First published in 1978, this title analyses a range of problems that arise in the study of North Africa and the Middle East, bridging the gap between studies of Sociology, Islam, and Marxism. Both Sociology and the study of Islam draw on an Orientalist tradition founded on an idealist epistemology, ethnocentric values and an evolutionary view of historical development. Bryan Turner challenges the basic assumptions of Orientalism by considering such issues as the social structure of Islamic society, the impact of capitalism in the Middle East, the effect of Israel on territories, revolutions, social classes and nationalism.
A detailed and fascinating study, Marx and the End of Orientalism will be of particular interest to students studying the sociology of colonialism and development, Marxist sociology and sociological theory.
Batı merkezli (oryantalist) sosyolojinin, Doğu'yu statik, değişmez ve "despotik" bir yığın olarak gören oryantalist kibrine karşı, Marksist metodolojinin bu önyargıları nasıl yerle bir ettiğini inceleyen değerli bir akademik eser. Turner, Marx'ın Asya Tipi Üretim Tarzı (ATÜT) kavramı etrafında kopan fırtınaları ele alırken, Marksizmin evrensel kurtuluşçu özünü, Avrupa-merkezci sapmalardan arındırmanın yollarını arar. İbn-i Haldun'dan Osmanlı toplum yapısına kadar geniş bir çerçevede Doğu'nun dinamiklerini tartışırken, "gelişmemişlik" kavramının aslında emperyalist bir sömürü ilişkisinin sonucu olduğunu vurgular. Türkiye'nin ve Ortadoğu'nun kendi "orijinal" gelişim yasalarını anlamak ve sömürgeci tarih yazımından kopmak isteyenler için ufuk açıcı bir tartışma zeminidir.
Lesenswerte doppelte Kritik des Orientlismus. Richtet sich sowohl gegen den bürgerlichen Orientalismus als auch seine Reproduktion in bestimmten Aspekten bei Marx und Engels (vor allem bzgl. des Begriffs der asiatisch-despotischen Produktionsweise). Althusserianisch, was die typischen Probleme mit sich bringt. Zudem liegt der Fokus allein auf dem akademischen Marxismus und es ist deutlich, dass ein Wissen um den eigentlichen, den revolutionären Marxismus einfach fehlt.
Weitere Kritik am Text findet man in einem exzellenten Essay in Gilbert Ashcars Marxism Orientalism Cosmopolitanism.