Ο Λάζαρος Πετράκης, ένας πάμπλουτος επιχειρηματίας, έπειτα από πολλά χρόνια στην Αμερική επιστρέφει στην Ελλάδα για να ψάξει την αγαπημένη του Κατερίνα, τον πρώτο και μοναδικό έρωτα της ζωής του, αυτόν που σημάδεψε για πάντα την ύπαρξή του.
Τέσσερις φίλοι, από χρόνια χαμένοι μεταξύ τους, όταν ξαναβρίσκονται, ανακαλύπτουν ότι το εφηβικό τους όνειρο είναι ακόμα ζωντανό. Η λαχτάρα τους να αποκτήσουν ένα ιστιοπλοϊκό, το πάθος τους για τη θάλασσα, την ελευθερία και τα ταξίδια είναι οι άξονες πάνω στους οποίους έχουν στηρίξει τις ζωές τους.
Θα τολμήσουν να ακολουθήσουν εκείνο το παλιό τους όνειρο ή θα το θάψουν στη ρουτίνα της καθημερινότητας, όπως έκαναν και με τα άλλα όνειρά τους; Ένα αόρατο νήμα ενώνει τον Λάζαρο Πετράκη με τους τέσσερις φίλους. Μήπως το ίδιο άρωμα που άφησε το σημάδι του στις ζωές τους και στα όνειρά τους; Το άρωμα λεμόνι;
Γεννήθηκα στην Αθήνα από πατέρα Γερμανό και μητέρα Ελληνίδα. Το επίθετό μου το οφείλω στον πατέρα μου, ενώ το όνομά μου στην γιαγιά μου. Σε αυτήν οφείλω και την αγάπη μου για τα παραμύθια αφού ήταν μία αστείρευτη πηγή ιστοριών που με συντρόφευαν για πολλά χρόνια. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς τα παραμύθια της.
Η Αντιγόνη Πόμμερ σπούδασε δημοσιογραφία και προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και μεταφράστρια και στην πορεία ως προγραμματίστρια στο πανεπιστήμιο Αιγαίου από το οποίο αποχώρησε μετά από τέσσερα χρόνια.
Στη συνέχεια εντάχτηκε στο δυναμικό πολυεθνικής διαφημιστικής εταιρίας στο τμήμα πολυμέσων και internet.
Από το 2010, διδάσκει λογοτεχνική γραφή και παραμύθι, στην πλήρους φοίτησης σχολή δημιουργικής γραφής στην Ελλάδα, Tabula Rasa, που είναι αναγνωρισμένη από το κράτος. Παράλληλα αναλαμβάνει το coaching νέων συγγραφέων και έχει επιμεληθεί αρκετά βιβλία. Στον ελεύθερο χρόνο της, γράφει χρονογραφήματα.
Μιλάει αγγλικά και πορτογαλικά. Έχει ταξιδέψει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και έχει επισκεφτεί αρκετές φορές την Βραζιλία, μια χώρα που συναντάει συχνά ο αναγνώστης μέσα στις ιστορίες της.
Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε από την Εμπειρία Εκδοτική με τίτλο «Γκρεκίνια» και ακολούθησαν στον ίδιο εκδοτικό οίκο τα επόμενα δύο, με τίτλους «Η ζωή μου κύκλους κάνει» και «Ο καθρέφτης του φεγγαριού». Τέλος, από τις εκδόσεις Ωκεανίδα εκδόθηκε το βιβλίο της «Άρωμα λεμόνι».
Κλείστε τα μάτια σας για μια στιγμή. Προσπαθήστε να ταξιδέψετε νοερά πίσω στο χρόνο. Θυμηθείτε τον εαυτό σας ως παιδί, να τρέχει ανέμελο, να γελά με τους φίλους τους, να σκαρώνει σκανταλιές, μα πάνω απ' όλα, να κάνει όνειρα. Και τώρα, προσπαθήστε να σκάψετε ακόμα βαθύτερα στις αναμνήσεις σας για να φέρετε στην επιφάνεια εκείνες που νομίζατε ξεχασμένες. Ήχους, γεύσεις, αρώματα... Αλήθεια, τι άρωμα συντροφεύει τις δικές σας μνήμες; Για τον καθέναν από εμάς, είναι διαφορετικό, ξεχωριστό, ίσως και συμβολικό, όπως για τους ήρωες του νέου μυθιστορήματος της Αντιγόνης Πόμμερ που με έναν αέρα νοσταλγίας και τρυφερότητας μας ταξιδεύει στο χρόνο.
Τέσσερις παιδικοί φίλοι, η Ελίνα, ο Λάζαρος, ο Μάνος και ο Σάκης, που κάποτε είχαν ένα κοινό όνειρο που με τα χρόνια ξεχάστηκε στα σκονισμένα συρτάρια του μυαλού και της συνείδησής τους. Χαμένοι μέσα στην καθημερινότητά τους, άλλος ζώντας μοναχικά, άλλος έντονα, άλλος συμβατικά, άλλος κάνοντας υποχωρήσεις. Και όμως, κάπου βαθιά μέσα τους, ο έφηβος εαυτός τους εξακολουθεί να υπάρχει, να ζει, να αναπνέει, να λαχταρά να κατακτήσει όλα αυτά που τα χρόνια του στέρησαν. Επιλογές που τους οδήγησαν σε μονοπάτια διαφορετικά που όμως η μοίρα θέλησε να συγκλίνουν και πάλι. Και ανάμεσά τους, ένας ηλικιωμένος άντρας, ο Λάζαρος Πετράκης, που επιστρέφει στην Ελλάδα για να ενώσει και πάλι τις ζωές τους με τρόπους που ούτε καν είχαν φανταστεί.
Η γραφή της κυρίας Πόμμερ είναι ρομαντική, τρυφερή και νοσταλγική. Επιλέγοντας την αμφίδρομη αφήγηση, μας ταξιδεύει πότε στο χθες και πότε στο σήμερα, ξεδιπλώνοντας έτσι το χρονικό των ζωών των ηρώων μας, επιτρέποντάς μας να έχουμε μια σφαιρική εικόνα του ποιοι ήταν αλλά και του ποιοι έγιναν. Γινόμαστε μάρτυρες των αποφάσεων και των πράξεων που καθόρισαν την ύπαρξή τους, των σωστών και των λάθος επιλογών τους, αλλά και των πιο κρυφών επιθυμιών τους που αν και έμειναν για κάποια χρόνια στην άκρη δεν έσβησαν, δεν ξεχάστηκαν, παρά μονάχα ατόνησαν μέχρι να βρουν εκείνη τη σπίθα που χρειάζονταν προκειμένου να κυνηγήσουν τα όνειρα τα άπιαστα που μπορούν να φέρουν το χαμόγελο στα χείλη και την προσωπική τους λύτρωση.
Η αλήθεια είναι πως, αφηγηματικά, οι ήρωές μας δεν διεκδικούν τον ίδιο χρόνο, με την Ελίνα να φαίνεται να κερδίζει έδαφος στην καρδιά της συγγραφέως, όμως αυτό είναι κάτι που τελικά δεν μας ενοχλεί, αφού φτάνουμε στο σημείο εκείνο που δεν υπάρχει πλέον επιστροφή και που οι εξελίξεις είναι τόσες πολλές και γρήγορες, που το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίζουμε την ανάγνωση με φρενήρεις ρυθμούς προκειμένου να φτάσουμε στην προσωπική ολοκλήρωση του κάθε χαρακτήρα, αλλά και στην ολοκλήρωσή τους ως σύνολο, αφού στην πραγματικότητα -και παρά τις διαφορές τους- η επιθυμία τους είναι ίδια. Να κατακτήσουν τους στόχους τους και να ζήσουν επιτέλους το όνειρό τους. Αλλά για να μπορέσουν να φτάσουν στο τέλος, πρέπει να κάνουν την αρχή και αυτό είναι κάτι που ο καθένας πρέπει να πετύχει μόνος του.
Το στοιχείο αυτό που καθιστά αβανταδόρικο το μυθιστόρημα της κυρίας Πόμμερ, είναι το ότι μέχρι την τελευταία στιγμή δεν είναι σίγουρο το που θα καταλήξει η ιστορία της. Όλα είναι πιθανά, τα πάντα μπορούν να συμβούν, αφού οι εκπλήξεις είναι συνεχείς και ανατρέπουν τα δεδομένα, αφήνοντάς μας με κομμένη την ανάσα. Θα καταφέρουν, άραγε, οι τέσσερις ήρωές μας να αγγίξουν την ευτυχία που τόσο απελπισμένα λαχταρούν; Θα δούνε το όνειρό τους να παίρνει σάρκα και οστά και να ολοκληρώνεται έπειτα από τόσα χρόνια; Μπορούν να αλλάξουν το ποιοι είναι παίρνοντας τις σωστές αποφάσεις; Και ο μυστηριώδης ηλικιωμένος άντρας ποιος είναι, τι ρόλο παίζει στη ζωή τους; Πολλά τα ερωτήματα και καμία απάντηση δεν είναι αρκετά σίγουρη για να είναι σωστή, οπότε πρέπει να κάνετε μόνοι σας το ταξίδι αυτό και να ανακαλύψετε τις μικρές και τις μεγάλες αλήθειες του βιβλίου αυτού, μέσα στις σελίδες του οποίου ίσως να βρείτε κάτι από εσάς.
Ένα μυθιστόρημα που με ταξίδεψε - κάθε σελίδα του μοσχοβολούσε Άρωμα Λεμόνι. Ένα άρωμα που, όποτε θα μπαίνει στα ρουθούνια μου, θα μου ξυπνάει ένα σωρό μνήμες και συναισθήματα που μοιράστηκαν οι ήρωες τής Αντιγόνης Πόμμερ μαζί μου. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα και σας προ(σ)καλώ να σαλπάρετε στα πελάγη της φαντασίας της Αντιγόνης Πόμμερ. (Πάρτε μαζί σας και πολλά χαρτομάντηλα, θα τα χρειαστείτε!)
Τέσσερις φίλοι που έχουν συνδέσει άρρηκτα μεταξύ τους τα εφηβικά τους χρόνια, ανταμώνουν ξανά έπειτα από χρόνια στην κρίσιμη για τον καθένα τους ηλικία των πενήντα, προσπαθώντας να αναβιώσουν το εφηβικό τους όνειρο να σαλπάρουν με ένα δικό τους ιστιοπλοϊκό. Στόχος τους να κατακτήσει ο καθένας ξεχωριστά την προσωπική του ευτυχία, να δαμάσουν τους φόβους και τις ανασφάλειες τους, και να αλλάξουν ριζικά την μέχρι τώρα ζωή τους που τους περιόριζε στην ασφυξία της ρουτίνας της. Παράλληλα ξεδιπλώνεται και το κουβάρι της ζωής του Λάζαρου Πετράκη και της γιαγιάς Κατερίνας, κοντά στην ολοκλήρωση του κύκλου της ζωή τους, που τους ενώνει ένας δυνατός και ανολοκλήρωτος έρωτας, που αυτό οφείλεται στην λάθος απόφαση του άντρα να φύγει κάποτε για την Αμερική και όλο να αναβάλει την επιστροφή του. Αλήθεια ποια η σχέση τους με την παρέα των τεσσάρων φίλων; Αυτό θα το καταλάβετε διαβάζοντας το βιβλίο… Το Άρωμα λεμόνι είναι ένα αισιόδοξο μυθιστόρημα με γρήγορο ρυθμό και απλή γραφή που αναβλύζει συναισθήματα και ερωτισμό. Από τις σελίδες του ξεπηδάει η δύναμη της πραγματικής και ανιδιοτελούς φιλίας που μένει σταθερή και δυνατή όσα χρόνια και αν περάσουν, ο πρώτος έρωτας που αφήνει έντονο το σημάδι του στην ζωή μας, οι σχέσεις των ανθρώπων και πως αυτές εξελίσσονται μέσα στην καθημερινότητα και την ρουτίνα της ζωής, το πάθος των ηρώων για ελευθερία, περιπέτεια. Πόσο εύκολο είναι και πόση δύναμη χρειάζεται για να σπάσει κάποιος τα δεσμά της προσωπικής του ασφυκτικής ρουτίνας και να πραγματοποιήσει τα όνειρα του; Ή να προσπαθήσει να βρει τι τον γεμίζει σαν άνθρωπο και να προσπαθήσει να το πετύχει; Ένα βιβλίο που μας λέει να κυνηγάμε τα όνειρα μας. Όποια και αν είναι αυτά. Η συγγραφέας στην αναζήτηση της αυτή χρησιμοποιεί δυο συμβολισμούς: την θάλασσα και το άρωμα λεμονιού. Και τα δυο δίνουν το αίσθημα της ηρεμίας,της ασφάλειας και της ελευθερίας που ο κάθε ήρωας του βιβλίου αυτού αναζητά. Μπλέκονται μέσα στον ιστό της αφήγησης και μεταδίδουν στον αναγνώστη εικόνες και μυρωδιές. Άρωμα λεμόνι…… …Η μυρωδιά που ενώνει τον ηλικιωμένο άντρα με τους τέσσερις φίλους…. Ένα μυθιστόρημα που κατάφερε να αγγίξει την ψυχή μου, να με συγκινήσει μα και να με λυτρώσει χαρίζοντας μου ένα χαμόγελο αισιοδοξίας με φόντο την θάλασσα και ένα έντονο άρωμα λεμόνι…
Μετά το αξεπέραστο Φως Ανάμεσα στους Ωκεανούς της Μ.Λ. Στέντμαν ξεκίνησα το βιβλίο της κ. Πόμμερ. Θα ομολογήσω ότι ένας λόγος που το πήρα ήταν το τεράστιο λεμόνι στο εξώφυλλο. Επειδή συνήθως τα κοινωνικά-συναισθηματικά βιβλία έχουν πιο επίπεδους κι αδιάφορους τίτλους. Το συγκεκριμένο είχε, ως πρώτη προσπάθεια, πολλά καλά στοιχεία. Μια παρέα από τρεις άντρες και μια γυναίκα που ως παιδιά είχαν ένα κοινό όνειρο, ένα ταξίδι με ιστιοπλοϊκό και πώς αυτό εξελίχτηκε όταν μεγάλωσαν. Υπάρχει το μυστήριο με τις χαμένες οικογένειες και ταυτότητες, και η σχεδόν κινηματογραφική εξέλιξη. Ο τίτλος και το εξώφυλλο φυσικά ήταν λιτά και υπέροχα μακριά από βαρύγδουπα στιλ «παραδαρμένοι στα μυστικά» κλπ. Οι χαρακτήρες είναι κάπως μονοσήμαντοι και δεν ξεχωρίζουν (όπως ο Μάνος με τον Σάκη που είναι και οι δύο μαζεμένοι με στρίγγλες γυναίκες) και υπάρχουν πολλές επαναλήψεις ψυχολογικού τύπου («ενοχικός χαρακτήρας», λογική ενάντια στον παρορμητισμό κλπ) και ίσως ήθελαν πιο αληθοφανή εξέλιξη (η Ελίνα π.χ. γιατί είχε τόσο μεγάλο ψυχικό τραύμα από μια αγάπη που έμεινε κρυφή επειδή έμεινε έγκυος). Σε κάποια σημεία γίνεται ίσως υπέρ του δέοντος μελοδραματική ως παρενέργεια του σασπένς που προσπαθεί να κρατηθεί ως το τέλος (η μανία ντέ και καλά να παντρευτεί η Ελίνα). Είναι πάντως μια καλή προσπάθεια που επεκτάθηκε σε δύο ηπείρους, εφτά πόλεις και σε στεριά, θάλασσα κι αέρα.
Ένας ηλικιωμένος άντρας. Ελληνοαμερικάνος. Μεγιστάνας στο χώρο των επιχειρήσεων. Συνειδητοποιεί στη δύση της ζωής του ότι όλα είναι μάταια όταν δεν έχεις τη μοναδική, την αληθινή αγάπη δίπλα σου. Συνειδητοποιεί το κενό της καρδιάς του και επιστρέφει στην Ελλάδα να βρει τη γυναίκα που αγάπησε. Μία αναζήτηση που θα τον ταξιδέψει στην κόλαση και τον παράδεισο αρκετές φορές. Παράλληλα, μία παρέα ξανασμίγει μετά από χρόνια με σκοπό να εκπληρώσουν την υπόσχεση που έδωσαν στα 17 τους. Να αγοράσουν ένα ιστιοπλοϊκό και να ταξιδέψουν. Αναλυτικά η άποψή μου ... http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...
Το βιβλίο αφορά την πορεία της ζωής τεσσάρων παιδικών φίλων. Τέσσερις διαφορετικοί χαρακτήρες που περνούν μαζί τα παιδικά τους χρόνια και τους ενώνει και ένα κοινό όνειρο. Μεγαλώνοντας χωρίζουν οι δρόμοι τους, μέχρι να τους ξαναενώσει το τηλεφώνημα ενός από αυτούς. Και ταυτόχρονα ο (σχεδόν) υπερήλικας Λάζαρος που ψάχνει να βρει την Κατερίνα του, την μοναδική αγάπη της ζωής του και να επανορθώσει για τα λάθη της νιότης του.
Κάθε ένας από τους πρωταγωνιστές έχει να πει μια ιστορία ζωής, αναλύοντας ταυρτόχρονα σημαντικές κοινωνικές καταστάσεις- όπως η προδοσία, το επικείμενο διαζύγιο και ο πόνος που αυτό μπορεί να προκαλέσει, ένας συμβατικός γάμος και άλλες παρόμοιες καταστάσεις που συναντούμε εξαιρετικά συχνά γύρω μας. Και πρέπει να πω ότι γίνεται εξαιρετική ανάλυση της ψυχολογίας και του χαρακτήρα του κάθε ήρωα, πράγμα δύσκολο όταν υπάρχουν τόσα πολλά άτομα.
Η ένστασή μου για το βιβλίο είναι ότι πολλές φορές μου φάνηκε σαν να επαναλαμβανόταν, είχα την αίσθηση ότι διάβαζα ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα, θα προτιμούσα να ήταν λίγες σελίδες μικρότερο και να ήταν πιο "μεστό".