Ένας κομψός κύριος με κοσμικούς τρόπους, φιλότεχνος εστέτ και οξυδερκής επενδυτής, ο εωσφορικός κύριος Δ* καταδέχεται να επισκεφτεί μικροαστικά διαμερίσματα, ενεχυροδανειστήρια, πορνεία και ψητοπωλεία, ενώ συγχρόνως απολαμβάνει την ευγενή συζήτηση στα αριστοκρατικά σαλόνια της πιο καλόγουστης συνοικίας των Αθηνών. Ο κύριος Δ* υπερασπίζεται τις αστικές αξίες, όπου και όποτε αυτές απειλούνται, και συντρίβει οπισθοδρομικούς μικρομαγαζάτορες, γηραλέους τζαμπατζήδες και φιλήδονους φοροφυγάδες, θέλοντας να συμβάλει στο συμμάζεμα των οικονομικών της χώρας, στην επιβράβευση του καινοτόμου πνεύματος και στο θρίαμβο της αριστείας.
Ο Άγης Πετάλας γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Νέα Εστία και Λεύγα. Η Δύναμη του κυρίου Δ* είναι το πρώτο του βιβλίο.
[2.5*] Ο συγγραφέας προσπάθησε να καυτηριάσει μέσα από σύντομες ιστορίες την καθημερινότητα της Ελλάδας στην περίοδο της κρίσης χρησιμοποιώντας ως κεντρικό πρόσωπο έναν εξαιρετικά αντιπαθητικό άνθρωπο,σχεδόν αληθινό «κακό»,τον κύριο Δ*.
Κάποια από τα διηγήματα ήταν εξαιρετικά,χάρη στη λεπτή ειρωνεία και έξυπνη χρήση της γλώσσας,στην οποία ο συγγραφέας έδωσε,ίσως,περισσότερη βάση απ’ την ίδια την πλοκή.Όμως,σε άλλα διηγήματα τα θετικά αυτά στοιχεία χάθηκαν˙ η γλώσσα φαινόταν επιτηδευμένη,ώρες-ώρες και πομπώδης,κάνοντας αυτή την ειρωνεία να χάνεται και το χιούμορ να φαίνεται εξυπνακίστικο.
Γενικά,ο Πετάλας κινήθηκε γύρω από μια λεπτή γραμμή.Άλλοτε του βγήκε σε καλό,άλλοτε όχι με αποτέλεσμα το τελικό αποτέλεσμα να είναι άνισο.Είχε, όμως, ενδιαφέροντα στοιχεία το βιβλίο,οπότε δεν μπορώ να πω ότι το διάβασμά του είναι χάσιμο χρόνου.
Η δύναμη του κυρίου Δ* δείχνει να βαδίζει στην κόψη ανάμεσα σε εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις των προθέσεών του. κάποιοι θα βρουν το χιούμορ του έξυπνο και άλλοι εξυπνακίστικο, κάποιοι θα βρουν το ύφος του ισορροπημένο και άλλοι άνισο, κάποιοι θα βρουν το χαρακτήρα του αφηγητή πετυχημένο και άλλοι όχι τόσο
το βασικό δικό μου πρόβλημα είναι πως βρήκα αρκετά άνισα τα διηγήματα και διέκρινα πως ο συγγραφέας κατέφυγε σε αρκετά λεκτικά τεχνάσματα που δυστυχώς δεν του βγήκαν όσο ίσως θα ήθελε. το βιβλίο όμως δεν είναι κακό, δεν κουράζει, προκαλεί αρκετές φορές χαμόγελο ή ανατριχίλα, ανάλογα τις προθέσεις του Δ* σε κάθε διήγημα και πετυχαίνει να κάνει το χαρακτήρα του το λιγότερο ενδιαφέροντα
Η λεπτή ειρωνεία, που κόκαλα τσακίζει, το χιούμορ χαρακτήρων και καταστάσεων, η διεισδυτική πολιτική ματιά και η καταπληκτική γραφή, που καταφέρνει να μη γίνεται εξεζητημένη, κάνουν αυτό το βιβλίο να ξεχωρίζει. Μια εξαιρετική αλληγορία για τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, με όπλο κι εργαλείο τον κοφτερό κεντρικό χαρακτήρα του κυρίου Δ*. Απολαυστική συλλογή διηγημάτων, από τις ελάχιστες του είδους.
Το ένα αστεράκι το κερδίζει γιατί αγαπάμε τον σαρκασμό και το υποχθόνιο χιούμορ του συγγραφέα. Ενώ όμως οι ιστορίες έχουν μια έξυπνη κεντρική ιδέα, οι περισσότερες σε αφήνουν ανικανοποίητο..Πάντως διαβάζεται μονορούφι και σίγουρα σου δίνει ερεθίσματα για σκέψη. Η κανονική βαθμολογία είναι στο 1,5 αλλά γέρνει στο 2 γιατί είναι και δώρο αγαπημένης φίλης.