุด ไม่มีคนความจำเสื่อมเพิ่มนะคะ
แต่นางเอกติดอ่าง ตึ่งโป๊ะ!
แล้วเพราะนางเอกติดอ่างนี่เอง เลยทำให้เป็นคนพูดน้อย
และนั่นเป็นที่มาที่ทำให้พระเอกเข้าใจผิดว่านางเอกเป็นใบ้!
ค่ะ ถ้านั่นยังแปลกไม่พอ ต้องบอกว่านางเอกเป็นโรคประหลาดค่ะ
ด้วยความที่ถูกเลี้ยงมาอย่างผิดแผกจากเด็กทั่วไปโดยตระกูลที่ทำอาชีพหัวขโมยมาอย่างยาวนาน
และไม่เคยติดต่อกับโลกภายนอก
ทำให้นางเอกติดนิสัยว่าเมื่อต้องการอะไรสักอย่างจะต้องขโมยมาให้ได้
ส่วนพระเอกนั้นเป็นลูกชายของบริษัทรักษาความปลอดภัยอันดับหนึ่ง
ซึ่งปกติเคยแต่รับงานดูแลคน แต่พอรับงานดูแลของงานแรกกลับพลาด
ของถูกขโมยไป ซึ่งหัวขโมยก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นางเอกนั่นเอง

อ่านๆ ไปเราว่าเรื่องนี้ทั้งตลก ทั้งน่ารักมากๆ เลยนะคะ
ตั้งแต่นางเอกที่ประสาทสัมผัสดีกว่าคนปกติ พอพระเอกที่อยู่ห้องด้านล่างทำอาหาร
กลิ่นก็จะโชยมา ทำให้นางเอกอดใจไม่ได้จะต้องปีนระเบียงไปขโมยของกินทุกที
(ค่ะ เธอยอมเสี่ยงตายปีนระเบียงชั้นยี่สิบออกไปเพื่อของกิน ฮ่า)
ส่วนพระเอกเมื่อบังเอิญเป็นต้นเหตุให้นางเอกบาดเจ็บจึงรับอาสาดูแล
แต่ด้วยความที่นางเอกไม่ค่อยพูด เลยเข้าใจผิดไปเองว่านางเอกเป็นใบ้ไปเสียนี่
เลยยิ่งสงสาร ดูแลนางเอกอย่างดีด้วยของกิน(เพราะดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้นางเอกมีความสุข ฮ่า)
จากสงสาร กลายเป็นผูกพันธ์และรักในที่สุด
แอบมีดราม่าท้ายเล่มเล็กน้อยพอไม่ให้เรื่องมันราบเรียบเกินไป
เป็นการปิดชุดอย่างสวยงามค่ะ

ปล.แอบสงสัยความเป็นมาของพี่ฉินในเรื่องอยู่เงียบๆ ค่ะ จะบอกว่าเป็นตัวขโมยซีนก็ว่าได้
เห็นว่าเป็นพระเอกในเรื่องคู่บุปผาข้ามภพ แต่ด้วยความที่เสียงลือเสียงเล่าอ้างบอกว่า
ชุดเสน่ห์เงามารดราม่าหนักมากซึ่งไม่ใช่แนวที่เราชอบอ่านเลย
เพราะฉะนั้นเราจะปล่อยให้เรื่องของพี่ฉินเป็นความลับของจักรวาลต่อไป
แต่ถ้ามีใครอยากมาสปอยเราก็ได้นะคะ จะขอบพระคุณเป็นอย่างสูง

[Kittenlittle · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ดีสุดในบรรดา 3 เล่มของชุดนี้ มีตัวละครในบุปผาข้ามภพมาเกี่ยวด้วย ในเรื่องเราชอบนางเอกที่ไม่ค่อยพูด เพราะตัวเองติดอ่าง จนพระเอกคิดว่านางเป็นใบ้ ต้องคอยดูแลนางเอก เพราะนางเอกอยู่คนเดียว มันดูอ่อนโยนดีค่ะ ที่พระเอกทำอาหารให้นางเอกกิน ส่วนนางเอกก็เห็นแก่กิน เลยยอมให้พระเอกเข้ามาดูแลนาง ซึ่งก่อนหน้านี้นางเคยเข้าไปขโมยอาหารที่พระเอกทำเพราะกลิ่นอาหารมันหอมมาก มันดูน่ารักดี ในการเห็นแก่กินของนางเอก

อีกส่วนที่ชอบคือ การที่นางเอกไม่ยอมพูด ดังนั้นการสื่อสารส่วนใหญ่ก็ผ่านทางการกระทำ สีหน้าและแววตา เวลานางเอกที่แสดงอารมณ์ต่างๆ ก็เห็นได้ชัด น่ารักดีเหมือนเด็กๆ เลย ในช่วงหลังๆ พระเอกก็สามารถเข้าใจนางเอกได้เลย ถึงแม้นางจะไม่ยอมพูด แบบมองตาก็รู้ใจ ชอบค่ะ

[kunaom · Rating 3 out of 5]

มาเล่มสุดท้าย เป็นเล่มที่บางที่สุด มีเหตุการณ์ในเรื่องน้อยที่สุด แต่อาศัยจุดเด่นที่พล็อต ซับซ้อนที่สุด เป็นพล็อตง่ายๆ เอาความบังเอิญมาใช้ให้กลายเป็นเรื่องตลกร้าย แบบแมลงบินอยู่ใต้จมูกก็ยังหาไม่เห็น !!

ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆ ไม่ถึงกับอิน ไม่ถึงกับสุด พัฒนาการรักเกือบๆจะดี เรายังรู้สึกว่าขาดอีกนิด คิดว่าถ้าเปลี่ยนเป็นนิยายเล่มใหญ่อาจทำได้สมบูรณ์กว่านี้ก็ได้ อันนี้รู้สึกบางช่วงมันห้วนไป ยังขาดอีกนิดจริงๆ...

อย่างที่รู้มากันบ้างแล้ว พระนางของเรื่องนี้คือพ่อแม่ของนางเอกในเรื่องคู่บุปผาข้ามภพ มีการวางโครงเชื่อมไปถึงนิดหน่อย แบบว่าอ่านจบแล้วคิดถึงเรื่องนั้นเลย จัดว่าชอบบ

[Ning · Rating 4 out of 5]

สารภาพว่า อ่านชุดนี้เพราะ บุปผาข้ามภพ

อยากรู้เรื่องพ่อ-แม่ นางเอก อ่านจากเรื่องนั้นแล้วท่าทางจะแซ่บ
พอได้มาอ่านก็ไม่เท่าไหร่นะ เพราะเรารู้จักพระเอกมาตั้งแต่ 2 เรื่องก่อนหน้าแล้ว
แต่พอมาถึงเล่มนี้ คาแรคเตอร์ค่อนข้างพลิก (ประมาณว่าแอบนิสัยจริงไว้เพื่องาน)
อ่านแล้วเลยสะดุดนิดหน่อย ส่วนนางเอก ชอบนะ แต่เผอิญว่า พระเอกบอกว่านางเป็นใบ้
นางเลยไม่เหลือบทพูดเลย น่าสงสารมาก.

สรุปชุดนี้ เฉยๆ นะ อ่านได้. แต่ด้วยว่า เนื้อเรื่องราวอะไรไม่ค่อยมีเท่าไหร่
มันเลยได้แค่เพลินๆ ดราม่าโอเคนะ อ่านแล้วมีจิ๊ดๆ. แต่ไม่เสียน้ำตาอ่ะ