این مجموعه اولین گامی است که در ایران برای آموزش مربی فلسفه برای کودکان، مطابق با استانداردهای جهانی و با مطالعه برنامههای دیگر کشورها در این حوزه، برداشته شده است. با توجه به علاقه روزافزون مربیان، دانشجویان، پژوهشگران، دانشآموزان و پدران و مادران به پرورش تفکر و قوه خلاقیت در کودکان و نوجوانان، به ویژه رویکرد برنامه فلسفه برای کودکان در ایران، این مجموعه بر آن است تا خواننده را با ابعاد مختلف این برنامه آشنا کند. هدف اولیه این مجموعه تدارک منابعی بوده است برای آموزش آنچه هر مربی فلسفه برای کودکان به لحاظ نظری لازم است بداند.
برای بسیاری از تسهیلگران مبتدی (از جمله خود من) همواره نسبت تعلیم و تربیت و رابطهی آن با برنامه فبک جای سوال دارد. مثلا اینکه آیا در فبک اصلا آموزشی از سوی تسهیلگر به کودک صورت میگیرد یا نه؟ آیا آموزش غیر مستقیم و القایی در فبک جایی دارد یا خیر؟ به طور کل تربیت و آموزش چه جایگاهی در برنامهی فلسفه برای کودکان دارند؟ در صورتی که چنین سوالهایی را در حلقهی کندوکاو مربیان مطرح کنیم، احتمالا به این پرسش بنیادیتر برسیم که اصلا تربیت و تعلیم به چه معناییست، چه هدفی دارد و باید با چه رویکردی به آن پرداخت؟
کتاب در تلاش برای روشن کردن این موضوع ابتدا به توضیح بنیادیترین مفاهیم مرتبط با این حوزه، (فلسفه و فلسفیدن، آموزش، تربیت و چیستی آن، جایگاه اخلاق در تربیت و مسائلی از این قبیل) پرداخته و در ادامه رویکردها و اهداف گوناگونی که برای تربیت در نظر گرفته شده را بررسی میکند. در بخش بعدی، دربارهی مبانی و چشمانداز برنامهی فبک صحبت میشود. این دو فصل ابتدایی کتاب تا حد زیادی پاسخ پرسشهایی که پیشتر مطرح کردم را مشخص میکند و مخاطب میتواند خود با اندکی ریزبینی به رابطهی میان تربیت و برنامهی فبک پی ببرد. فصل سوم با توضیح خلاصهای از آرای اندیشمندان و فلاسفهی حوزهی تربیت ادامه پیدا میکند. ذکر همسوییها و تقابلهای هرکدام با برنامهی فبک در این قسمت یکی از مفیدترین بخشهای کتاب است. فصل پایانی کتاب تحت عنوان بازاندیشی در برنامهی فبک حکم یک نتیجهگیری کلی را دارد و اگرچه در چند صفحه بیشتر نوشته نشده، اما بسیار مفید و روشنگر است ( بخصوص دربارهی رویکرد محتوایی فلسفه و لزوم در نظر داشتن تاریخ فلسفه در محتوای آموزشی فبک)