— Чакал, събори знаменосеца. Ние се приготвихме и зачакахме коравия пръст на Чакала. Но вместо това чухме неговия глас: — Панчо, свали го. Изстрел. — Къде гледаш бе магаре? Изстрел. — Цели се бе, сто метра няма. Изстрел. Пак нищо. Чакала глухо изръмжа, пръстът му натисна спусъка и брат ни полетя напред.