بن بست نویسنده

by Woody Allen, محمدرضا اوزار (Translator)

Each play is an absurdist take on marital infidelity, one instance set on the Upper West Side of Manhattan and the other in Old Saybrook, Connecticut. Fred Savage, a homicidal, paranoid, schizophrenic vagrant ex-copywriter, has been stalking a screenwriter for weeks, convinced that his prey stole his idea - in fact, his life - to create a successful movie plot. In an orthodontist is hosting her sister and golf-mad brother-in-law, a plastic surgeon, at her grand suburban house. When a couple who once owned the building stops by, they spark an old fashioned sex farce that is full of verve and cunning.

Genres: Drama, Plays

196 pages

First published January 1, 2005

About the author

Noted American actor, screenwriter, and filmmaker Woody Allen, originally Allen Stewart Konigsberg explored the neuroses of the urban middle class in comedies of manners, such as Annie Hall (1977) and Deconstructing Harry (1997).

This director, jazz musician, and playwright thrice won Academy Award. His large body of work mixes satire, wit and humor in the most respected and prolific cerebral style in the modern era. Allen directs also in the majority of his movies. For inspiration, Allen draws heavily on literature, philosophy, psychology, Judaism, European cinema, and city of New York, where he lives.

https://en.wikipedia.org/wiki/Woody_A...

Reviews

[_PARNIAN_ · Rating 4 out of 5]

سه تا نمایشنامه‌ی خیلی خوب نوشته شده درباره‌ی خیانت ها توی زندگی زناشویی. طنز بودن و بی‌پرده. اولین اثری بود که از وودی الن می‌خوندم و باید بگم دوستش داشتم. خوب بودن هر سه و ریورساید درایو رو بیشتر.

● تو رو خدا، فقط نباید یه شاهزاده باشی تا رنج بکشی، اون بیرون میلیون ها آدمن که مثل هملت ضربه خوردن و شکنجه شدن. اونا هملتی ان که پزوراک مصرف می‌کنن.
○برای همین چه نتیجه‌ای می‌شه گرفت؟ همه‌ی آدما نقاط تاریک زندگیشونو دارن، آرزوهاشون، شهواتشون، نیاز های حال بهم زنشون، ولی اگه قراره زندگی ادامه پیدا کنه؛ یکی باید بخشش رو انتخاب کنه.

[Sajede · Rating 3 out of 5]

یک صبح تا ظهر در دانشکده ادبیات خواندم و خندیدم🤌

[Sara Bakhshiani · Rating 4 out of 5]

نمایشنامه‌ی گوگولی‌ای بود واقعا.
دوسش داشتم، با اینکه موضوع و حتی دیالوگ‌های نمایشنامه‌ها توی یه سری جاها تکراری و مثل هم بود ولی کلا کتاب جالب و نرمی بود برام.
نمایش سومی رو بیشتر از همه دوست داشتم!
چون شوخی‌هاش بیشتر و ملموس تر بود.
از وودی آلن حقیقتا تاحالا چیزی نخونده بودم، الان ترغیب شدم که فیلم خوب هم ازش ببینم، البته اگ حوصله‌ام بگیره.
در هرصورت مناسب و قابل پیشنهاد.

[Babak · Rating 4 out of 5]

اولین کتابی بود که وودی آلن می‌خونم و راضیم.
- این متن اسپویلر نیست موضوع اصلی سریع مشخص میشه -
3 نمایشنامه با محوریت خیانت زن و شوهر.
با یه نگاه دیگه‌ای به قضیه نگاه می‌کنه، اینکه خیانت زن یا شوهری به طرف مقابلش ثابت میشه و در واقع رسوا میشه طبیعتا انتظار واکنش بدی رو داریم چه کلامی چه فیزیکی، ولی وودی آلن ترجیح داده نوع دیگه‌ای رو بررسی کنه و نشون بده، نوعی که طرف مقابل تقریبا آروم با قضیه برخورد می‌کنه به دلایل خودش که تو کتاب متوجه خواهید شد و شاید میشه گفت شبه‌فلسفی هم هست. دیالوگا یکم چاشنی شوخی‌های جنسی داره با خودش ولی خیلی زننده نیست، یجوری سعی کرده واقع‌گرایانه بنویسه با توجه به شخصیت کاراکترها.

[امیرمحمد حیدری · Rating 3 out of 5]

جنبه‌ای از دیوانگی‌های آلن.

[Lia Jacobson · Rating 4 out of 5]

Despite the slightly sexist and creepy vibe I get from them, these plays are so funny. I've long been a fan of Allen's cynical sense of humor and witty one-liners. I genuinely laughed reading this, even while compromising other's opinions of my sanity while doing so.

[Kowsar Bagheri]

یادمه چندین سال پیش که داشتم آثار وودی الن رو می‌خوندم، اینو از بقیه بیش‌تر‌ دوست داشتم.

[mehran · Rating 2 out of 5]

سه نمایشنامه تک پرده ای نسبتا کمدی با حال و هوای غیر واقعی از روابط عاطفی و زناشویی تا به خشکی رسیدن خلاقیت نویسنده طبعأ می‌تواند جذاب باشد. حداقل برای کسی که نیمه شب در پاریس، منهتن یا هری ساختارشکن را ساخته و نوشته است.
دیالوگ ها جذاب، پیرنگ حرف دار... اما مهندسی نشده.
آقای آلن انگار اولین نوشته را بدون بازبینی منتشر کرده است.

[Martin Denton · Rating 2 out of 5]

I assumed that Woody Allen's much-heralded double-bill of new plays would constitute some sort of event. So much for assumptions: Writer's Block, a program of two formulaic one-act comedies, is mediocre and unchallenging work from someone who has delivered better many, many times in the past. It's entertaining in its way, but anyone hoping for something substantial (or substantive) from a leading comic auteur is going to go away disappointed.

The first half of the program is given over to Riverside Drive, which is set at that fancy Upper West Side address. Here, Jim, a successful, neurotic, middle-aged, probably Jewish screenwriter (sound familiar?), is waiting for his pretty young girlfriend so he can break off their relationship. But he's interrupted by Fred, a surly though remarkably articulate homeless man, who eventually informs Jim that he has been stalking him for weeks and that he wants to discuss splitting credit for Jim's last film because he (Jim) stole the idea from him (Fred).

This entirely implausible set-up--surely you or I would find a policeman immediately, but Jim stays and chats with the stranger--provokes forty minutes or so of Allenesque one-liners and Allenesque moral posturing, which is to say that even though Jim is cheating on his wife with a girl half his edge, it's okay. Some of the dialogue is funny, as you would expect, but that's about it.

The second half of Writer's Block is called Old Saybrook. In this piece, two married couples (the wives are sisters) are having a weekend afternoon barbecue when another couple unexpectedly drops in. It turns out that the strangers, Hal and Sandy, used to live in this house years ago and they ask if they can take a look. Hal shows the others a secret compartment hidden in the fireplace, which is found to hold evidence of marital infidelity (husband A is having an affair with wife B, who is, you will recall, his sister-in-law). Complications ensue, and then are upended by a Pirandello-ish conclusion that is so out of the blue as to feel desperate. No matter; the moral of Old Saybrook is that it's okay to fool around behind your spouse's back because everyone else does.

[FATEMEH · Rating 3 out of 5]

به عنوانِ طرفدارِ وودی آلنِ کارگردان میگم که وودی آلن نویسنده رو حتی بیشتر دوست دارم. یک کتابِ «وودی آلنی» بود. داستان اولش رو بیشتر دوست داشتم. داستان‌های دیگه کمی برام قابل حدس و تکراری بود یا توجه به شناختم از آلن.

[Yasna Dehghan · Rating 3 out of 5]

اولین تجربه ی نمایشنامه خوانیم بود حقیقتش مطمئن نیستم انتخاب درستی برای شروع بود یا نه ریور ساید درایو برام حوصله سربربود ولی اولد سیبروک واقعا شگفت زدم کرد
موضوعش خیلی برام جدید بود و بنظرم کتاب مخاطبای خاص خودشو داره و هرکسیو جذب نمیکنه

[Mr.M · Rating 3 out of 5]

بد نبود. اولین نمایشنامه رو بیشتر دوست داشتم تا دوتای دیگه

[mahad · Rating 2 out of 5]

این کتاب، تشکیل شده از سه داستان کاملا مجزا اما در عین حال، هم موضوع ، " ریو ساید درایو " و " اولد سیبروک " و " سنترال پارک وست " که نویسنده ، هر سه داستان را به سه فضای داستانی متفاوت با خیانت های بشری به تصویر کشیده .