Η Στέλλα, η Κέλυ, η Λένα και η Ρίτσα συναντιούνται στον γάμο της Νίκης, με την οποία κατάγονται από την ίδια περιοχή. Πολύ σύντομα αντιλαμβάνονται πως δε βρίσκονται τυχαία στο ίδιο τραπέζι, αλλά επειδή είναι οι μοναδικές ανύπαντρες. Λίγο πριν από τα σαράντα, για άλλη μια φορά στη ζωή τους, αντιμετωπίζουν τον ρατσισμό κατά της... γεροντοκόρης από την κοινωνία και τον περίγυρό τους. Καμιά άλλη επιτυχία, καμιά άλλη ικανότητα ή χάρισμα, πλην του γάμου, δε μετράει, σύμφωνα με τους γονείς και τους γνωστούς τους. Από εκείνη τη βραδιά και μετά, η μοίρα και η αλληλεγγύη για τον κοινό στόχο τις φέρνουν πιο κοντά. Αποφασίζουν να αποδυθούν στο κυνήγι του… γαμπρού, που επιτέλους θα τις απαλλάξει από το στίγμα της γεροντοκόρης και… το ράφι!
Η Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη εργάζεται ως δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες και ιστοσελίδες στον χώρο του καλλιτεχνικού-τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Επίσης έχει ασχοληθεί με την τηλεόραση, συμμετέχοντας ως κειμενογράφος-σεναριογράφος σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές. Ως συγγραφέας εμφανίστηκε το 2009 με το βιβλίο ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΤΩΝ 29… ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΨΙΛΑ, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ.
Θεωρώ τη συγγραφέα Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη μια ιδιαίτερη περίπτωση πένας. Έχει αδυναμία στο να καταπιάνεται με στερεοτυπικά ζητήματα τα οποία ταλανίζουν τη σύγχρονη γυναίκα και τη μετατρέπουν σε αποκείμενο στα μάτια της κοινωνίας. Η κυρία Ανδρονίκου-Βασιλάκη επιλέγει στα προηγούμενα βιβλία της θέματα όπως το ηλικιακό πρότυπο της γυναίκας ή την κανονιστική ομορφιά και τη διαμόρφωση της θηλυκής εικόνας της. Αυτό όμως που πραγματικά κάνει τη διαφορά στις ιστορίες της, δεν είναι μόνο η συγγραφική της προσέγγιση, αλλά ο τρόπος γραφής της.
Η Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη στο νέο της βιβλίο “Γυναίκες στα πρόθυρα… γάμου”, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, μας διηγείται την ιστορία τεσσάρων γυναικών, με κοινό τόπο καταγωγής, οι οποίες συναντιούνται ξανά μετά από χρόνια. Αφορμή για την επανασύνδεσή τους είναι ο γάμος μιας συγχωριανής τους και η διαπίστωση πως εκείνες αποτελούν αποτυχημένο πρότυπο επειδή, λίγο πριν το κατώφλι των σαράντα, δεν έχουν παντρευτεί. Στην πορεία διαπιστώνουν πως ίσως η αποτυχία τους δεν έχει να κάνει με το γάμο αλλά με το κατά πόσο ζουν μια γεμάτη ζωή, μια ζωή πιστή στα θέλω τους. Και ίσως, κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας, ανακαλύψουν πως υπάρχουν σημαντικότερες σχέσεις από τις γαμήλιες.
Γνωρίζοντας τα προηγούμενα έργα της συγγραφέως μπορεί κάποιος να καταλάβει πως στο τελευταίο της βιβλίο έχει καταφέρει το μεγαλύτερο επίτευγμα ενός καλλιτέχνη. Έχει εξελιχθεί. Πολύ πιο εσωτερικό, με αριστοτεχνικό χτίσιμο της χημείας των ηρώων μεταξύ τους –φυσικά η Κέλυ με τη Ρίτσα κλέβουν την παράσταση- μας δείχνει έναν υπέροχο κόσμο ο οποίος σέβεται απόλυτα τη διαφορετικότητα του ανθρώπου που επιλέγει να κάνει φίλο του ή σύντροφό του. Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα, με τις περιγραφές να υπερισχύουν των διαλόγων και το ψυχογράφημα των πρωταγωνιστών να είναι ξεκάθαρο, αφήνοντας όμως τον αναγνώστη να ανακαλύψει μόνος του τους χαρακτήρες.
Νιώθω μεγάλο θαυμασμό για τη γραφή της κυρίας Ανδρονίκου-Βασιλάκη καθώς με άγγιξε και με προβλημάτισε με τρόπους που δεν περίμενα. Κυρίως, λατρεύω το υπόγειο χιούμορ και τον σαρκασμό που κρύβει η πένα της και τον ευφυή τρόπο με τον οποίο τοποθετεί τις λέξεις στο κείμενο της.
Το βιβλίο “Γυναίκες στα πρόθυρα… γάμου” τα έχει όλα. Αντιεξουσιαστές, οπαδούς της μόδας και της μάρκας. Κοσμοπολίτες και λάτρεις της φύσης. Τρελαμένες οικογένειες και αποτυχημένες σχέσεις. Έρωτα, πάθος, φιλία, ειλικρίνεια. Ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας πάνω από όλα, τη στιγμή που καλούμαστε να παραδεχτούμε πως έχουμε δημιουργήσει τα θέλω μας σύμφωνα με τους τρόπους που φυσικοποιεί τα πρέπει η κοινωνία. Η συγγραφέας καταφέρνει με έναν εξαιρετικά προσωπικό- και ταυτόχρονα καθολικό- τρόπο να φωτίσει τη ζωή κάθε ήρωα της ξεχωριστά και να δείξει στον αναγνώστη πως πίσω από τα πρέπει υπάρχει η ευτυχία. Μια ευτυχία που για τον καθένα μας σημαίνει κάτι διαφορετικό και αυτό είναι τόσο μα τόσο όμορφο.
Η Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη, μετά τον περσινό "Κορσέ της Σταχτοπούτας", επιστρέφει και φέτος το καλοκαίρι με ένα δροσερό ανάγνωσμα που είμαι βέβαιη πως θα συνοδέψει μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού στις παραλίες, κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών τους διακοπών. Κακά τα ψέματα, όσο η θερμοκρασία ανεβαίνει, τόσο πιο ανάλαφρα είναι τα βιβλία που επιλέγουμε, αφού όταν το μυαλό μας είναι αλλού, δεν μπορεί να επεξεργαστεί εξαιρετικά περίπλοκες πληροφορίες και βαθιά νοήματα, παρά μονάχα πιο ελαφριά θέματα που βρίσκονται πιο κοντά στην δική μας πραγματικότητα, πόσο μάλλον όταν αυτά παρουσιάζονται μέσα από ένα κωμικό πέπλο.
Η Στέλλα, λοιπόν, η Κέλυ, η Λένα και η Ρίτσα, είναι τέσσερις εκ διαμέτρου διαφορετικές γυναίκες που συναντιούνται για πρώτη φορά σε ένα γαμήλιο τραπέζι. Κι όμως, στην πραγματικότητα, γνωρίζονται από τα παιδικά τους χρόνια, και παρά που έχουν από τότε να βρεθούν, εξακολουθούν να έχουν πολλά κοινά. Το σημαντικότερο όλων, πως πλησιάζουν τα σαράντα και δεν έχουν καταφέρει ακόμα να στεφανωθούν, με δόξα και τιμή, κάτι που για τα κοινωνικά δεδομένα της Ελλάδας τις καθιστά κακόμοιρες. Κι αφού η μοίρα, και μια σειρά τυχαίων γεγονότων που τις αναγκάζουν να αλληλοστηριχτούν, τις έφεραν και πάλι κοντά, αποφασίζουν τα πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους και να κυνηγήσουν το όνειρο του άντρα που θα τις απαλλάξει από το στίγμα της γεροντοκόρης.
Η προϋπηρεσία της συγγραφέως ως σεναριογράφος σε τηλεοπτικές σειρές, αναμφίβολα και της έχει φανεί χρήσιμη στα βιβλία της και στο συγκεκριμένο, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η ροή των γεγονότων είναι γρήγορη, σχεδόν φρενήρης, με αποτέλεσμα να μην σε αφήνει να βαρεθείς ούτε ένα λεπτό -και παρά τις όποιες υπερβολές που συνοδεύουν τις εξελίξεις κατά περιόδους-, οι διάλογοι έξυπνοι, αιχμηροί, σχεδόν κυνικοί κάποιες φορές, αλλά απόλυτα σύγχρονοι και ρεαλιστικοί, τόσο ως προς την ανάπτυξη ψυχογραφημάτων αλλά και των σχέσεων μεταξύ των εμπλεκόμενων χαρακτήρων που αν και διαφορετικοί, τελικά λειτουργούν άψογα συνδυαστικά, με τον καθένα τους να προσθέτει το δικό του λιθαράκι στην κτήση συνειδήσεων.
Αυτό που κάνει το συγκεκριμένο βιβλίο να ξεχωρίζει από τα άλλα του είδους του, είναι πως η συγγραφέας έχει καταφέρει να αποτυπώσει την ελληνική πραγματικότητα των σύγχρονων γυναικών, που όσο και να το θέλουν δεν μπορούν να ξεφύγουν από τις ηλίθιες κοινωνικές συμβάσεις που αν δεν τις ακολουθήσεις είσαι αποτυχημένη, αποφεύγοντας επιδέξια να πέσει στην παγίδα του "Sex and the city". Επιτέλους, διαβάζω ένα μυθιστόρημα της κατηγορίας και οι πρωταγωνίστριες θυμίζουν Ελληνίδες, τόσο σε συμπεριφορές και απόψεις, όσο και σε καθημερινές συνήθειες, και όχι ψωνισμένες μεσοαστές στο Μανχάταν που προσπαθούν να αποδείξουν πως κάποιες είναι. Και, ναι, μπορεί το προσωπικό δράμα της κάθε μίας να είναι κάπως υπερβολικό όμως ας μην ξεχνάμε πως τα πιο υπερβολικά και παράξενα σενάρια, τα παίζει η ίδια η ζωή.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλίο φρέσκο, δροσερό, νεανικό -παρά που οι πρωταγωνίστριές του κοντεύουν επικίνδυνα τα σαράντα-, που θα σας χαρίσει λίγες ώρες ευχάριστης ανάγνωσης, χαλάρωσης, αλλά και γέλιου. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έπιασα τον εαυτό μου να γελάει σαν μανιακή -με τον άντρα μου να με παρακολουθεί λες και χρειάζομαι ψυχίατρο-, και ακόμα περισσότερες εκείνες που χαμογελούσα πονηρά, είτε επειδή διάβαζα κάτι αστείο είτε κάτι πονηρό, που ήταν κωμικό με τον δικό του τρόπο, στον πυρήνα του. Αν ψάχνετε ένα ελαφρύ καλοκαιρινό ανάγνωσμα, τότε το "Γυναίκες στα πρόθυρα γάμου" είναι σίγουρα αυτό που ψάχνετε και δεν θα το μετανιώσετε.
Γυναικείο και χιουμοριστικό βιβλίο.Ανάλαφρο με ευχάριστη και ξεκούραστη πλοκή και όσοι - ες είσθε σε κατάπτωση θα σας φτιάξει την διάθεση και θα αποφορτίσει για λίγο από διάφορες σκοτούρες,αλλά μπορεί και να σας θυμώσει.Εννοείται πως δεν είμαι σύμφωνη με τα δεδομένα της ιστορίας και δη λογοτεχνίας,αλλά έτερον εκάτερον....
3 και μισό αστέρια. Περνάς καλά, έχει χιούμορ, αλλά και μπόλικες υπερβολές. Ωστόσο είναι μια χαρά βιβλίο όταν θες κάτι να χαλαρώσεις. Σα να βλέπεις μια ρομαντική τύπου Χόλιγουντ κομεντί 😉
αναμεσα στα 3 και τα 4 αστερακια...διαβαζετε πολυ ευχαριστα χωρις να εχει το τρελο γελιο..ενα μεγαλο του μερος ειναι αρκετα κλισε με της υποτιθεμενες γεροντοκορες να ψαχνουν γαμπρο σε τυφλα ραντεβου...οπως και να χει σου κραταει ευχαριστα συντροφια!
Δεν είναι κακό αλλά δεν θα το έλεγα και κακό. Υπήρχαν αρκετές στιγμές/σκηνές που διαφώνησα, καθώς ακόμα και τα "πρωτοποριακά" στοιχεία του βιβλίου είναι λίγο παρωχημένα.