In het puin van het getto

by Pauline Broekema

Het getto van Warschau, waar tijdens de Tweede Wereldoorlog meer dan 450.000 Joden bijeengedreven waren, is een symbool van de Holocaust geworden. Nauwelijks bekend is het Concentratiekamp Warschau, dat na de vernietiging van het getto werd gebouwd. Duizenden Joodse dwangarbeiders, onder wie veel Nederlanders, werden gedwongen de resten van het getto te ruimen en de doden te verbranden. Aan de hand van ooggetuigenverslagen, interviews met oud-gevangenen en onbekende documenten beschrijft dit boek het leven in het vergeten kamp.

256 pages, Paperback

First published October 1, 2013

About the author

Pauline Broekema werd in 1954 geboren in de stad Groningen. Ze groeide op in een huis vol boeken. Dagelijks werden tenminste vijf kranten gelezen. Een opvoeding in de traditie “onderzoekt alles en behoudt het goede”, legde de basis voor een brede belangstelling. “Ik wil nog steeds alles weten.”

Na het eindexamen havo ging ze de journalistiek in. Werkte bij Boom Pers, het Noordhollands Dagblad en Hier en Nu radio van de NCRV. In december 2018 nam ze afscheid van de NOS waar ze vierendertig jaar werkte als verslaggever bij het NOS Journaal. Ze zegt: “Ik vond dat het tijd was te stoppen. En wel op een moment dat ik het werk nog met hart en ziel deed. Het is en blijft de leukste baan denkbaar. Door vervroegd uit te treden wilde ik meer tijd krijgen om te schrijven maar ik had mezelf beloofd het eerst wat rustig aan te doen. Maar eigenlijk kwam meteen al een nieuw project op mijn pad. Een geweldige opdracht. Han Steenbruggen van Museum Belvédère vroeg me om onderzoek te doen naar het leven van Edith Auerbach (Keulen 1899- Parijs 1994). Dat onderzoek resulteerde in een boek en een biografische schets bij de tentoonstelling Contre l’Oubli in het museum in Oranjewoud.”

Pauline is getrouwd, moeder van drie kinderen en woont in het Gooi.

Reviews

[Tim · Rating 3 out of 5]

"In het puin het Getto" is een indrukwekkend boek over een donkere periode in onze geschiedenis. Het is hartverscheurend om de verhalen te lezen, maar ook belangrijk dat ze niet vergeten worden. Respect voor de nabestaanden die hun verhaal hebben gedeeld.