What do you think?
Rate this book
สามแสบกับปฏิบัติการรับจ้างล้างแค้น
ทาเคชิ ผีดูดเลือดสุดเห่ยจำต้องผันตัวมาเป็นโฮสต์เพื่อหวังดูดเลือดลูกค้าสาวไปวันๆ เรื่องโหดปนฮาเริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาบังเอิญไปช่วยสาวสวยปริศนา เจ้าของธุรกิจรับจ้างล้างแค้น แถมเขายังพ่วงเพื่อนทนายนักสะกดจิตเข้ามาร่วมป่วนด้วย
กลายเป็นสามแสบแห่งปฏิบัติการรับจ้างล้างแค้น ต้องเผชิญทั้งนักล่าผีดูดเลือด ชายผู้เป็นโรคหลับในตลอดเวลา เทพเจ้าแห่งความยากจน ฯลฯ แบบนี้แล้วปฎิบัติการล้างแค้นจะไม่วุ่นยังไงไหว ซ้ำเบื้องหลังดำมืดของทาเคชิยัง...!!
นิยายสืบสวนแสบๆ คันๆ ปนตลกร้าย จากผู้เขียนซีรีส์ ฝันร้าย ที่เคยทำให้คุณต้องทึ่งมาแล้ว
กลายเป็นสามแสบแห่งปฏิบัติการรับจ้างล้างแค้น ต้องเผชิญทั้งนักล่าผีดูดเลือด ชายผู้เป็นโรคหลับในตลอดเวลา เทพเจ้าแห่งความยากจน ฯลฯ แบบนี้แล้วปฎิบัติการล้างแค้นจะไม่วุ่นยังไงไหว ซ้ำเบื้องหลังดำมืดของทาเคชิยัง...!!
นิยายสืบสวนแสบๆ คันๆ ปนตลกร้าย จากผู้เขียนซีรีส์ ฝันร้าย ที่เคยทำให้คุณต้องทึ่งมาแล้ว
332 pages, Paperback
First published March 1, 2014
8 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 29, 2021
ฮาดีค่ะ เนื้อหาไม่มีอะไรมาก แต่น่าติดตามเหมือนดูอนิเมะ หนังสือเล่มนี้เขียนมาเกือบ 10 ปีแล้ว ความทันสมัยอาจไม่มาก แต่มุกตลก และตอนจบแบบหักมุมนั้น โอเลย
August 17, 2015
ตอนเห็นชื่อคนเขียน ว่าเป็นคนเขียนเดียวกับ "ชิงช้าสวรรค์ฝันร้าย" ก็ทำเอาอยากอ่านมากๆ แหละ เพราะติดใจจากเรื่องนั้นมา แต่แล้วพอได้อ่านจริง ก็รู้สึกเนิบๆ นาบๆ อ่านได้แบบเรื่อยๆ มาเรียงๆ แถมยังอ่านๆ ไปก็จำชื่อตัวละครไม่ได้อีก 555+ เลยงงว่าคนที่เอ่ยถึงเนี่ย ใครกันฟระ เอามาปนกันมั่วไปหมดเลย จำได้แค่ทาเคชิ ผีดูดเลือด กับแม่หญิงยูกิมิ เจ้าหญิงหิมะเท่านั้น
ตัวคดีของการรับจ้างล้างแค้น ก็ไม่ได้น่าสนใจอะไรมากเท่าไร อ่านไปก็จะเฉื่อยๆ จะมีแค่ช่วงแวบๆ ที่รู้สึกสนุก (ประมาณ 5 หน้าต่อครั้ง) แต่มันก็แค่แวบๆ 555+
สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าเลวร้ายสำหรับข้าพเจ้าคือ เราชอบกินโอโคโนมิยากิ แล้วทาเคชิ ตัวเล่าเรื่องของเรื่องนี้ ก็ดันบอกว่ามันเหมือนอ้วก แถมบรรยายละเอียดอีก อ่านไปอยากตบกะโหลกเจ้าทาเคชินี่จริงๆ เลย ฮ่าๆๆๆ
เรื่องนี้เลยอ่านแล้วเฉยมากๆ เลยแหละ ส่วนเฉลยในตอนสุดท้าย ก็เป็นอะไรที่อ่านจบแล้ว ได้แต่ร้อง "ฮะ" ออกมาดังๆ (ในใจ 555+) แบบว่า เอ่ออออออออ คิดได้เนอะ แล้วที่เราอ่านมาตั้งนาน คืออะไรเนี่ย
แบ่งเป็น 4 ตอนใหญ่ๆ จะมีคดีรับจ้างแก้แค้นให้อ่าน แต่ก็ไม่ได้สนุกมาก ก็จะมีสนามไว้สำหรับเล่นแบตติ้ง (คล้ายๆ เล่นเบสบอลอ่ะ ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร) ในแต่ละเมืองที่ทาเคชิกับผองเพื่อนได้ไปกัน (ยูกิมิ กับโทมะ) ก็จะมีแค่เมืองสุดท้าย ที่ทาเคชิหาสนามไม่เจอสักที ทั้งๆ ที่คนที่ชื่อ "พระเจ้า" ให้บัตรวีไอพีมา แล้วบันดะ เอโกะ คนที่ตามล่าทาเคชิ ก็ฆ่าตัวตายต่อหน้าต่อตา พร้อมบอกว่า ให้ตามหาตัวตนของตัวเองให้พบ ซึ่งพูดเหมือนพระเจ้าเลย เราก็รู้สึกสนุกอีกนิดนึง ว่าเอ๊ะ แล้วตกลงตัวตนจริงๆ ของทาเคชิคืออะไรอ่ะ ไม่ใช่ผีดูดเลือดที่ศัลยกรรมหน้าตัวเองให้เหมือนดาราสักคน แล้วมาเป็นโฮสต์, เล่นละครในคณะละคร, คนขับรถ, ผู้จัดการร้านกาแฟ หรอกเหรอ
อ่านแล้วอมยิ้มเล็กๆ ก็ตอนเอ่ยถึงคิมุระ ทาคุยะ กับฟุคุยาม่า มาซาฮารุ เพราะเป็นดาราที่ข้าพเจ้ารู้จัก เลยอ่านไปแล้วนึกภาพตามได้ 555+ ว่าทาเคชิบอกว่าอยากศัลยกรรมให้ได้หน้าแบบดาราดังๆ หลายๆ คน
แอบฮาเล็กๆ ในส่วนที่พูดถึงการออกเสียง "ชามเขียวคว่ำเช้า ชามขาวคว่ำค่ำ" อ่านไปก็นับถือคนแปลเลย ที่ช่างหาประโยคมาใส่ให้คนไทยรู้สึกขำตามในจุดนี้ได้ และเข้าใจมากกว่า การที่จะเอาประโยคภาษาญี่ปุ่นมาแปะไว้
[สปอยล์]
ตัวคดีของการรับจ้างล้างแค้น ก็ไม่ได้น่าสนใจอะไรมากเท่าไร อ่านไปก็จะเฉื่อยๆ จะมีแค่ช่วงแวบๆ ที่รู้สึกสนุก (ประมาณ 5 หน้าต่อครั้ง) แต่มันก็แค่แวบๆ 555+
สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าเลวร้ายสำหรับข้าพเจ้าคือ เราชอบกินโอโคโนมิยากิ แล้วทาเคชิ ตัวเล่าเรื่องของเรื่องนี้ ก็ดันบอกว่ามันเหมือนอ้วก แถมบรรยายละเอียดอีก อ่านไปอยากตบกะโหลกเจ้าทาเคชินี่จริงๆ เลย ฮ่าๆๆๆ
เรื่องนี้เลยอ่านแล้วเฉยมากๆ เลยแหละ ส่วนเฉลยในตอนสุดท้าย ก็เป็นอะไรที่อ่านจบแล้ว ได้แต่ร้อง "ฮะ" ออกมาดังๆ (ในใจ 555+) แบบว่า เอ่ออออออออ คิดได้เนอะ แล้วที่เราอ่านมาตั้งนาน คืออะไรเนี่ย
แบ่งเป็น 4 ตอนใหญ่ๆ จะมีคดีรับจ้างแก้แค้นให้อ่าน แต่ก็ไม่ได้สนุกมาก ก็จะมีสนามไว้สำหรับเล่นแบตติ้ง (คล้ายๆ เล่นเบสบอลอ่ะ ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร) ในแต่ละเมืองที่ทาเคชิกับผองเพื่อนได้ไปกัน (ยูกิมิ กับโทมะ) ก็จะมีแค่เมืองสุดท้าย ที่ทาเคชิหาสนามไม่เจอสักที ทั้งๆ ที่คนที่ชื่อ "พระเจ้า" ให้บัตรวีไอพีมา แล้วบันดะ เอโกะ คนที่ตามล่าทาเคชิ ก็ฆ่าตัวตายต่อหน้าต่อตา พร้อมบอกว่า ให้ตามหาตัวตนของตัวเองให้พบ ซึ่งพูดเหมือนพระเจ้าเลย เราก็รู้สึกสนุกอีกนิดนึง ว่าเอ๊ะ แล้วตกลงตัวตนจริงๆ ของทาเคชิคืออะไรอ่ะ ไม่ใช่ผีดูดเลือดที่ศัลยกรรมหน้าตัวเองให้เหมือนดาราสักคน แล้วมาเป็นโฮสต์, เล่นละครในคณะละคร, คนขับรถ, ผู้จัดการร้านกาแฟ หรอกเหรอ
อ่านแล้วอมยิ้มเล็กๆ ก็ตอนเอ่ยถึงคิมุระ ทาคุยะ กับฟุคุยาม่า มาซาฮารุ เพราะเป็นดาราที่ข้าพเจ้ารู้จัก เลยอ่านไปแล้วนึกภาพตามได้ 555+ ว่าทาเคชิบอกว่าอยากศัลยกรรมให้ได้หน้าแบบดาราดังๆ หลายๆ คน
แอบฮาเล็กๆ ในส่วนที่พูดถึงการออกเสียง "ชามเขียวคว่ำเช้า ชามขาวคว่ำค่ำ" อ่านไปก็นับถือคนแปลเลย ที่ช่างหาประโยคมาใส่ให้คนไทยรู้สึกขำตามในจุดนี้ได้ และเข้าใจมากกว่า การที่จะเอาประโยคภาษาญี่ปุ่นมาแปะไว้
[สปอยล์]
Displaying 1 - 2 of 2 reviews