سپیده دم ایرانی

by Amir Hassan Cheheltan, امیرحسن چهل‌تن

A novel in Persian.

Genres: Novels

First published January 1, 2005

About the author

امیرحسن چهل‌تن

Amir Cheheltan was born in 1956 in Tehran and has published eight novels, five volumes of short stories and a screenplay. Due to censorship, his first novel, The Mourning of Qassem, was only published in 2003, twenty years after it was written, and many of his novels have had to undergo revisions. Cheheltan supervises the creative writing workshop at the Karnameh Culture Centre in Tehran, and writes feature articles for international papers such as Frankfurter Allgemeine and Süddeutsche Zeitung.

Reviews

[Mina Mottahedin · Rating 3 out of 5]

من اشتباه کردم این کتاب و بلافاصله بعد از چاه بابل خوندم که ناخوداگاه باعث شد خیلی مقایسه شون کنم.داستان٬داستان آشنای مهاجرته که انگار پایانی هم براش نیست.اما بیانش و قلمش چندان خوب نبود بنظرم.یه جاهایی یه جور شتاب زدگی و ازسربازکنی حس میشد که کاش بیشتر بهش میپرداخت.داستان روان و خوش خوانیه بهرحال.

[Amin Ghaemi · Rating 3 out of 5]

به ضرورت شرکت در دوره داستان‌نویسی خود جناب چهلتن خواندمش.

نه بهترین رمان زندگی‌ام بود نه بدترینش. روایت روان و بی‌سکته‌ای بود از زندگانی چند نفر از اعضای یک خانواده که طوفان حوادث سیاسی، بهتر بگویم طوفان اشتباهات فردی در حوادث سیاسی، خانواده را به اضمحلال کشیده است. داستان به هیچ وجه از نگاهی تحلیل‌گرانه و جهت‌دار به روایت تاریخ خالی نیست. تلاش می‌کند تصویری هدفمند و مفسرانه از تاریخ دهه ۳۰ تا ۵۰ ارائه کند. این تلاش را نویسنده به لطائف الحیل در مورد انقلاب ۵۷ هم در همین کتاب به کار برده است.

مهم‌ترین ایراد کتاب به نظرم ایرادی در دیالوگ‌نویسی بود. شخصیت ایرج و میهن صدایی از آن خود نداشتند، بلکه آشکار وارث صدا و لحن خود نویسنده بودند. این‌نکته در مکالمات میان این دو که فرازی مهم از کتاب است توی ذوق می‌زند و رمان را برای لحظاتی به یک مانیفست سیاسی اجتماعی صرف بدل می‌سازد.

ایجاز و رفت و برگشت‌های خوبی در داستان به کار رفته بود. فرم داستانی مناسبی داشت و خواننده را از خواندن داستان خسته نمی‌کرد. در مجموع ارزش خواندن را داشت. خوب بود.

[Mehdi MiM · Rating 1 out of 5]

نوستالژیِ خفه‌کننده و ناله و زاری برای بستنی‌فروشی، عرق‌فروشی، و کافه‌نشینی توی لاله‌زار. تئاتر لاله‌زاری و حسرت و حرافی و ... . یه رومانسِ تلویزیونیِ خسته‌کننده.

[Hami · Rating 3 out of 5]

استادی تمام در ایجاد سرحد بحران و ظرافت تمام در گذر بین فلاش بک و زمان حال.

[دانیال بهزادی · Rating 2 out of 5]

‫خیلی بهتر از چیزی بود که از یک داستان ایرانی انتظار داشتم، ولی خب به هر حال مزخرف بود دیگه.
‫تعجّب می‌کنم چرا نویسندگان ایرانی با این حجم از توانایی مزخرف‌نویسی، تا حالا نوبل ادبیات نبردن!

[Amin · Rating 2 out of 5]

تنها ویژگی مثبت کار روایت غیرخطی داستانه و از لحاظ محتوایی بشدت مغرضانه و پوچه و غیر لفاظی چیز دیگه‌ای نداره! شخصیت‌ها مقوا و منفعل! پیرنگ ضعیف و بدون جذابیت! مؤلفه‌های تکراری و خودشیفته‌بازی‌های هدایتی که فقط من خوبم و بقیه خیلی بدن! کارهای مثل این رو میشه سفارشی‌نویسی‌هایی حساب کرد که در مقابل ادبیات حکومتی از اون طرف بوم پائین افتادن!

[Fer Sab · Rating 4 out of 5]

کم بود. کم بود. به رمان های تاریخی بیشتر احتیاج داریم.

[Mostafa · Rating 3 out of 5]

خیلی دوسش داشتم.
با اینکه روایت غیرخطی داشت اما خیلی روان و جذاب بود؛ بماند که اتمسفر زمانی داستان رو خیلی دوست دارم.
توصیه می‌شه!