What do you think?
Rate this book
Ο χορός των λέμινγκς
Κάποιοι θέλουν να μείνουν άλυτες δυο υποθέσεις. Ο ντετέκτιβ Ντάριο Γκρούμο πληρώνεται για να μην ασχοληθεί με καμία από αυτές. Στα μονοπάτια των δουλεμπόρων, στις αθέατες γωνιές των μεγάλων λιμανιών, η ερωτική επιθυμία ακολουθεί τον δαντελωτό ρυθμό ενός αυτοκαταστροφικού και θανάσιμου χορού, ομαδικού και μαζί βαθιά ξεχωριστού για τον κάθε ήρωα. Ένας φίλος και μια γυναίκα. Πάντα μια γυναίκα.
Παιδιά ποτισμένα με το δηλητήριο του εθνικισμού και φιγούρες που επιμένουν να ζουν στις σκιές. Όταν τα όρια ανάμεσα στη βία, το σεξ, την αγάπη, τη φιλία και τον θάνατο καταργούνται. Μια περιπλάνηση σε δύο ηπείρους, όπου η κάθε μέρα δεν έχει ποτέ τη γεύση της προηγούμενης. Το σάουντρακ αυτού του μυθιστορήματος είναι μαύρες νότες της τζαζ, και ο χορός έχει ήδη στηθεί.
Παιδιά ποτισμένα με το δηλητήριο του εθνικισμού και φιγούρες που επιμένουν να ζουν στις σκιές. Όταν τα όρια ανάμεσα στη βία, το σεξ, την αγάπη, τη φιλία και τον θάνατο καταργούνται. Μια περιπλάνηση σε δύο ηπείρους, όπου η κάθε μέρα δεν έχει ποτέ τη γεύση της προηγούμενης. Το σάουντρακ αυτού του μυθιστορήματος είναι μαύρες νότες της τζαζ, και ο χορός έχει ήδη στηθεί.
296 pages, Paperback
First published April 1, 2015
About the author
Κωσταντής Σταυρόπουλος
5 books3 followersΟ Κωσταντής Σταυρόπουλος είναι διπλωματούχος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Τεχνοοικονομική Διοίκηση Ψηφιακών Συστημάτων. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη Βεγγάζη της Ανατολικής Λιβύης, την οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει λόγω της εμπόλεμης κατάστασης. Έκτοτε ζει και διδάσκει στο Άμπου Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο χορός των λέμινγκς είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του. Το πρώτο βιβλίο του, Αναζητώντας μια Νάπολη στο Βερολίνο, κυκλοφόρησε το 2012 στις εκδόσεις Γαβριηλίδης.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
July 30, 2017
Καταπληκτικό!!!!
Μου θύμισε πολύ την τριλογία της Μασσαλίας του Izzo.
Ντετέκτιβ καλείται να λύσει δύο υποθέσεις, οι οποίες καταλήγουν σε μία και εξελίσσονται στη Νάπολη. Συμπαθής ο πρωταγωνιστής, ο οποίος είναι ένας ανοργάνωτος, χωρίς πολλές επιτυχίες στην καριέρα του ιδιωτικός ντετέκτιβ, με χαμηλό προφίλ, απλός, με φοβερή αίσθηση του χιούμορ.
Ο συγγραφέας είναι ιδιαίτερα ταλαντούχος στην αφήγηση και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους μαιτρ του είδους. Η ευχάριστη έκπληξη του καλοκαιριού !!!!
Μου θύμισε πολύ την τριλογία της Μασσαλίας του Izzo.
Ντετέκτιβ καλείται να λύσει δύο υποθέσεις, οι οποίες καταλήγουν σε μία και εξελίσσονται στη Νάπολη. Συμπαθής ο πρωταγωνιστής, ο οποίος είναι ένας ανοργάνωτος, χωρίς πολλές επιτυχίες στην καριέρα του ιδιωτικός ντετέκτιβ, με χαμηλό προφίλ, απλός, με φοβερή αίσθηση του χιούμορ.
Ο συγγραφέας είναι ιδιαίτερα ταλαντούχος στην αφήγηση και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους μαιτρ του είδους. Η ευχάριστη έκπληξη του καλοκαιριού !!!!
April 28, 2017
Ο Κ. Σταυρόπουλος έχει ένα τελείως δικό του στυλ αφήγησης. Ευτυχώς!
Μικρές προτάσεις γεμάτες χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Αφήγηση με στόχο και σκοπό. Ήρωες συνηθισμένους, αλλά τόσο γοητευτικούς. Μια υπόθεση δεμένη και γρήγορη. Δείγμα γραφής εξαιρετικό. Εντάξει...μ εντυπωσίασε. Τα άλλα δύο βιβλία του έχουν ήδη μπει στην to read λίστα!
Μικρές προτάσεις γεμάτες χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Αφήγηση με στόχο και σκοπό. Ήρωες συνηθισμένους, αλλά τόσο γοητευτικούς. Μια υπόθεση δεμένη και γρήγορη. Δείγμα γραφής εξαιρετικό. Εντάξει...μ εντυπωσίασε. Τα άλλα δύο βιβλία του έχουν ήδη μπει στην to read λίστα!
December 25, 2017
Λίγο easy going με εύκολο happy end αλλά αδιάφορο δεν το λες. Οι αναφορές του κ το πεδίο δράσης στους δρόμους της Νάπολης κ της Λιβυκής Βεγγάζης έχουν το ενδιαφέρον τους
June 4, 2015
Δεν ξέρω τι ώθησε έναν Έλληνα που μένει στο Άμπου Ντάμπι να γράψει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με Ιταλό πρωταγωνιστή στο Μπάρι και τη Νάπολη, αλλά το αποτέλεσμα μου άρεσε πάρα πολύ και το ξεκοκκάλισα σε μια μέρα. Έξτρα πόντοι για τις πανέμορφες εκδόσεις Κριτική.
April 24, 2017
Το βιβλίο αυτό μου το πρότεινε ένας φίλος. Δεν είχα ακούσει τίποτα για τον συγγραφέα, δεν είχα δει πουθενά το βιβλίο. Άρχισα να το διαβάζω με δισταγμό. Στην αρχή ο συγγραφέας μου εξηγεί τι είναι τα Λέμινγκς και πως ο τίτλος είναι αλληγορικός.
«Τα λέμινγκς είναι ένα είδος τρωκτικού που ζει κυρίως στις περιοχές της Αρκτικής. Μύθος θέλει τα λέμινγκς σε κάποια φάση της ζωής τους, ακολουθώντας μια ανεξήγητη βιολογική παρόρμηση, να οδηγούνται μαζικά στην αυτοκτονία . Μεταφορική χρήση αυτής της συμπεριφοράς γίνεται για ομάδα ανθρώπων ή λαούς που ακολουθούν τυφλά τις κρατούσες αντιλήψεις με καταστροφικές γι΄ αυτούς συνέπειες.»
Πρόκειται για ένα νουάρ μυθιστόρημα στα χνάρια του Ζαν Κλωντ Ιζζό, που ξεκινάει με τριτοπρόσωπη αφήγηση στο πρώτο κεφάλαιο, αλλά από το δεύτερο και μετά είναι όλο γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη. Διαδραματίζεται κυρίως στο Μπάρι και στην Νάπολη της Ιταλίας αλλά το σκηνικό αλλάζει κάπως και με σκηνές από την Βεγγάζη της Λιβύης.
Ο ήρωας του βιβλίου είναι ο ντετέκτιβ Ντάριο Γκρούμο, το γραφείο του βρίσκεται στην ψαραγορά, δεν πάει ποτέ εκεί συγκεκριμένη ώρα, όλοι τον ψάχνουν για χρέη και αυτός δεν έχει μια. Πίνει, καπνίζει, είναι μοναχικός και η μόνη του παρέα είναι ένας γάτος, ο Πέδρο. Συνήθως βγάζει το ψωμί του παρακολουθώντας μοιχαλίδες που είναι παντρεμένες με πλούσιους γέρους. Μετά από μια τέτοια παρακολούθηση όμως καταλήγει να έχει δύο υποθέσεις που τον πληρώνουν για να μην ασχοληθεί μαζί τους. Φυσικά ο Ντάριο θα ασχοληθεί.
Από εκεί και πέρα στο βιβλίο συναντάμε απεχθείς γέρους, θεογκόμενες με ατελείωτα πόδια, κρυφούς εραστές, δουλεμπόρους, παιδιά ποτισμένα με το δηλητήριο του εθνικισμού, φιγούρες που επιμένουν να ζουν στις σκιές, αλλά και τον έρωτα του Ντάριο για μια γυναίκα, τον έκπτωτο άγγελο του, που τον σώζει απ’ το θάνατο κρατώντας το τριμμένο νήμα της ζωής του να μην σπάσει, όπως μας λέει ο ίδιος… όλα τα σωστά συστατικά δηλαδή για ένα καθωσπρέπει νουάρ. Ένα νουάρ γεμάτο εκπλήξεις, ανατροπές, έρωτα, σεξ και βία. Δεν το πίστευα ότι μπορεί να διαβάσω κάτι τέτοιο από Έλληνα συγγραφέα και έμεινα εμβρόντητη. Οι σελίδες περνούσαν κρατώντας με κολλημένη στο ίδιο σημείο να ρουφάω την ιστορία τους με πάθος. Λίγο πριν το τέλος μου τα μπέρδεψε και το τράβηξε από τα μαλλιά αλλά ήταν τόσο ωραίο το σύνολο που χαλάλι του. Δηλώνω φαν του Σταυρόπουλου εφεξής!
«Τα λέμινγκς είναι ένα είδος τρωκτικού που ζει κυρίως στις περιοχές της Αρκτικής. Μύθος θέλει τα λέμινγκς σε κάποια φάση της ζωής τους, ακολουθώντας μια ανεξήγητη βιολογική παρόρμηση, να οδηγούνται μαζικά στην αυτοκτονία . Μεταφορική χρήση αυτής της συμπεριφοράς γίνεται για ομάδα ανθρώπων ή λαούς που ακολουθούν τυφλά τις κρατούσες αντιλήψεις με καταστροφικές γι΄ αυτούς συνέπειες.»
Πρόκειται για ένα νουάρ μυθιστόρημα στα χνάρια του Ζαν Κλωντ Ιζζό, που ξεκινάει με τριτοπρόσωπη αφήγηση στο πρώτο κεφάλαιο, αλλά από το δεύτερο και μετά είναι όλο γραμμένο σε πρωτοπρόσωπη. Διαδραματίζεται κυρίως στο Μπάρι και στην Νάπολη της Ιταλίας αλλά το σκηνικό αλλάζει κάπως και με σκηνές από την Βεγγάζη της Λιβύης.
Ο ήρωας του βιβλίου είναι ο ντετέκτιβ Ντάριο Γκρούμο, το γραφείο του βρίσκεται στην ψαραγορά, δεν πάει ποτέ εκεί συγκεκριμένη ώρα, όλοι τον ψάχνουν για χρέη και αυτός δεν έχει μια. Πίνει, καπνίζει, είναι μοναχικός και η μόνη του παρέα είναι ένας γάτος, ο Πέδρο. Συνήθως βγάζει το ψωμί του παρακολουθώντας μοιχαλίδες που είναι παντρεμένες με πλούσιους γέρους. Μετά από μια τέτοια παρακολούθηση όμως καταλήγει να έχει δύο υποθέσεις που τον πληρώνουν για να μην ασχοληθεί μαζί τους. Φυσικά ο Ντάριο θα ασχοληθεί.
Από εκεί και πέρα στο βιβλίο συναντάμε απεχθείς γέρους, θεογκόμενες με ατελείωτα πόδια, κρυφούς εραστές, δουλεμπόρους, παιδιά ποτισμένα με το δηλητήριο του εθνικισμού, φιγούρες που επιμένουν να ζουν στις σκιές, αλλά και τον έρωτα του Ντάριο για μια γυναίκα, τον έκπτωτο άγγελο του, που τον σώζει απ’ το θάνατο κρατώντας το τριμμένο νήμα της ζωής του να μην σπάσει, όπως μας λέει ο ίδιος… όλα τα σωστά συστατικά δηλαδή για ένα καθωσπρέπει νουάρ. Ένα νουάρ γεμάτο εκπλήξεις, ανατροπές, έρωτα, σεξ και βία. Δεν το πίστευα ότι μπορεί να διαβάσω κάτι τέτοιο από Έλληνα συγγραφέα και έμεινα εμβρόντητη. Οι σελίδες περνούσαν κρατώντας με κολλημένη στο ίδιο σημείο να ρουφάω την ιστορία τους με πάθος. Λίγο πριν το τέλος μου τα μπέρδεψε και το τράβηξε από τα μαλλιά αλλά ήταν τόσο ωραίο το σύνολο που χαλάλι του. Δηλώνω φαν του Σταυρόπουλου εφεξής!
March 24, 2016
Ο ντετέκτιβ Ντάριο Γκρούμο ζει στο Μπάρι, έχει ελάχιστους πελάτες, τον λες και εξαθλιωμένο. Ζει στην άκρη της ζωής, ακριβώς όπως οι πόρνες του λιμανιού. Ώσπου οι ουρανοί ανοίγουν και του έρχονται δύο υποθέσεις... από το πουθενά! Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα οι ουρανοί να σφύριζαν κλέφτικα; Δύο διαφορετι��ές υποθέσεις που από ένα σημείο και μετά αρχίζουν να συγκλίνουν!
Μπάρι, Νάπολη, Βεγγάζη είναι οι τόποι όπου εκτυλίσσεται αυτό το υπέροχο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Εξαιρετικά καλογραμμένο, λεπτομερές ως προς τον τόπο και τις πόλεις που περιγράφει, γρήγορο αλλά όχι βιαστικό, με χιλιάδες κοινωνικές προεκτάσεις και μηνύματα. Η γραφή είναι πολύ καλή, με ένα σωρό διαφορετικές παρομοιώσεις, αμεσότητα και ρεαλισμό. Πίστεψα πραγματικά ότι ταξίδευα κι εγώ με τον Ντάριο στη Λιβύη και την Ιταλία, ένιωθα κι εγώ την υπομονή του ενός πελάτη μου να εξαντλείται, κινδύνευσα κι εγώ από το ξύλο που τρώει ο πρωταγωνιστής. Σπιρτόζικο, διαφορετικά δοσμένο από τα συνήθη του είδους, το αγάπησα! Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν που αντί να μας παρέχει ο συγγραφέας ένα ένα στοιχείο για τη λύση του μυστηρίου, μας πλησιάζει σε αυτό για να μας απομακρύνει αμέσως και να μας πάει αλλού. Μου έσπασε τα νεύρα, γιατί άργησα να καταλάβω για ποιο πράγμα συζητάμε, όμως αυτή ακριβώς ήταν και η μαγεία του!
Για ποιο να πρωτογράψω; Για τη διαφθορά, το χρήμα που κινεί τα πάντα, τη δύσκολη ζωή στη Λιβύη αμέσως μετά τον Καντάφι, ή για τα παιδιά που ακροβατούν ανέμσα στην εφηβεία και την ενηλικίωση μέχρι να τα εκμεταλλευτεί κάποιος για τους δικούς του σκοπούς και εμφυσώντας τους τον σάπιο αέρα του εθνικισμού τα παρασύρει σε δύσβατες ατραπούς, ωθώντας τα στη μαζική «αυτοκτονία» (τρόπος του λέγειν), σαν άλλα λέμινγκς; (τα λέμινγκς είναι τρωκτικά που κάποια στιγμή στη ζωή τους ακολουθούν μια ανεξήγητη βιολογική παρόρμηση και αυτοκτονούν ομαδικά).
Το ερωτικό κομμάτι του βιβλίου ήταν παραδόξως αρκετά ρομαντικό, χωρίς να καταφεύγει σε σαχλές, επαναλαμβανόμενες λέξεις και σκηνές. Ένας σκληρός, απογοητευμένος από τη ζωή, σχεδόν άνεργος και κυνικός ντετέκτιβ ερωτεύεται μα γυναίκα, απόλυτα, δοτικά, ρομαντικά. Ευτυχώς αυτό το κομμάτι έχει αίσιο τέλος αλλά είναι εξίσου καλοδοσμένο, με ερωτικές σκηνές που αγνόησα και ένα δέσιμο πρωτόγνωρο και δυνατό, που με συγκίνησε. Το γεγονός λοιπόν ότι έχουμε μια πρωτότυπα γραμμένη αστυνομική υπόθεση, με πιστολίδια, καταδιώξεις, ξύλο, ανθρώπους της νύχτας και του λαθρεμπορίου, κι από την άλλη ο συγγραφέας μας ραίνει με τριαντάφυλλα δείχνει απόλυτο έλεγχο της πλοκής και γνώση της δυνατότητας ότι θα τα φέρει εις πέρας χωρίς να μπατάρει το κείμενο είτε από τη μια είτε από την άλλη μεριά.
Ένα υπέροχο, καλογραμμένο και διαφορετικό δείγμα αστυνομικής λογοτεχνίας.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Αν και το στομάχι μου πρέπει να έμοιαζε με αποτύπωμα τσίχλας πάνω στην άσφαλτο, με τα χνάρια από τα λάστιχα του αυτοκινήτου να της έχουν δώσει το οριστικό της σχήμα, ένας καφές και ένα τσιγάρο νομίζω θα έκαναν την κατάσταση πιο υποφερτή» (σελ. 80).
«Αν ξέρεις πως κάτι θα πεθάνει, κοιτάς να το σκοτώσεις πριν την ώρα του. Πριν σου δώσει πράγματα που θα σε λυγίσουν με το θάνατό του» (σελ. 144).
Μπάρι, Νάπολη, Βεγγάζη είναι οι τόποι όπου εκτυλίσσεται αυτό το υπέροχο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Εξαιρετικά καλογραμμένο, λεπτομερές ως προς τον τόπο και τις πόλεις που περιγράφει, γρήγορο αλλά όχι βιαστικό, με χιλιάδες κοινωνικές προεκτάσεις και μηνύματα. Η γραφή είναι πολύ καλή, με ένα σωρό διαφορετικές παρομοιώσεις, αμεσότητα και ρεαλισμό. Πίστεψα πραγματικά ότι ταξίδευα κι εγώ με τον Ντάριο στη Λιβύη και την Ιταλία, ένιωθα κι εγώ την υπομονή του ενός πελάτη μου να εξαντλείται, κινδύνευσα κι εγώ από το ξύλο που τρώει ο πρωταγωνιστής. Σπιρτόζικο, διαφορετικά δοσμένο από τα συνήθη του είδους, το αγάπησα! Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν που αντί να μας παρέχει ο συγγραφέας ένα ένα στοιχείο για τη λύση του μυστηρίου, μας πλησιάζει σε αυτό για να μας απομακρύνει αμέσως και να μας πάει αλλού. Μου έσπασε τα νεύρα, γιατί άργησα να καταλάβω για ποιο πράγμα συζητάμε, όμως αυτή ακριβώς ήταν και η μαγεία του!
Για ποιο να πρωτογράψω; Για τη διαφθορά, το χρήμα που κινεί τα πάντα, τη δύσκολη ζωή στη Λιβύη αμέσως μετά τον Καντάφι, ή για τα παιδιά που ακροβατούν ανέμσα στην εφηβεία και την ενηλικίωση μέχρι να τα εκμεταλλευτεί κάποιος για τους δικούς του σκοπούς και εμφυσώντας τους τον σάπιο αέρα του εθνικισμού τα παρασύρει σε δύσβατες ατραπούς, ωθώντας τα στη μαζική «αυτοκτονία» (τρόπος του λέγειν), σαν άλλα λέμινγκς; (τα λέμινγκς είναι τρωκτικά που κάποια στιγμή στη ζωή τους ακολουθούν μια ανεξήγητη βιολογική παρόρμηση και αυτοκτονούν ομαδικά).
Το ερωτικό κομμάτι του βιβλίου ήταν παραδόξως αρκετά ρομαντικό, χωρίς να καταφεύγει σε σαχλές, επαναλαμβανόμενες λέξεις και σκηνές. Ένας σκληρός, απογοητευμένος από τη ζωή, σχεδόν άνεργος και κυνικός ντετέκτιβ ερωτεύεται μα γυναίκα, απόλυτα, δοτικά, ρομαντικά. Ευτυχώς αυτό το κομμάτι έχει αίσιο τέλος αλλά είναι εξίσου καλοδοσμένο, με ερωτικές σκηνές που αγνόησα και ένα δέσιμο πρωτόγνωρο και δυνατό, που με συγκίνησε. Το γεγονός λοιπόν ότι έχουμε μια πρωτότυπα γραμμένη αστυνομική υπόθεση, με πιστολίδια, καταδιώξεις, ξύλο, ανθρώπους της νύχτας και του λαθρεμπορίου, κι από την άλλη ο συγγραφέας μας ραίνει με τριαντάφυλλα δείχνει απόλυτο έλεγχο της πλοκής και γνώση της δυνατότητας ότι θα τα φέρει εις πέρας χωρίς να μπατάρει το κείμενο είτε από τη μια είτε από την άλλη μεριά.
Ένα υπέροχο, καλογραμμένο και διαφορετικό δείγμα αστυνομικής λογοτεχνίας.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Αν και το στομάχι μου πρέπει να έμοιαζε με αποτύπωμα τσίχλας πάνω στην άσφαλτο, με τα χνάρια από τα λάστιχα του αυτοκινήτου να της έχουν δώσει το οριστικό της σχήμα, ένας καφές και ένα τσιγάρο νομίζω θα έκαναν την κατάσταση πιο υποφερτή» (σελ. 80).
«Αν ξέρεις πως κάτι θα πεθάνει, κοιτάς να το σκοτώσεις πριν την ώρα του. Πριν σου δώσει πράγματα που θα σε λυγίσουν με το θάνατό του» (σελ. 144).
May 24, 2017
Ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη για ελληνικό αστυνομικό. Η ιστορία κυλάει με εξελίξεις όλο και πιο συνταρακτικές, ο πρωταγωνιστής είναι συμπαθής (παρά τις μικρές του ατέλειες), υπάρχει αγωνία και πολύ κυνηγητό. Θα ταίριαζε πολύ για σενάριο ταινίας, γιατί μεταφέρει στον αναγνώστη πολλές εικόνες, εναλλαγές σκηνικού και απίστευτη δράση.
August 30, 2017
αυτοσκοπό, θα έλεγα, καλά γραμμένο, καλά σχεδιασμένη πλοκή, που δεν αφήνει στοιχεία και τα συνδέει όλα πολύ καλά, αλλά... να ... ένα από αυτά τα βιβλία που είναι της μόδας τώρα, χωρίς ιδιαίτερες πρωτοτυπίες και ειδικά χωρίς βάθος, αστυνομική υπόθεση για αστυνομική υπόθεση, τίποτε άλλο.
July 11, 2023
Πολύ καλό και ατμοσφαιρικό βιβλίο. Δεμένοι χαρακτήρες και εξαιρετική πλοκή.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews