What do you think?
Rate this book
ทัณฑ์รัก เพลิงเสน่หา
สัญญาที่เกิดขึ้นเพราะ 'ความจำเป็น' บางอย่าง
ทำให้เธอจำต้องห้ามหัวใจ เพื่อมิให้หลงรักนายจ้างอย่างเขา
หากแต่เธอรู้ว่าที่ 'แท้จริง' ตัวเองเป็นใคร...
เธอคงไม่รับเงินก้อนนั้น แม้อยากจะปลดหนี้ให้พี่สาวก็ตาม...
หญิงสาวเอื้อมมือไล้แก้มสากด้วยความรัก ดวงตากลมโตฉายแววเศร้าเมื่อคิดถึงเรื่องของวันข้างหน้า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนยังคงเด่นชัด ทุกการกระทำและสัมผัสที่ชวนล่องลอยเธอยังจำมันได้ดี
แต่เขา...คงจำไม่ได้ว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไปบ้าง เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อาจทำให้ชายหนุ่มพลั้งพลาดมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับแฟนกำมะลออย่างเธอ ศุภณัฐคงจะเสียใจมากกับการที่ต้องผิดใจกับคนๆ นั้น
“ไลลาไม่โกรธและไม่ถือโทษคุณพายหรอกนะคะ เพราะทั้งร่างกายและหัวใจของไลลามอบให้คุณพายไปหมดแล้ว” เสียงหวานพูดแผ่วเบา คนหลับลึกไม่ได้ยินจึงเป็นโอกาสที่จะทำให้เธอพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกไป
แม้กายจะใกล้กันและแนบชิดกันมากเพียงใด แต่ก็ยังมีเส้นบางๆ กั้นเอาไว้ ศุภณัฐไม่เคยล้ำเส้นเข้ามา มีเพียงเธอคนเดียวที่ตัดเส้นบางๆ นั้นจนขาดสะบั้น เมื่อคืนเธอมีสติครบถ้วน...สวมรอยเป็นคนรักของเขา ฉวยโอกาสรับความหอมหวานตอนที่เขาพร่ำเพ้อสิ่งในใจ
‘ทำไมคุณพายถึงดื่มเหล้าไม่ได้คะ แพ้แอลกอฮอล์เหรอ’
‘เปล่าหรอกครับไม่ได้แพ้ แต่เวลาดื่มแล้วจะติดยาวแถมเวลาเมาชอบทำอะไรลงไปโดยไม่รู้ตัว ตื่นมาก็จำอะไรไม่ได้เป็นแบบนี้หลายครั้ง...ผมเลยเลี่ยงที่จะดื่มเพราะกลัวตื่นขึ้นมาทำงานไม่ไหว’
“สิ่งที่เกิดขึ้นมันจะเป็นความลับค่ะ ไลลาสัญญา...” ถึงจะพูดออกไปแบบนั้นแต่หยาดน้ำตาที่ไหลทางหางตา มันเป็นสิ่งยืนยันได้ว่าหัวใจของเธอกำลังเจ็บปวด
“เมื่อคืน...” ศุภณัฐลูบหน้าตัวเองพร้อมมองไลลาที่กำลังยกชามข้าวต้มเข้ามาให้ “ผมเมามาก... ผมไม่ได้ทำอะไรไม่ดีลงไปใช่ไหม”
“ไม่ค่ะ เมื่อคืนคุณพายเมาจน...หลับไป” คำโกหกที่สร้างขึ้นมาเรียกรอยยิ้มบางๆ ของศุภณัฐได้ ดูเหมือนเขาจะโล่งใจที่เธอบอกว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่สำหรับเธอแล้ว เธอจำได้ทุกสัมผัสและท่วงทำนองและทุกคำพูด คำพูดที่เฉือนหัวใจของเธอออกไปจนแหว่ง
‘พี่ขอโทษ พี่รักรุ้ง’ คำๆ นี้ ที่ทำให้เธอต้องยอมกดมันให้เป็นเพียงแค่ความฝัน...
ทำให้เธอจำต้องห้ามหัวใจ เพื่อมิให้หลงรักนายจ้างอย่างเขา
หากแต่เธอรู้ว่าที่ 'แท้จริง' ตัวเองเป็นใคร...
เธอคงไม่รับเงินก้อนนั้น แม้อยากจะปลดหนี้ให้พี่สาวก็ตาม...
หญิงสาวเอื้อมมือไล้แก้มสากด้วยความรัก ดวงตากลมโตฉายแววเศร้าเมื่อคิดถึงเรื่องของวันข้างหน้า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนยังคงเด่นชัด ทุกการกระทำและสัมผัสที่ชวนล่องลอยเธอยังจำมันได้ดี
แต่เขา...คงจำไม่ได้ว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไปบ้าง เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อาจทำให้ชายหนุ่มพลั้งพลาดมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับแฟนกำมะลออย่างเธอ ศุภณัฐคงจะเสียใจมากกับการที่ต้องผิดใจกับคนๆ นั้น
“ไลลาไม่โกรธและไม่ถือโทษคุณพายหรอกนะคะ เพราะทั้งร่างกายและหัวใจของไลลามอบให้คุณพายไปหมดแล้ว” เสียงหวานพูดแผ่วเบา คนหลับลึกไม่ได้ยินจึงเป็นโอกาสที่จะทำให้เธอพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกไป
แม้กายจะใกล้กันและแนบชิดกันมากเพียงใด แต่ก็ยังมีเส้นบางๆ กั้นเอาไว้ ศุภณัฐไม่เคยล้ำเส้นเข้ามา มีเพียงเธอคนเดียวที่ตัดเส้นบางๆ นั้นจนขาดสะบั้น เมื่อคืนเธอมีสติครบถ้วน...สวมรอยเป็นคนรักของเขา ฉวยโอกาสรับความหอมหวานตอนที่เขาพร่ำเพ้อสิ่งในใจ
‘ทำไมคุณพายถึงดื่มเหล้าไม่ได้คะ แพ้แอลกอฮอล์เหรอ’
‘เปล่าหรอกครับไม่ได้แพ้ แต่เวลาดื่มแล้วจะติดยาวแถมเวลาเมาชอบทำอะไรลงไปโดยไม่รู้ตัว ตื่นมาก็จำอะไรไม่ได้เป็นแบบนี้หลายครั้ง...ผมเลยเลี่ยงที่จะดื่มเพราะกลัวตื่นขึ้นมาทำงานไม่ไหว’
“สิ่งที่เกิดขึ้นมันจะเป็นความลับค่ะ ไลลาสัญญา...” ถึงจะพูดออกไปแบบนั้นแต่หยาดน้ำตาที่ไหลทางหางตา มันเป็นสิ่งยืนยันได้ว่าหัวใจของเธอกำลังเจ็บปวด
“เมื่อคืน...” ศุภณัฐลูบหน้าตัวเองพร้อมมองไลลาที่กำลังยกชามข้าวต้มเข้ามาให้ “ผมเมามาก... ผมไม่ได้ทำอะไรไม่ดีลงไปใช่ไหม”
“ไม่ค่ะ เมื่อคืนคุณพายเมาจน...หลับไป” คำโกหกที่สร้างขึ้นมาเรียกรอยยิ้มบางๆ ของศุภณัฐได้ ดูเหมือนเขาจะโล่งใจที่เธอบอกว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่สำหรับเธอแล้ว เธอจำได้ทุกสัมผัสและท่วงทำนองและทุกคำพูด คำพูดที่เฉือนหัวใจของเธอออกไปจนแหว่ง
‘พี่ขอโทษ พี่รักรุ้ง’ คำๆ นี้ ที่ทำให้เธอต้องยอมกดมันให้เป็นเพียงแค่ความฝัน...
419 pages, ebook
First published December 1, 2014
2 people are currently reading
22 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
March 29, 2018
ยิ่งมาอ่านเรื่องนี้ยิ่งชอบไลลา!! เป็นคนตรงๆ สดใส และก็เข้มแข็ง! เนื้อเรื่องก็สนุกกว่า'ทัณฑ์รักเพลิงอสูร'มีการผูกเรื่องไว้แรกๆ แล้วไปคลี่คลายทีหลัง ว่าจริงๆไลลาเป็นลูกใครกันแน่?! มีคู่รองมาสร้างสรรค์ให้กับเรื่อง(แนวเผ็ดร้อน) เพราะคู่หลักออกจะหวานๆ หน่วงๆ (พระเอกแอบโลเล) แต่ตอนท้ายรีบตัดจบไปหน่อย ถ้าเขียนให้หน่วงกว่านี้ ไม่คืนดีกันง่ายเกินไปเราจะให้เต็มเลย (หลังๆอะไรมันดูง่ายไปหมด จริงๆไม่อยากให้จบนั่นแหละ 55)
Displaying 1 of 1 review